virtute alicuius ſāctificatōis. tū etiā virtutecaritatis cuius motus ꝑ p̄dicta excitatur. nōaūt ꝑ qd̓libꝫ p̄dictoꝝ ſemꝑ tollit̉ reatus tocius pene qꝛ ſic qui eſſet īmunis a pctō mortali aſꝑſus aqua bn̄dicta ſtatim euolaret. ſꝫ reatꝰ pene remittit̉ ꝑ p̄dicta ſꝫm motū feruorisin deū qui ꝑ p̄dicta excitat̉. qn̄qꝫ magis. an̄qꝫ minꝰ. hec tho. ¶ Vtꝝ veniale remittaʳ inpurgatorio. ℟º ꝙ opinio verior et ſecurior etcōmunior dicit̉ ꝙ ſic. et hoc ꝓbat̉ primo autoritate mgr̄i ſen. q̄ hoc dicit li. iiii. di. xxjet g̓g. qui dicit li. iiii. dyal̓. ꝙ quedam leuesculpe remittunt̉ in futuro. et ip̄ius xp̄i dicentis. Aʳ. xxj. qui dixerit v̓bum cōtra ſpiſāctūnō remittet̉ ei nec ī hoc ſeculo nec in futuroImplicat ergo dn̄s aliqͣ peccata rmitti ī futuro ſꝫ hoc nin̄ in purgatorio. ergo ⁊cͣ. Secūdoꝓbatur ratōe. nā ꝯtingit alique iuſtū decēdeinculpa veniali vl̓ an̄ mortē pl̓ in ip̄a mortecōtracta. Aūt ergo purgabit̉ poſt hāc vitaꝫet ſic aliqͣ culpa in purgatorio delebit̉. Autcum culpa veniali ſaluabỉ. aut ꝓ ſola culpaveniali dānabit̉ quoꝝ vtrūqꝫ eſt impoſſibileſic ergo dicendū eſt. ꝙ venialia pcta in purgatorio remitti poſſūt et remittūt̉ qn̄ qͥs decēdit cuꝫ eis ꝓ eo ꝙ grān̄ fuit adiuta finaliterad delendū ip̄a. Remittunt̉ inquā nō tm̄ quoad penā qꝛ ſic remittuntur etiā pctā mortaliainqͣntum poſtꝙͣ remiſſa ſūt in hac vita qͣntumad culpā. ſoluit̉ in purgatorio pena eis debita ſꝫ etiā qͣntū ad culpā. Non ſic intelligēdoſcꝫ ꝙ ſane pnīa ꝑ ignem purgatoriū ꝯſumantſicut ꝑ ignē argenti rubigo ꝯſumit̉. ſꝫ ꝙ perpenam aīe iuuant̉ ad penitendum de venialibus de quibꝰ h̓ n̄ penituerūt. et ꝑ caritatē cūqua deceſſerūt eaꝝ pnīa format̉ et acceptahec rich̓. Quia em̄ volūtas pꝰ hāc vitam pōteſſe gr̄e ꝯformis. licet eē nō poſſit adiutrix ꝓeo ꝙ ceſſauit tempus meriti. ideo indiget adiutorio exteriori. et cū n̄ ſit locus ſacramentihꝫ adiutoriū ignis punitiui ſiue purgatorijet ſic aīa purgat̉ a veniali culpa ſi trāſeat cūilla. qꝛ ſicut dictū eſt sͣ ad deletionē venialisſufficit ꝙ liberū arbitriū gr̄e ſe ꝯformet. hecbon̄. Eſt em̄ triplex genꝰ pctī. qd̓dam .ſ. oīnoinuolūtariū et in vniuerſali et ī ꝑticulari. ſcꝫoriginale. id̓o pōt r̄mitti et ſine actōe et ſinepaſſiōe volūtatis. Scd̓ꝫ ē oīno volūtariū et īvniu̓ſali et in ꝑticulari ſcꝫ mort le. id̓o n̄ pōtremitti ſine actōe et paſſione volūtatis. tercium eſt ꝑtim volūtariū ſcꝫ in ꝑticulari. et ꝑtiꝫinuolūtariū ſcꝫ in vniuerſali. Vn̄ ꝑtim eſt culpa. ꝑtim eſt pena vt veniale. ideo pōt remittivel actione volūtatis in pn̄ti. vel paſſione infuturo. Ad deletōeꝫ tn̄ illā ꝯcurrūt tria. ſcilꝫpena pn̄s gr̄a cōcomitās et meritū an̄cedēs.he pe. Scd̓m autē ſcotū peccatum veniale inpurgatorio remittit̉ duꝫ pena totalis ſibi debita ſoluit̉. qꝛ idem eſt veniale remitti et penam ſibi debitā ſolui. Vel dici pōt etiam ſꝫmip̄m ꝙ venialia ꝑ merita habita in vita iſta.et reſeruata ī acceptatōe diuina delenʳ ī inſtāti mortis. Cauſa em̄ impedibil̓ dum eſt impedita nō ponit ſuū effectū. Dui aūt nō eſt inpedita ponit. Nūc aūt merita huiꝰ morientisin caritate. ſufficiūt ad delendū venial̓ia eiꝰet relata ad hec ab eo vel a deo acceptantēSunt aūt impedita duꝫ iſte viuit ſi ſemꝑ actumanet in veniali. poſt morte vero et etiaminſtāti mortis nō ſūt impedita. ergo ꝑ ea deletur venialia in inſtati mortis. quia tūr nō manet impedimentū .ſ. actus peccati venial̓. Exhoc etiā ſequit̉ ꝙ om̄ē peccatū veniale morientis ī caritate. remittit̉ in hac vitā niſi cōtiniuet actu venial̓ pcti uſqꝫ ad inſtans mortisDonere aūt in aīa aliquē motū bonū pꝰ motem ꝑ quē tanq̄m diſpoſitōeꝫ vel meritum decōgruo venialia dimittunt̉ n̄ videt̉ doctrietheologice ꝯſonū. hec ſco. iiii. li. ſen. di. xxj¶ Vtꝝ veniale remittatur in inferno. ℟ººnō. qꝛ in inferno nulla eſt redemptō. licet em̄pctō peniali ꝑ ſen debeat̉ pena eterna quiaſimul pōt ſtare cū gra. ꝑ accides tn̄ multa vemialia puniunt̉ pena eterna eo ꝙ ſūt in ſubiecto carente gra. et in actū et in potentia ſinequā nō pōt remitti pctm. et iio qꝛ dina iuſticia reqͥit vt manēte culpa maneat pena. id̓opena eoꝝ eſt eterna. ¶ Contra h̓ arguit ſcotus ſic. pctin mortale et veīale ſut improportionabilia et rōe offenſe qꝛ infinita venialiaſi eſſent nō equarent̉ vni mortali ī rōne offēſe quia nec oīa illa auerterēt a fine vltimo ſicut facit vnū mortale. ergo pena ſꝫm iuſtitiaꝫcorrn̄s pctō mortali in infinitū excedit penācorreſpondentē veniali. nō aūt ſꝫm intentōeꝫquia q̄libꝫ pena ſꝫm intentōeꝫ finita finite excedit vel excedit̉ comꝑata ad aliā. iget̉ hocerit ſꝫm extentōeꝫ. igit̉ pctō peniali n̄ debetpena eterna. Et ido dicēdū ſꝫm ip̄ꝫ ꝙͣ pctō veni ali ſiue h̓ puniēdo in inferno ſiue alibi nōdebet̉ pena niſi tꝑalis. Et ꝑconſequēs penatꝑali ſoluta eſt liber ab iſtis. et h̓ ſiue ꝑ ſe ſiue ꝑ accidēs. Ratīo huiꝰ eſt qꝛ ſꝫm ſe eſt talisoffenſa q̄ ſufficiēter punit̉ ꝑ penā temꝑalenNec eſt icōmueniēs penā debitaꝫ veniali hr̄eterminū in inferno qꝛ etiā nūc penites ꝑte panitētie explens et an totā cōpleta recidiuansī mortali et ī illo mortali decedēs ꝓ reſiduopnīe cōplēde ſoluet penā in inferno. ſꝫ nō nteꝑalem. quia ex quo ī remiſſione poꝝ p̄ctō.rum cōmutatū eſt debitu pene eterne in debitum pene tꝑalis nunqͣꝫ ille eſt debitor ꝓ ill̓niſi pene tꝑalis et ꝑcoſequēs pena tꝑali ſolūta eſt liber ab illis. Qd̓ aūt dicit̉ ꝙ ī infernonulla eſt redemptō. veꝝ eſt illiꝰ peccati proquo ille eſt danatus qꝛ ꝓ illo debitum peneeterne nunꝙͣ fuit ꝯmutatū ī debitu pene tꝑalis. et iō ſꝑ manet iᵈ̉ debitū ex quo nun ꝙ pōtilla pena eſſe ſoluta. hec ſcotus.Irca tertiū .ſ. reditū pctōꝝ ꝑ pnīaꝫ remiſoꝝ breuiʳ eſt dicēdū ꝙ pcta dimiſſa pꝰꝑ pnīam dn̄r redire qͦ ad culpā q̄cunqꝫ pctaſint illa ſiue originalia ſiue actualia mortalia vl̓ veīalia ꝑ pctm̄ ſequēs inqͣntū ex dimiſſione p̄cedentiū pctōꝝ aggͣuat̉ ſequens peccatun ꝙͣ pctm̄ ſequēs ſit eqͣ gͣue ſicut oīa p̄cedentia. ſꝫ gͣuius eſt ex dimiſſione p̄cedentiumꝓpter p̄ſtiti bn̄ficij cōteptū. Et ſic redire dicū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten