Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

peccati. remanent tn̄ debilitate et diminuteita vt hmōi dn̄ent̉ magis modū diſpoſitionis modū habituū ſicut etiā remanet foniēs poſt baptiſmū. Quō ergo veꝝ ē quodaugꝰ dicit libro de pnīa. Nunꝙͣ dn̄s aliqueſanauit quē oīno liberauerit. totū em̄ hoīeſanauit in ſabbato qꝛ corpus ab om̄i infirmitate et aīam ab om̄ī cōtagione. ℟º dn̄s totūhoīeꝫ ꝑfecte curat. ſꝫ aliqn̄ ſubito ſicut ſocrūpetri ſtatim reſtituit ꝑfecte ſanitati ita vt ſurgerꝫ et miniſtraret. ſicut legit̉ luce. iiii. Qn̄qꝫaūt ſucceſſiue curat ſicut legit̉ ceco illuīato. Qᵗ. viii. Ita etiā ſpūaliʳ qn̄qꝫ tāta cōmotine cōuertit cor hoīs. vt ſubito ſequat̉ bonitatem ꝑfecte ſpiritalē ſolū remiſſa culpa. ſedetiā ſublatis oībꝰ reliqͥis pctī vt pꝫ de magdalena luce. viii. qn̄qꝫ aūt pͥꝰ remittit culpa gr̄am oꝑante. et poſtea gr̄am cooꝑancemſucceſſiue tollit pctī reliquias. hec tho.Irca ſꝫm ſcꝫ remiſſione veīaliū q̄runʳ pl̓aſcꝫ. vtꝝ pcta venialia ſine pnīa interioripoſſint dimitti. Ꝙº huius q̄ſtionis habetur ītitulo īmediate p̄cedeti in vltima queſtione. Vtꝝ venialia deleri poſſint ſine gr̄a. ℟ºno. omē pctm̄ aliquo aīam fedat et aliquo deordinat et neceſſe eſt ex hoc deodiſpliceat. quia igit̉ nota diſplicentie mīmaque eſſe poſſit. ſine habitū reducit ad cōplacentiā et amicicia auferri pōt. ideo tenendum eſt oīno de omī pctō gn̓aliter nallumoīno pōt deleri ſine gr̄a gͣtum faciēte. Sic em̄decreuit nos diuina ſapientia ſanare. et dicūt ſancti et ſonat ſcriptura que maxime poītgr̄aꝫ eſſe ncc̄iam ad delēda pctā Vtꝝ ad remiſſionē venialiū pctōꝝ requirat̉ gr̄e īfuſio℟º no. Nam vnūqd̓qꝫ tollit̉ ſuū oppoſitum. peccatū aūt veniale cōtrariat̉ gratiehabitui vel caritatis. ſꝫ retardat actum eiusinqͣntū hōnimis īherꝫ bono creato licꝫtra deū. Et id̓o ad hoc vt pctm̄ veniale tollatur requirit̉ infundat̉ aliqͣ gr̄a habitualis. ſꝫ ſuffitit aliqͥs motꝰ gr̄e vel caritatis adeius remiſſionē. Quia tn̄ ī habētibꝰ vſū liberiarbitrij ī quibꝰ tm̄ ſūt eſſe pctā venialiacōtingit eſſe infuſionē gr̄e ſine actuali motuliberi arbitrij in deū et in peccatū. ideo qn̄cūqꝫ de nouo gr̄a infūdit̉. peccata venialia remittunt̉. hec tho. Vn̄ nota. ſicut ī corporecōtingit eſſe maculā duplʳ. v̓no pͥuatōꝫeius qd̓ requirit̉ ad decorē puta debiti coloris aut debite ꝓportōis membroꝝ Alio ſuꝑinductōeꝫ alicuiꝰ īpediētis decorē. puta luti vl̓ pulueris. Ita ī aīa inducit̉ maculavno priuatōeꝫ decoris gr̄e pctm̄ mortale. alioº inclinatōeꝫ affectꝰ inordinataꝫad aliquid temꝑale. et hoc fit peccatuꝫ veniale. Et ideo ad tollendā macula pctī mortalis requirit̉ infuſio gr̄e. ſꝫ ad tollendā maculā peccati venialis requirit̉ aliquis actusprocedens a gr̄a que remoueat̉ inordinataadheſio ad re tꝑalem. Per remedia remittunt̉ venialia pctā. ℟ºº ſicut dictuꝫ eſt ad remiſſionē venialiū peccatoꝝ requirit̉ nouegre infuſio ſꝫ ſufficit aliqͥs actus ꝓcedens exgr̄a quo aliqͥs deteſtet̉ peccatū veniale. velexplicite vel ſaltem implicite. ſicut aliqͥsferuēter mouet̉ ī deū. Et ideo qͣdruplici rōealiqͣ cauſant remiſſionē venialiū pctoꝝ. Vno inqͣntū in eis infundit̉ gr̄a. qꝛ infuſiōeꝫgr̄e tollunt̉ pctā venialia vt dictum eſt. Ethoc euchariſtiā et extremā vnctionē etvniuerſaliʳ oīa ſacramēta noue legis ī quibus confert̉ gr̄a peccata venialia remittuntVn̄ credendū eſt aliquo nihil de peccatisſuis cogitāte ſꝫ tm̄ paſſiōꝫ xp̄i recolēte ī ſacr̄oeuchariſtie feruēter. venialia pctā vel oīavel quedā remittunt̉ ei grām ad vitam. Etſic dicendū licet venialia valde ꝯgrue deleant̉ pnīam. pn̄t tn̄ deleri gr̄am ad vitāet modus dicendi eſt ſꝫm bon. Scd̓o inquātum ſūt aliquo motu deteſtatōnis pctōruEt hoc confeſſio gn̓alis tonſio pectoris etor̄o dn̄ica oꝑantur ad remiſſionē venialiumNam in or̄one dn̄ica petimus. dimitte nobisdebita nr̄a. tercō inqͣntū ſūt aliquo motu hūiliatōis vel deuotōnis et reuerentie addeum et ad res diuinas. Et hoc bn̄dictioep̄alis. aqua bn̄dicta. panis bn̄dictus. cōꝑaſſio alieni peccati. delicti dimiſſio et ſiqͣ aliahmōi ſunt. oꝑantur ad remiſſionē venialiumIn talibus em̄ vt in pluribꝰ eſt humiliatio etdeuotio que ē actus gr̄a informatꝰ veniali repugnas. qͣntū ē ſe caritatis feruore et deuotōeꝫ diminuit. qͣrto rōne alicuius penalitatis annexe delectatōi inordinate repugnatꝓut illa pena iuncta eſt ordini. ergo etplurā ex p̄dictis et quecūqꝫ leuis pena oꝑantur ad remiſſiōꝫ venialiū Sꝫ videt̉ ſuperfluant p̄dicta remedia cum pnīa ſufficiat adremiſſionē venialiū. ℟º ſuꝑfluūt qꝛ oīaiſta cauſant remiſſione venialiū inqͣntū inclinant aīam ad motū pnīe qui eſt deteſtatō peccatoꝝ implicite vel explicite. tho. Vtrūveniale peccatum remitti poſſit ſine mortali.℟℟º ſicut em̄ ſupradictū eſt remiſſio culpe cuiuſcūqꝫ nunꝙͣ fit virtutem gr̄e. Illeaūt qui eſt in peccato mortali caret gracia d̓iVn̄ nullū pctm̄ mortale ſibi remittit̉. Vtꝝvnum veniale remitti poſſit ſine alio veniali℟º ſic. Nam pctm̄ veniale excludit om̄eꝫactu gr̄e quem poſſūt alia pcta venialia remitti. ſꝫ peccatū mortale totaliʳ excludit habitū gr̄e ſine quo nullū peccatum mortale remittit̉. et id̓o vnū veīale pōt remitti ſine alionon autem vnum mortale ſine alio hec tho.Vnde licet quodlibet ſupradictorum operantium ad remiſſionē venialiū quantū eſt de ſeoꝑetur ad remiſſionē oīm venialiū. pōt tn̄tingere ea vnū remittat̉ ſine alio. et hocdupliʳ. vel qꝛ volūtas habitual̉ adherꝫ vniet alij. et tūc culpa remittit̉ illius cuiinheret et remanet culpa illius cui volūtasinherꝫ. Vel ideo qꝛ volūtas vnū pctm̄ magisdeteſtat̉ ꝙͣ alterū. Vn̄ gr̄a magis delet culpāveīalē ī cuiꝰ deletōeꝫ volūtas magis ꝯſonatet adiuuat. hec bon̄. Vtꝝ ſupradicta remittant̉ venialia etiam quo ad penā. ℟ºpredicta tollunt̉ venialia quo ad culpā. tum