deus em̄ nō requirit ab hoīe niſi qd̓ eſt in eiꝰptāte. cū ergo hr̄e dolorē volūtariū ſcꝫ diſplicentiā peccati ſꝑ ſit in hoīs poteſtate. hre vodolore ſenſibile nō ſemꝑ. ideo deꝰ nō requirit dolorem ſenſibilē de ꝯtritōnis neceſſitateſed de eius ꝑfectōe. vn̄ pſal. Qui ſanat cōtri.corde ⁊cͣ. ¶ Sꝫ ꝯtra hͦ eſſe vidẻ qd̓ diʳ augSciat ſe culpabiliter duꝝ q̄ deflet damna teporis et morte amici. et dolorē pctī nō oſtendit in lacrimis. ℟º liculpabiliter nō ſigͣt ibiculpā ſꝫ diſpoſitōem ad culpā. Vel hoc dicitaugꝰ. qꝛ talis debꝫ ſe eſſe culpabilē reputareVel ſic ſciat ſe eſſe culpabili. du. ⁊cͣ. ſcꝫ ſi ꝯtingat exterior lacrimaꝝ defectꝰ ex d̓fectu doloris vt hō mīꝰ doleat de pctō ꝙ de tꝑali dānō. Sꝫ qn̄qꝫ abūdantia doloris lacrimas excitat ꝓpter calorē excitatū. qn̄qꝫ etiā hō ſe ꝯtinet vt tm̄ corā deo doleat. qn̄qꝫ etiā ex duricia ꝯplexionis vel ex ſiccitate capitis ē ꝙ hōnō p̄t corꝑaliter flere ꝓ peccatis. et ſi fleretꝓ morte amici qꝛ ille dolor ē magis ſenſibil̓et ideo vicimor ad reſoluendū corpus in lacrimas. ¶ Vbicit̉ etiā illd̓ g̓g̓. Nimis durꝰ ēqui dolore peccati lacrimis nō declarat. ºilla nimietas nō importat exceſſū q̄ ſit culpabilis ſꝫ eſt diſpoſitio ad culpā et reſolui debꝫnimis. i. valde. hec pe. ¶ Vtꝝ ꝯtritio ſit maior dolor q̄ poſſet eſſe in natura. ℟º in cōtritōe ē duplex dolor. vnꝰ in volūtate q̄ ē eſſentialiter ꝯtritio q̄ nihil aliud ē ꝙͣ diſplicentiapeccati p̄teriti. qͥ quidē ſi ſit informis ē attritio. ſi ſit formata ē ꝯtritio. ſꝫ nō format̉ de lege cōi niſi ſit maxima in ꝯꝑatōe alioꝝ dolorū. Et talis dolor in ꝯtritōe excedit alios dolores. qꝛ quātū aliqͥd placet tm̄ eiꝰ ꝯtrariumdiſplicet. finis aūt ſuꝑ oīa placꝫ cū oīa ꝓpterip̄m deſiderent̉. et id̓o pctm̄ qd̓ a fine vltimoauertit ſuꝑ oīa diſplice dꝫ. vn̄ Iere. vj. luctuvnigeniti fac̓ tibi ⁊cͣ. vbi glo. docet penitenteqd̓ facere debꝫ. Nihil em̄ dolentiꝰ vnigenitimortē. Vnde oꝑtet ꝙ iſte dolor ſit maximꝰ ingn̓e ſcꝫ in ꝯꝑatōe alioꝝ doloꝝ. nō tn̄ oꝑtetꝙͣ ſit maximꝰ in ſpecie huiꝰ doloris. ſicut quilibet amor caritatis ē maximꝰ in gn̓ē ſꝫ nō inſua ſpecie. Aliꝰ dolor ē in ꝑte ſenſitiua q̄ cauſat̉ ex primo dolore vel ex neceſſitate naturiſꝫm qd̓ vires inferiores ſequūt̉ motū ſuꝑioꝝvel ex electōe ſꝫm qd̓ hō penitēs in ſeip̄o habet dolorē et excitat animū vt doleat de peccatis et neutro mō oꝑtꝫ ꝙ ſit maximꝰ doloꝝNā primo mō nō oꝑtꝫ. qꝛ vires inferiores vehemētiꝰ mouent̉ ab obiectis ꝓprijs ꝙͣ ex redūdantia viriū ſuꝑioꝝ. et ideo quāto oꝑatioviriū ſuperioꝝ ꝓpīquior ē obiectis inferioꝝtato magis ſequūt̉ motū eaꝝ. Et ideo maio.dolor ē in ꝑte ſenſitiua ex leſione ſenſibili ꝙͣſit ille qͥ redūdat in ip̄am ex rōe. Sil̓r maior ēqui redudat ex rōe de corꝑalibꝰ deliberantiꝙͣ qui redūdat ex rōe ſpūalia ꝯſiderāti. Vndedolor in ſenſitiua ex diſplicētia rōis ꝓueīenſde pctō. nō eſt maior alijs doloribꝰ q̄ ſūt inip̄a. Et ſil̓r nec dolor q̄ eſt volūtarie aſſūptustū qꝛ nō obedit vis inferior ſuꝑiori ad nutuꝫvt tāta paſſio ſequat̉ in inferiori appetitu qͣntā ordirat ſuperior. tū etiā qꝛ paſſiones ex ratōe aſſamunt̉ in actibꝰ v̓tutū ſꝫm quādā menſurā quā qn̄qꝫ dolor qui eſt ſine virtute nō ſeruat ſꝫ excedit. h̓ tho. ¶ Vtꝝ poſſit eſſe nimismagnus dolor in ꝯtritōe. ℟º in actu penitēdi eſt duplex dolor. vnꝰ eſt eſſential̓ penitencie. et h̓ eſt in volūtate rōnali. eſt er quēdaꝫdiſplicētia volūtatis qua ſibi diſplicet pctn̄inquātū eſt trāſgreſſio legis diuine. Et qꝛ hecdiſplicentia directe cauſat̉ ex caritatiua deidilectōe q̄ nimis intendi nō p̄t. ideo hec diſplicentia nimis magna eſſe nō p̄t. Eſt aliꝰ dolor nō eſſential̓ penitētie. et h̓ eſt duplex. vnꝰin corpore quo hō corpus ſuū affligit ꝓ peccatis ſuis et hic dolor poſſet eſſe mimiꝰ qꝛ cūtali tꝑamento debꝫ hō corpus ſuū afflige vinō interimat natura. vn̄ apl̓us rō. xij. Ronabile ſit obſequiuꝫ vr̄m. Eſt aliꝰ dolor interiorqͥ eſt paſſio appetitus ſenſitiui. et h̓ ē duplexqͥnqꝫ em̄ cauſat̉ tal̓ dolor ex ꝯſideratōe amiſſionis cuiuſdā honeſtatis ſeu glorie accidentalis ꝑ peccatū. ſicut ē dolor qn̄qꝫ in mulieribus ex hoc ꝙͣ amiſerūt ſui corꝑis integritateet talis dolor poſſet eſſe nimis magnuſ. qn̄qꝫcauſat̉ directe ꝑ quādā redūdantia ex diſplicētia volūtatis qua ſibi diſplicet pctm̄ inqͣntū eſt legis druine trāſgreſſio. Et ſic adhuc dicūt quidā ꝙͣ dolor poſſet eſſe nimis magnusqꝛ penitētiā ē virtus moralis. et ido corrupip̄t ꝑ ſuꝑabundantiā et defectū. et hoc videtſentire tho. Alijs videt̉ ꝙ hic dolor nō poſſꝫeſſe nimiꝰ qꝛ ſi nō poſſet eſſe exceſſus in cā nōpoſſet eſſe exceſſus in effectū. hmōi aūt doloris cā eſt ſupͣ̄dicta diſplicētīā peccati de qͣuaꝯceſſaꝫ ē ꝙͣ nō poſſet eſſe mimis magna. vn̄ ſipenites ex vehemētiſſimo dei amore tā vehementer doleret de ſuo pctō ꝙ ex hͦ cauſaretī appetitu ſenſitiuo tā vehemēs dolor ꝙ corruperet armonia corꝑis ad vitā neceſſariamnō eſſet exceſſiuꝰ in gn̄̓e moris nec ꝑfectōi penitētīe derogas ſed ꝯcordās. niſi forte hoīsvolūtas directe ex intentōe ferret̉ ad ꝓcuraduꝫ talem paſſione ad hoc vt ip̄e moreret̉. etſic credo ꝙ intelligūt illi q̄ dicūt ꝙ in dolo:re qui ē in appetitu ſenſitiuo p̄t eſſe exceſſuset huiꝰ opi. ē rich̓. Nō aūt obſtat p̄dictis dictū anſꝫ. di. vt ſic impīguant̉ viſcera aīe meevt medulla corꝑis mei exiccet̉. qꝛ ip̄e deſiderabat ex pinguedine deuotōis medullas corporales exiccari. nō qūo ad humore corꝑaleſed quo ad ꝯcupiſcentiā carnalē. Vel exiccatōem mēdullaꝝ vocat vulnera caritatis quāaīa languet̉ ex abſentia xp̄i. Nō obſtat etiā q̄culpa cū innoces pena in inferno nō ſentireet peccatori ꝑadiſo dicēs eſſe dignuꝫ oculoscecare plorādo. qꝛ licet ante ſe ꝯgnoſcet eſſedignū amiſſione oculoꝝ qꝛ quilibet pctōr eſtdignuſ nō tm̄ eterna mortē ſꝫ etiā tꝑali. nō tn̄volebat oculos ſibi cecare. ¶ Vtꝝ ꝯtritꝰ debet malle in inferno eſſe ꝙͣ peccare. et videt̉ꝙ ſic. dicit em̄ anſ. li de ſil̓itudībꝰ ꝙ aliquisdꝫ magis eligere eſſe in inferns ſine culpaꝙin paradiſo cū culpa. ſꝫm tho. in qͥdaꝫ. q.de quolibet. ꝯtritꝰ tenet̉ in gn̓ali malle pati
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten