peccati. remanent tn̄ debilitate et diminuteita vt hmōi dn̄ent̉ magis ꝑ modū diſpoſitionis ꝙ ꝑ modū habituū ſicut etiā remanet foniēs poſt baptiſmū. ¶ Quō ergo veꝝ ē quodaugꝰ dicit libro de pnīa. Nunꝙͣ dn̄s aliqueſanauit quē oīno n̄ liberauerit. totū em̄ hoīeſanauit in ſabbato qꝛ corpus ab om̄i infirmitate et aīam ab om̄ī cōtagione. ℟º dn̄s totūhoīeꝫ ꝑfecte curat. ſꝫ aliqn̄ ſubito ſicut ſocrūpetri ſtatim reſtituit ꝑfecte ſanitati ita vt ſurgerꝫ et miniſtraret. ſicut legit̉ luce. iiii. Qn̄qꝫaūt ſucceſſiue curat ſicut legit̉ d̓ ceco illuīato. Qᵗ. viii. Ita etiā ſpūaliʳ qn̄qꝫ tāta cōmotine cōuertit cor hoīs. vt ſubito ſequat̉ bonitatem ꝑfecte ſpiritalē n̄ ſolū remiſſa culpa. ſedetiā ſublatis oībꝰ reliqͥis pctī vt pꝫ de magdalena luce. viii. qn̄qꝫ aūt pͥꝰ remittit culpaꝑ gr̄am oꝑante. et poſtea ꝑ gr̄am cooꝑancemſucceſſiue tollit pctī reliquias. hec tho.Irca ſꝫm ſcꝫ remiſſione veīaliū q̄runʳ pl̓aſcꝫ. vtꝝ pcta venialia ſine pnīa interioripoſſint dimitti. Ꝙº huius q̄ſtionis habetur ītitulo īmediate p̄cedeti in vltima queſtione.¶ Vtꝝ venialia deleri poſſint ſine gr̄a. ℟º q̄no. omē eī pctm̄ aliquo mō aīam fedat et aliquo mō deordinat et neceſſe eſt ex hoc ꝙ deodiſpliceat. quia igit̉ nota diſplicentie mīmaque eſſe poſſit. ſine habitū q̄ reducit ad cōplacentiā et amicicia auferri nō pōt. ideo tenendum eſt oīno de omī pctō gn̓aliter ꝙ nallumoīno pōt deleri ſine gr̄a gͣtum faciēte. Sic em̄decreuit nos diuina ſapientia ſanare. et hͨ dicūt ſancti et ſonat ſcriptura que maxime poītgr̄aꝫ eſſe ncc̄iam ad delēda pctā ¶ Vtꝝ ad remiſſionē venialiū pctōꝝ requirat̉ gr̄e īfuſio℟º ꝙ no. Nam vnūqd̓qꝫ tollit̉ ꝑ ſuū oppoſitum. peccatū aūt veniale nō cōtrariat̉ gratiehabitui vel caritatis. ſꝫ retardat actum eiusinqͣntū hōnimis īherꝫ bono creato licꝫ n̄ cōtra deū. Et id̓o ad hoc vt pctm̄ veniale tollatur nō requirit̉ ꝙ infundat̉ aliqͣ gr̄a habitualis. ſꝫ ſuffitit aliqͥs motꝰ gr̄e vel caritatis adeius remiſſionē. Quia tn̄ ī habētibꝰ vſū liberiarbitrij ī quibꝰ tm̄ pō ſūt eſſe pctā venialia n̄cōtingit eſſe infuſionē gr̄e ſine actuali motuliberi arbitrij in deū et in peccatū. ideo qn̄cūqꝫ de nouo gr̄a infūdit̉. peccata venialia remittunt̉. hec tho. Vn̄ nota. ꝙ ſicut ī corporecōtingit eſſe maculā duplʳ. v̓no mō ꝑ pͥuatōꝫeius qd̓ requirit̉ ad decorē puta debiti coloris aut debite ꝓportōis membroꝝ ¶ Alio mōꝑ ſuꝑinductōeꝫ alicuiꝰ īpediētis decorē. puta luti vl̓ pulueris. Ita ī aīa inducit̉ maculavno mō ꝑ priuatōeꝫ decoris gr̄e ꝑ pctm̄ mortale. alioº ꝑ inclinatōeꝫ affectꝰ inordinataꝫad aliquid temꝑale. et hoc fit ꝑ peccatuꝫ veniale. Et ideo ad tollendā macula pctī mortalis requirit̉ infuſio gr̄e. ſꝫ ad tollendā maculā peccati venialis requirit̉ aliquis actusprocedens a gr̄a ꝑ que remoueat̉ inordinataadheſio ad re tꝑalem. ¶ Per qͥ remedia remittunt̉ venialia pctā. ℟ºº ſicut dictuꝫ eſt ad remiſſionē venialiū peccatoꝝ n̄ requirit̉ nouegre infuſio ſꝫ ſufficit aliqͥs actus ꝓcedens exgr̄a quo aliqͥs deteſtet̉ peccatū veniale. velexplicite vel ſaltem implicite. ſicut cū aliqͥsferuēter mouet̉ ī deū. Et ideo qͣdruplici rōealiqͣ cauſant remiſſionē venialiū pctoꝝ. Vnomō inqͣntū in eis infundit̉ gr̄a. qꝛ ꝑ infuſiōeꝫgr̄e tollunt̉ pctā venialia vt dictum eſt sͣ. Ethoc mō ꝑ euchariſtiā et extremā vnctionē etvniuerſaliʳ ꝑ oīa ſacramēta noue legis ī quibus confert̉ gr̄a peccata venialia remittuntVn̄ credendū eſt ꝙ aliquo nihil de peccatisſuis cogitāte ſꝫ tm̄ paſſiōꝫ xp̄i recolēte ī ſacr̄oeuchariſtie feruēter. ꝙ venialia pctā vel oīavel quedā remittunt̉ ei ꝑ grām ad vitam. Etſic dicendū ꝙ licet venialia valde ꝯgrue deleant̉ ꝑ pnīam. pn̄t tn̄ deleri ꝑ gr̄am ad vitāet h̓ modus dicendi eſt ſꝫm bon. Scd̓o inquātum ſūt cū aliquo motu deteſtatōnis pctōruEt hoc mō confeſſio gn̓alis tonſio pectoris etor̄o dn̄ica oꝑantur ad remiſſionē venialiumNam in or̄one dn̄ica petimus. dimitte nobisdebita nr̄a. tercō mō inqͣntū ſūt cū aliquo motu hūiliatōis vel deuotōnis et reuerentie addeum et ad res diuinas. Et hoc mō bn̄dictioep̄alis. aqua bn̄dicta. panis bn̄dictus. cōꝑaſſio alieni peccati. delicti dimiſſio et ſiqͣ aliahmōi ſunt. oꝑantur ad remiſſionē venialiumIn talibus em̄ vt in pluribꝰ eſt humiliatio etdeuotio que ē actus gr̄a informatꝰ veniali repugnas. ꝙ qͣntū ē d̓ ſe caritatis feruore et deuotōeꝫ diminuit. qͣrto rōne alicuius penalitatis annexe q̄ delectatōi inordinate repugnatꝓut illa pena iuncta eſt ordini. ergo et h̓ mōplurā ex p̄dictis et quecūqꝫ leuis pena oꝑantur ad remiſſiōꝫ venialiū ¶ Sꝫ videt̉ ꝙ ſuperfluant p̄dicta remedia cum pnīa ſufficiat adremiſſionē venialiū. ℟º ꝙ nō ſuꝑfluūt qꝛ oīaiſta cauſant remiſſione venialiū inqͣntū inclinant aīam ad motū pnīe qui eſt deteſtatō peccatoꝝ implicite vel explicite. h̓ tho. ¶ Vtrūveniale peccatum remitti poſſit ſine mortali.℟℟º ꝙ nō ſicut em̄ ſupradictū eſt remiſſio culpe cuiuſcūqꝫ nunꝙͣ fit n̄ ꝑ virtutem gr̄e. Illeaūt qui eſt in peccato mortali caret gracia d̓iVn̄ nullū pctm̄ mortale ſibi remittit̉. ¶ Vtꝝvnum veniale remitti poſſit ſine alio veniali℟º ꝙ ſic. Nam pctm̄ veniale n̄ excludit om̄eꝫactu gr̄e ꝑ quem poſſūt alia pcta venialia remitti. ſꝫ peccatū mortale totaliʳ excludit habitū gr̄e ſine quo nullū peccatum mortale remittit̉. et id̓o vnū veīale pōt remitti ſine alionon autem vnum mortale ſine alio hec tho.Vnde licet quodlibet ſupradictorum operantium ad remiſſionē venialiū quantū eſt de ſeoꝑetur ad remiſſionē oīm venialiū. pōt tn̄ cōtingere ꝙ ꝑ ea vnū remittat̉ ſine alio. et hocdupliʳ. vel qꝛ volūtas habitual̉ adherꝫ vniet nō alij. et tūc culpa remittit̉ illius cui nōinheret et remanet culpa illius cui volūtasinherꝫ. Vel ideo qꝛ volūtas vnū pctm̄ magisdeteſtat̉ ꝙͣ alterū. Vn̄ gr̄a magis delet culpāveīalē ī cuiꝰ deletōeꝫ volūtas magis ꝯſonatet adiuuat. hec bon̄. ¶ Vtꝝ ꝑ ſupradicta remittant̉ venialia etiam quo ad penā. ℟º ꝙ ꝑpredicta tollunt̉ venialia quo ad culpā. tum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten