Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

talis actus qui ſufficit ad meritū de congrueſꝫ ſufficit volūtaria rceptio ſacmēti pnīe ſinefictōe. id ē intentōe ſuſcipiendi qd̓ cōferteccīa et ſine obice peccati mortal̓. tunc em̄ recipit effectū ſacramēti pnīe et gr̄am p̄nīalemet hoc ex merito ſicut ī pͥma viā ſꝫ ex pactodei aſſiſtētis ſuo ſacͣmento ad illū effectū adque inſtituit ip̄m et hoc ī vltīo inſtāti ꝓlationis verboꝝ abſolutōis. Alias appareretquō ſacr̄m pmīe eſt ſcd̓a tabula. ſi nunqͣm īvt ē ſacr̄m recuꝑari poſſit gr̄a. ſꝫ tm̄ attritōꝫtanqͣm diſpoſitōeꝫ puīa et cōtri ōeꝫ tanqͥ diſpoſitōeꝫ ꝯpletiuā. Ad hoc ē etiā qd̓ diciAt. xxvi. et Ioh̓. xx. quoꝝ remiſeritis pctā ⁊cͣ Sꝫ obicit̉ iᵈ qd̓ dicit augꝰ ſuꝑ illud pſal.dixi confitebor aduerſū me iniuſtitiā meā domino ⁊cͣ. inqͥt ꝓnūciat ſꝫ ꝓmittit ſe ꝓnnciatuꝝ et deus diittit. ℟º ex hoc ſeqͥt̉ ſacr̄m pnīe dimittả pctm̄. quia ſi illaalia dimiſſio qn̄qꝫ aſſit. tn̄ deficit hec qminꝰ req̄rit .ſ. intētōꝫ rcipiēdi ſar̄cm ſine obice ꝯtra eiꝰ effectū. ſco. Vtꝝ pnīa teqͥratneceſſario ad delecōeꝫ pcti mortal̓. ℟º hic ſecundū ſcotū. Ad maiorē tn̄ intelligētia vidēdum ē vtrū ī pctōre ceſſāte om̄i actu pctī mortalis maneat aliqͥd a quō dicat̉ pctōr. quia ſinihil maneat videtur pn̄īam nihil deleripoſſit. Circa hoc ergo ſciendū ſꝫm eundēmanet ī eo aliqͥd reale abſolutū vel reſpectm̄poſitm̄ vel p̄uatm̄ a quo dicat̉ pctōr. qꝛ ſi dicat̉ manere aliqͥd derelictū ab actū pctī ill eſt formaliʳ peccatū. qꝛ pōt ī iuſtificatōſicut habitus vitioſus vel diſpoſitō ad illuꝫmanet ī iuſtificato ſubito. qd̓ patꝫ. qꝛ in pͥncipio eſt ꝓnus ad exequendū inclinatōeꝫ illiˢhabitus vicioſi. ſꝫ pugnādo cōtra mereturet aq̄rit hītū cōtrariū. Manet aūt tm̄ quedamrelatīo rōis inqͣntū ē obiectū intellectꝰ vl̓ volūtatis d̓i qꝛ poſtꝙͣ qͣs pctm̄ ꝯmiſit intellectꝰdi p̄uidꝫ et volūtas eiꝰ ordīat ad pena corrn̄dētē pctō tꝑe donec pea debita ſit ſoluta. Predicta aūt relatīo rōis .ſ. ordīatio adpenā ꝓut ē diſconueniēs aīe d̓r macula eiusſꝫm v̓o ē formaliʳ obligatio ad illā penamd̓r reatꝰ. ſꝫm aūt eſt actꝰ volūtatis diuinedicit̉ offenſa. In do em̄ iraſci vl̓ offēdi nihilaliud eſt ꝙͣ velle vindicare pena tali. His viſis dicendū eſt ad q̄ſtionē prīcipalē. illꝰ qd̓dictū eſt remanere ī pctōre pꝰ actū pctī deleri pōt. Et qn̄qꝫ deleʳ ſꝫm illꝰ ſymboli remiſſionem pctōꝝ. id eſt deus ē remiſſiuus peccato et qn̄qꝫ remittēs pctā. remittit aūt deſine pena vel aliquo eqͥualēte ī acceptationeſua. qꝛ qd̓cunqꝫ peccatū offendit̉ deus. oſfenſa aūt eius vl̓ ira vt dictū eſt. eſt eiꝰ vellevidicare vel aliqͥd ſufficiēs ad placandū exigere. ergo quocūqꝫ pctō poſito deus vult vidicare ſe de peccāte hoc aūt eſt velle punireergo ad deletionē pctī requirit̉ aliqͣ punitiovel aliqͥd equalēs ī acceptatōe dina. tn̄qͣmcūqꝫ punitionē delet̉ pctm̄. ſꝫ aliqͣm delet̉ aliqͣm. vt patꝫ de pena danatoꝝ etilla pena ſtatim ſeqͥtur culpā ſꝫm iᵈ augͥ. li.cōfeſſionū. Iuſſiſti dn̄e et ita ē vt pena ſit ſibiquiſqꝫ pctōr. Inter punitōeꝫ aūt pctm̄ deletet punitōꝫ delẻ ē aliqͣ dr̄a ita ꝓbabil̓ſicut dr̄a voluntarij et inuolutarij. qꝛ punitio damnatoꝝ qua peccatū n delet̉ longemaior eſt punitōe viatoris quā pctm̄ delec qd̓ patꝫ magis et minus facit differentiā inter punitōeꝫ delente peccatū et delentem. tum qꝛ videraus ī offēſis pena vel diſplicētia volūtaria placat offēſū. aut oīnoanuolutaria et cum murmure accepta. Igỉ rationabile ē ſi aliquā penā deleri habeat offenſa et aliquā no. pena voluntaria regūlariter req̄rat̉ ad deletōꝫ peccati. Ex p̄dictisigit̉ patet ad deletōeꝫ peccati mortal̓ poſtbaptiſmū cōmiſſi req̄rit̉ punitio volūtaria vl̓volūtas punitōis. et ꝑcoſeques pnīaꝫ ſine.neutꝝ illoꝝ eſſe pōt pnīa actualis. id ē actꝰpenitēdi indiſtincte accipiēdo actu penitēdiad quēlibꝫ actum ſupͣdictoꝝ. Intellige tn̄ad deletōeꝫ peccati reqͥrit̉ ſimpliʳ neceſſario actus penitedi qꝛ deꝰ poſſet ſi vellꝫ remittere pctm̄ ſine om̄i actu eius cui remittit. poſſet etiā remittere aliquē motū feruente dilectōis ī deū ſine qͦcūqꝫ p̄dictoꝝ qͣtuor actuūſub ꝓpͥa rōe puta ī actu feruoris ad martiriuꝫſtatim ſuſtinendū vbi forte eſſet cogitatio īquolibꝫ pctō priꝰ ꝯmiſſo. nec ꝑcōſequēs aliqͥs illoꝝ actuū et formaliʳ licꝫ vtualiterillo motū eſſet actꝰ penitēdi ſcd̓o. Et ideoſupradictū eſt actus penitēdi regulariterrequirit̉ ad hoc vt peccatū mortale debeaturqꝛ regulariter dicit̉ fieri illꝰ qd̓ fit ſꝫm regulas determīatas a ſapīa diuina. quaꝝ vna eſt pctm̄ cōmiſſū deleat̉ ſine diſplicētia eiꝰad qͣm r̄duci pn̄t alij tres actꝰ peītēdi Vtꝝ pnīam poſſit vnū peccatuꝫ mortale remittiſine alio. º qꝛ eſſꝫ ꝯtra ꝑfectōꝫ mīe deicuius ꝑfecta ſūt oꝑa vt d̓r deutro. xxxij. Vn̄cuius miſeret̉ totalỉ miſeret̉. et eſt qd̓ dicaugꝰ ī li de pnīa. et habetur de pe. di. iii. §item. vbi dicit̉ quedā impietas infidelitatis eſt ab illo qui iuſtus eſt dimidiā ſꝑare veniam. Vtꝝ remiſſa culpa pnīam remaneat reatus. ꝙͦ pōt remanē. ſicut em̄ hoīeꝫita et qui deū offēdit dupliʳ peccat. qꝛ cōtraeq̄litatē amicicie inqͣntū affectū d̓bitū ā̄ īpēdit. et cōtra eqͣlitatē iuſticie inqͣntū illi re vl̓honorem vel obſequiū ſubtrahit. oportet ergo vtrūqꝫ reſtituere. et qꝛ reſtituta amicicianon ſtatim reſtituitur res ablata adeo poſt remiſſione culpe remanet reatꝰ pene ſatiſfactorie. hec tho. Vtrū remiſſa culpa mortali tollant̉ om̄s reliq̄e peccati. ℟º non oportet. peccatū mortale ex ꝑte cōuerſiōis inordinate ad bonū ꝯmutabile qͣndā diſpoſitōꝫ cauſat in aīa vel etiā habitum ſi actus frequēteriteret̉. ſicut aūt dictuꝫ eſt culpa mortal̓ pctiremittit̉ inqͣntū tollit̉ per gr̄am auerſiomentis a deo. ſublato aut eo qd̓ eſt ex ꝑte auerſionis nihilominꝰ remanere pōt iᵈ qd̓ eſt ex ꝑtecōuerſionis inordīate. cum hāc cōtingat eſſeſine illa vt prius dictū eſt. Et ideo nihil ꝓhibet qͥn remiſſa culpa remaneāt diſpoſitōes exp̄cedencibꝰ actibus cauſate dicunt̉ reliq-