pſal. dixi .i. firmiter in aīo meo ꝓpoſui ꝯfitebor aduerſū me īiuſticiā meā dn̄o et tu remiſiſti iniq. pec. mei. Aliter āt ſola ꝯtritō n̄ deletpeccatā mortalia niſi ꝯfeſſio habeat̉ in re vl̓in ꝓpoſito explicite vl̓ implicite. et ſic dꝫ ītelligi illd̓ qd̓ dicit̉ in eadē di. c. ex his. Nullꝰante ꝯfeſſione oris et ſatiſfactōꝫ oꝑis pecca.ti abolet culpam¶ De cōfeſſione quid eſt et de inſtitutione eius et neceſſitatē ti. x.Onſequēter ꝯſiderandū eſt de ꝯfeſſiōeEt pͥmo qͥd eſt ꝯfeſſio. ſcd̓o de eiꝰ inſtitutōe et ncc̄itatē. Circa primū q̄runt̉ pl̓a ſcꝫqd̓ ē ꝯfeſſio ſꝫm diffinicōꝫ ℟º ſꝫm augͥ. Cōfeſſio ē ꝑ quā morbꝰ latēs ſpe venie aꝑit̉ Ad cꝰeuidētiā ſciēdū ꝙ ꝯfeſſio fit tripliciter. Aut īforo ꝯſciētie cora deo. aūt in foro pn̄ie corādei vicario. aut in foro ꝯtencōſo cora iudice.In prima pctm̄ nō aꝑit̉ qꝛ aꝑtū erat. In vltīanō aꝑit̉ ī ſpe venie. In media v̓o pctm̄ latesſpe venie aꝑit̉ ¶ Vtꝝ ꝯfeſſio ſacram̄tal̓ congrue deſcribỉ ibi ꝑ māteriā q̄ eſt pctm̄ et ꝑ actū q̄ eſt aꝑire tanꝙͣ ꝑ formā. ℟º ꝯfeſſio pctīde ſe dicta nō dicit actu v̓tutis. ſꝫ ꝯfeſſio facta vt debet et quomō debꝫ et cui debꝫ noīatactū virtutis. Et licet ꝯfeſſio veri ꝑtineat abſolute ad v̓tute veritatis. ſꝫm tn̄ qd̓ addit̉ aliqua rō ſpēalis boni. ad aliā virtute incipit ꝑtinere. et id̓o dicit ph̓s. iiij. eth̓. ꝙͣ ꝯfeſſio quefit in iudicijs nō ꝑtinet ad veritateꝫ ſꝫ magisad iuſticiā. et ſil̓r ꝯfeſſio bn̄ficioꝝ dei in laude diuinā nō ꝑtinet ad v̓tuteꝫ veritatis ſꝫ adv̓tute latrie. ita ꝯfeſſio peccatoꝝ ad remiſſione eoꝝ ꝯſequendā nō ꝑtinet elicitiue ad vtite veritatis vt quidā dicūt ſꝫ ad v̓tute penitetie. imꝑatiue tn̄ ad multas v̓tutes ꝑtinere p̄iſꝫm qd̓ in finē multaꝝ v̓tutū trahi p̄t actꝰ cōfeſſionis. hec tho. ¶ Vtꝝ ꝯfeſſio et penitētiāꝑtineat ad eundē articulū fidei. ℟º ꝙ no. cōfeſſio em̄ qꝛ magis ex ſpe venie ꝓcedit magiſinnitit̉ articulo de vitā eterna quam reſpicijſpes ꝙ articulo de iudicio qd̓ reſpicit timor.pnīa v̓o ecōuerſo ſe hꝫ rōe ꝯtritōis. h̓ tho.Irca ſcd̓m q̄rỉ a quo fuit inſtituta ꝯfeſſioet vtꝝ ſit p̄ceptū. ℟º ſꝫm ſco. iiij. ſen. dixvij. ꝙ ꝯfeſſio talis qͣlis eſt nūc in eccīa nō ēex p̄cepto legis nature alias ad ea fuiſſet homines obligati ꝓ ſtatu cuiuſcūqꝫ legis qd̓ ēfalſuꝫ. qꝛ nec obligabant̉ in lege ſcripta. Dicut aūt quidā ꝙ ꝯfeſſio nō cadit niſi ſub p̄cepto eccle. Sꝫ ꝯtra hoc ē qꝛ nō inuenit̉ vbi hab eccleſia p̄cipiả qn̄ ante hoc factū reputaret̉ p̄ceptū obligatoriū d̓ ꝯfeſſionē. Si em̄ allegat̉ illd̓ capl̓m ex. de pe. et re. oīs vtriuſqꝫ⁊cͣ. Illd̓ capl̓m ē innocētij tercij an̄ quē pluſqͣꝑ ānos qͣngētos fuit augꝰ q̄ multū ꝯfeſſioneeſſe neceſſariaꝫ p̄dicauit. vt patꝫ in li. de veraet fl̓a pnīa. cuiꝰ etiā autoritates aliq̄ ponūt̉de pn̄ia. di. iij. Huius tn̄ opi. viʳ eſſe gloſatorde pn̄ia. di. v. in priº. ſuꝑ hͦ tn̄ nō allegat aliqd̓ capl̓m et id̓o irrōnabiliter diʳ. p̄terea ſꝫmhͦ papa nō teneret̉ ꝯfiteri nec etiā infidelestenerent̉ cōfiteri. pͥma chorī. v. qd̓ mihi ē dehis qͥ foris ſūt iudicare. Videt̉ ergo rōnabiliꝰ dicend̓ ꝙ ꝯfeſſio cadit ſub p̄cepto dei poſitiuo. et certuꝫ ē ꝙ ſuꝑ hͦ nō tradit̉ aliqd̓ inveteri lege. Si aūt aliqd̓ in euāgelio traditurhoc videt̉ eſſe illd̓ iō. xx. accipite ſpm̄ſanctūquoꝝ re. pec. re. eis. Ex hoc arguit̉ ſic̄. ptāsremittedi peccata data ē apl̓is et in eis oībꝰp̄ſbiteris. et certū ē ꝙ nō pnʳ qꝛ hoc ē ꝓpriuꝫdei. ergo miſterialiter et arbitrarie. ſꝫ nō pn̄tarbitrari in cā ignota. gͦ manifeſtāda eſt eisca in qua debet arbitrari. hec āt maīfeſtatioē ꝯfeſſio. igit̉ ex hac collatōe ptātis arbitrarie facta p̄ſbiteris obligāt̉ pctōres ad accuſandū ſe eis tanꝙͣ arbitris qd̓ ē ꝯfiteri. Qd̓ atad hoc teneat̉ declarat̉ ſic. q̄cūqꝫ amiſit primā gr̄am tenet̉ ex neceſſitate p̄cepti ſcꝫ diliges dn̄m deū tuū ⁊cͣ. agere quātuꝫ in ſe eſt adrecuꝑatōeꝫ eiꝰ et in v̓tute etiā illiꝰ p̄cepti diliges teip̄m. ſꝫ pctōr ꝑ peccatū mortale gr̄amprima amiſit et p̄t eaꝫ recuꝑare ab hͦ arbitroſuſcipiendo pnīe ſac̓mētū. Io. xx. quoꝝ re. ⁊cͣEt ſic ꝯcludit̉ neceſſitas p̄cepti ꝯfeſſionis exhoc v̓bo ſcꝫ quoꝝ remi. pcta ⁊cͣ. et illo p̄cepto ſil̓ iūctis. Si dicat̉ ꝙ ꝑ hoc nō ꝓbat̉ ꝙ h̓via ſit p̄ciſa ad recuꝑandū gr̄aꝫ arguỉ ꝙ īmoſic. qͥlibet tenet̉ recuꝑare gr̄aꝫ ꝑ viā faciliore et certiore. alias videt̉ ꝯtēnere ꝓpria ſalutē. ſꝫ hec vīa ē facilior et certior ſcꝫ recuꝑandi ꝑ ſacramētū pn̄je. qꝛ hic nō reqͥrit̉ aliud n̄ꝙ hō nō ponat obicē gr̄e. qd̓ eſt multomīꝰ ꝙͣattritōeꝫ hr̄e q̄ ꝑ modū meriti de ꝯgruo ſufficiat ad iuſtificatōeꝫ. p̄t etiā aliqͥs eſſe certiorꝙ nō ponat obice ſcꝫ actualiter peccādo ꝙ q̄habeat attritōꝫ. ergo qͥlibet tenẻ ad hāc viāDicūt aūt aliqui ꝙ p̄ceptuꝫ de ꝯfeſſionē hēt̉ex v̓bis apl̓i iac. v. Cōfitemii alterutꝝ peccata vra ⁊cͣ. ſꝫ hoc nō videt̉. dicēdo em̄ ꝯfitemini alterutꝝ pcta nō magis dicit ꝯfitendūeſſe p̄ſbitero ꝙ alij. ſubdit etiā ſtatim. et orate ꝓ inuicē. vbi nullꝰ dicet eū inſtituīſſe velꝓmulgaſſe ſacramētū pn̄ie vl̓ p̄ceptū diuinūſꝫ intēdit ibi ꝑſuadere ꝑ pͥmū vt ſimꝰ huīlesſcꝫ nos apud ꝓximos pctōres ꝯfitēdo. ſed jſcd̓m vt ſimꝰ caritatiui ſcꝫ ꝓ nobiſ inuicē orado. ¶ Tenend̓ ē ergo ꝙ hoc p̄ceptū eſt d̓ iurediuino ꝑ euāgeliū ꝓmulgatū vt ſupͣ declaratū ē. vel ſi illd̓ nō ſufficiat dicendū ꝙ ē de iure diuino ꝓmulgato ꝑ xp̄m apl̓is. et ꝑ apl̓oseccleſie ſine om̄ī ſcriptura ſicut multa alia tenet eccleſia ꝑ alios ꝓmulgata. ex. de ce. miſcuꝫ marthe. hec et plura alia de hac materiaoptīe tradit ſco. iiij. ſen. di. xvij. Sic ergo patet inſtitutio ꝯfeſſionis et neceſſitas eiꝰ. ¶ Sꝫeſto ꝙ aliqͥs ꝯterat̉ et nihil cogitet de ꝯfeſſione et nō omittit ꝯfiteri ex ꝯtemptū. ergo n̄caret gratia qꝛ nō interuenit ꝯtemptus. ergoꝙͣdiū nō cogitat de ꝯfeſſionē nō peccat. datoergo ꝙ ſic moriaʳ ꝯſtat ꝙ ſaluat̉ ſine ꝯfeſſi.ne. ergo cōfeſſio nō ē neceſſaria. ℟º ꝙ tal̓. nōcogitet de ꝯfeſſione p̄t eſſe ꝓpter duo. primoꝓpter ītenſione doloris. et tūc qꝛ deꝰ cor ſuioccupat ſin fuit mora ſuꝑflua nec indiſcretoaliqua. credo ꝙͣ deꝰ abſoluit eū et ꝓ oꝑe coputat voluntatem et ꝯputat̉ iſte cū illis quiexcuſantur propter impoſſibilitatē habentes
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten