ſimul ꝑibitis. luc̄. xiii. Cōfeſſionē aūt īplicitein exēplo cū dixit leproſo. vade on̄de te ſacerdoti. A. viii. Abſolutōꝫ aūt ī miſterio ſcꝫ ī lazaro reſuſcitato. cū dixit ſoluite eū. Io. xj. Sꝫexp̄ſſe n̄ dedit aucͣtem abſoluēdi vſqꝫ poſt reſurrectōeꝫ cū dixᵗ eiſ vt hēt̉ Ioh̓. xx. Accipiteſpm̄ſanctū. quoꝝ remi. pe. re. eis. An̄ v̓o ptāteꝫ iuriſdicōis ſuꝑ tota eccīam ꝓmiſit ſe daturū petro cum dixit ei. Aᵗ. xvi. tibi dabo claues regni celoꝝ et qd̓cunqꝫ ligaueris ⁊cͣ. nōtn̄ tūc dedit vn decretū anacleti. di. xxj. ī nōuo teſtamēto. exponendū ē de ꝓmiſſione ſꝫmglo. ibidē. Nec tn̄ tūc tm̄ ꝓmiſit ſe datuꝝ poteſtate iuriſdicōis. ſꝫ etiā ptāte abſoluēdi eiligādi ī foro pnīe ꝙ pꝰ reſurrectōeꝫ cū alijsdiſcipulis accepit. ſꝫ ptās iuriſdicōis ſuꝑ totam eccleſiā ſibi ſola fuit data ꝓ ſe et ſucceſſoribus eius cum xp̄s poſt reſurrectōeꝫ ſuamdixit ei paſce ouēs meas. jo. xxj. qd̓ pōt ꝓbari ꝑ iᵈ qd̓ habet̉. v. di. ꝯſiderandū. et. c. fidelior exͣ de ele. ſigͣſti. h̓ rich̓. ſed de h̓ vide īfrati. de inſtitutōe ꝯfeſſionis quid dicat ſco.¶ De quibꝰ pn̄ia debꝫ agi. ti. tertius.Einde cōſiderandū de quibus pnīa oragi et cca hoc q̄runt̉ plura. pͥmo vtꝝpnīa ſit āgēdā d̓ pctō originali. ℟º ꝙnō. Nam pnīa non eſt niſi de facto ꝓpͥo et volūtario. originale aūt n̄ eſt factū ꝓpͥm nec voluntariū volūtate que ſit ī ip̄o ſꝫ ī altero. id̓opnīa ī eo nō requirit̉. In adultō tn̄ illo conſiderato requirit̉ diſplicētiā eius ſicut et cuiꝰlibꝫ mali. ideo dicit augꝰ liº de cor. et gr̄a ꝙpctōr ꝓ originali eſt arguēdus ſupple ne ī illo velit ꝑmanere. h̓ tho. ¶ Vtꝝ de pctō ātehaptiſmū ꝯmiſſo. ℟º huiꝰ habet̉ sͣ de ſuſcipientibꝰ baptiſmū qōne. vtꝝ pnīa reqͥrat̉ antebaptiſmū. ¶ Vtꝝ de pctīs mortalibꝰ ꝑpetratis pꝰ baptiſmū. ℟º ꝙ ſic. In baptiſmo em̄ datur gra ad purgatōeꝫ peccatoꝝ p̄teritoꝝ nōaūt ad cōfirmatōꝫ ꝯtra pctā futurā. vn̄ pꝰ haptiſmū pōt hō peccare. et qꝛ iteꝝ baptizari n̄pōt. pnīe remediū mīa diuina ei ꝓuidit. ¶ Sꝫꝯtra ad hebreos. xi. volutarie nobis peccatibus n̄ relinqͥtur hoſtia ꝓ pctō. ℟º apl̓s loquit̉ de hoſtia quo ad effectū paſſionis ī baptiſmo. Si v̓b obicit̉ illud Ioh̓. ii. qͥ natꝰ ē exdeo n̄ peccat. dicend̓ ꝙ h̓ ſic intelligỉ .ſ. ꝙ tālis ꝑ ſe n̄ peccat ſcꝫ inqͣntū eſt ex deo natꝰ ſꝫnihilominꝰ peccat inqͣntū peccare pōt. h̓ pe.¶ Vtꝝ poſſit agi p̄nīa de quolibet pctō actuali. ℟º ꝙ ſic. dr̄t em̄ ſpūs vnitꝰ carni a ſeꝑatoa carne. qꝛ ille eſt ſuſceptibil̓ pnīe. h̓ non ſꝫmdam̄. Hic eſt ꝙͣ de om̄i pctō ꝯmiſſo a ſpū ī carne exn̄te dū ē in carne pnīa agi pōt. vn̄ criſoꝰetiā ſi ad ſūmū ꝑueniat qͣs maloꝝ deꝰ libēterſuſcipit reuertente. pꝰ ſeꝑatione v̓o a carne n̄pōt. Sūt tn̄ pctā de quibꝰ pnīa difficiliꝰ agitur q̄ ſcꝫ nō cōmittunt̉ frāgilitate carnis velignorātia obnubilate rōis ꝑ carne. ſꝫ ex malicia ſicut pctm̄ ſpūs ſeꝑati. ideo difficiliꝰ agitur pnīa de his qꝫ de alijs. et de tali pctō poteſt intelligi iᵈ. A. xiij. Qui dixerit v̓bū ꝯtraſpm̄ſanctū non remittet̉ ei nec in hoc ſeculonec infuturo. non remittetur ei. id eſt vix veln̄ defacili. qꝛ tl̓e pctm̄ n̄ hꝫ ī ſe cāꝫ excuſationis. vel qꝛ ꝓ tali pctō punit̉ aliqͥs ī hoc ſcl̓oet ī futuro. vl̓ v̓bū iᵈ eſt intelligendū de finali impnia vt dicit augꝰ. ī libro de verbis dn̄Sꝫ final̓ impnīa dr duplʳ. vno modo ꝓpoſitūnunꝙͣ penitēdi. et ſic eſt pctm̄ in ſpm̄ſanctumAlio mo final̓ pnīe p̄uatio. et ſic dicit ꝯditōꝫcuiuſlibet pcti finalis. pͥmoº pōt de eo pnīaeſſe. ii. n̄ qꝛ ſic nihil aliud eſt ꝙ priuatō pn̄īehec pe. ¶ Vtrū reqͥratur pnīa ſiue cōtricio deſingulis mortalibꝰ. ℟º ꝙ cōtritio pōt cōſiderari dupl̓r ſcꝫ qͣntū ad ſui prīcipiū puta cogitōem q̄ qͥs cogitat de peccato et dolet. et ſi n̄dolorē ꝯtritōis ſaltē attritōis. vel qͣntū ad ſuum terminū. puta qn̄ dolor ille iam gr̄ā infornat̉ qͣntū ergo ad prīcipiū oportꝫ ꝙ ſit d̓ ſingulis pctīs q̄ qͣs habꝫ ī memoria. vn̄ ſuꝑ illꝰpſal. lauabo ꝑ ſingulas noctes. glo. ꝑ ſingula pctā cōſcīam habe. qͣntū vero ad terminūſufficit vna cōis de oībus. tūc em̄ ille motusagit vi oīm diſpoſitionū p̄cedentiū. hec tho.Intelligendū aūt ꝙ pctā mortalia aūt ſūt habēti nota. aut ignota. de notis eſt nc̄ iā cōtritio et pnīa ad hoc vt remittant̉ de lege cōi. ijtm̄ in cōi. ſꝫ etiā ī ſpāli. ſi ad cogitandū d̓ quolibet ī ſpāli aſſit oportunitas ꝓportionata infirmitatē hūane qd̓ iō dico. qꝛ poſſet ꝯtīgereꝙ pctōr eſſet in tali ꝑiculo ꝙ ꝙͣuis poſſꝫ recogitare de quolibꝫ ī ſpāli n̄ tn̄ haberꝫ oportunitate ꝓportionata hūane fraqlitati. Ignotaaūt aūt ſūt ignota qͣntū ad factū. nō aūt qͣntūad ius. vt cū pctōr neſcit ſe aliquid feciſſe qd̓tn̄ ſcit eſſe pctm̄ mortale. Aūt ſūt ignota qͣntūad ius. n̄ aūt qͣntū ad factū. vt cū pctōr ſcit ſealiqͥd feciſſe qd̓ non credit eſſe mortale pctm̄et tn̄ eſt. Aut ſūt ignota qͣntū ad vtrūqꝫ iſtoꝝEt quocūqꝫ iſtoꝝ modoꝝ accipiả ignorātiaſubdiſtīguēdū ē qꝛ ā e īnuicibilis. et de pctīsſic ignorat̉ n̄ eſt ncc̄ia pnīa ī ſpāli. ſꝫ ſufficitꝙ de illis peniteat in cōi inqͣntā ſcꝫ penitꝫ d̓oībꝰ mortalibꝰ. Si aūt ignota ſūt ſibi ignorātia affectata. q̄ ē qn̄ hō vult ignorare. vl̓ craſſa. q̄ eſt qn̄ ignorās vellet ſcire. n̄ tn̄ vult itaefficaciter īdagare ꝙ qͣntū hūanā patit̉ ſiueꝑmittit frāgilitas velit facere qd̓ in ſe eſt adhoc vt ſciat. De mortalibꝰ iſtis duobꝰ mōisignoratis neceſſaria eſt pnīa ī ſpāli. Nec tamſic ignoras ꝑplexus eſt. qꝛ pōt facere qd̓ ī ſeeſt ad h̓ vt ſtiat. qd̓ ſi fecerit. aūt ſibi deus eamaīfeſtabit aūt īdulgebit. Pᵈ aūt abro. ſuꝑ īad rō. i. Ignorās ⁊cͣ. guiſſime peccas. qꝛ ignoras. Loquỉ ibi d̓ gͣuitate ꝑicl̓i n̄ pctī. ¶ Vtꝝpnīa requirat̉ de pctis ſciēter ꝯmiſſis. et poſtea oblitis. ℟º aūt aliqͥs eſt oblitꝰ ī ſpāli etrecordat̉ ī gnali. et ſic tenet̉ penitere et ꝯtēri ī gn̓ali. de negligētia ſua ꝓpter quā venit īillā obliuionē. et tenet̉ facere qd̓ ī ſe ē vt recordet̉ ī ſpāli. vel ꝑ recogitatōeꝫ vl̓ ꝑ or̄oeꝫAut ē oblitꝰ ī ſpāli et ī gn̓ali. et ſic adhuc tenet̉ penitere ī gn̓ali. n̄ ſub ꝯditōe ſꝫ ſub ꝓbabili eſtimatōe. dꝫ em̄ hō ꝓbabiʳ credē ꝙ ī ml̓tis offedit quoꝝ nō memit. et ſic ex hac eſtiatōe doleat ſic̄ ſi eēt ctus et peītes et ꝯtritꝰ ¶Sꝫ obicit̉ h̓. qꝛ ſuꝑ iᵈ .i. eoꝝ. iiii. nihil mihi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten