ſupra dictū eſt ¶ Sꝫ obicit̉. quia peccata nō eueniūt ex neceſſitate. om̄e em̄ peccatuꝫ eſt voluntarium vt ſupra habitum ē. Sed Aᵗ. xviij.dicit̉. neceſſe eſt vt veniāt ſcandala. ergo ſcādalū nō eſt peccatū ℟º ꝙ hoc qd̓ dicit̉ neceſſe eſt vt veniāt ſcandala. non eſt intelligendū de neceſſitate abſoluta ſed ꝯdicōnali. quaſcilicꝫ neceſſe eſt p̄ſcita vel p̄nūciata a deo euenire. ſi tn̄ ꝯiunctim accipiat̉. Vel neceſſe ēeuenire ſcādala neceſſitate finis. qꝛ vtilia ſūtad h̓ ꝙ qui ꝓbati ſunt maīfeſti fiāt. Vl̓ neceſſe eſt euenire ſcādala ſꝫm ꝯditiōꝫ hoīm. qui ſibi a peccatis n̄ caue̓t. ſicut ſi aliquis medicꝰvidens aliquos indebitā diēta vtentes dicatneceſſe eſt tales infirmari. qd̓ intelligend̓ eſtſub hac ꝯdicōne ſcꝫ ſi dieta nō mutet. Et ſimiliter neceſſe eſt euenire ſcādala ſi hoīes ꝯuerſatione malam nō dimittaūt. h̓ tho. et ꝯueītcū eo rich̓. et alex. an. Et etiā neceſſariū in vniuerſali nō in ꝑticulari. ſcādalū em̄ n̄ ſemꝑ eſtmortale ſed quādoqꝫ ē veniale vt dicet̉ infravnde etiā ruina in diffinitōe ſcādali ſumiturlargē ſcꝫ ꝓ ruina vel diſpoſitione ad ruinamvnde etiā in greco ſcādalon nō tantuꝫ ſignatruinā. ſed etiā impactiōem pedis q̄ eſt diſpoſitio ad ruinā licꝫ nō neceſſaria. nō em̄ oīs quipedibꝰ impingit ruit. h̓ rich̓. ¶ Vtꝝ ſcandalūſit ſpeciale peccatū ℟º vt ſupra dictuꝫ eſt duplex eſt ſcādalum actiuum et paſſiuuꝫ. Paſſiun aūt ſcādalū non p̄t eſſe ſpeciale peccatumquia ex dicto vel facto alteriꝰ aliquē ruere ꝯtingit ſꝫm quodcūqꝫ genꝰ peccati. Nec hocipſum qd̓ eſt occaſionē ſumere peccādi ex dictovel facto alteriꝰ ſpētialē rationē peccati ꝯſtituit. qꝛ nō importāt ſpecialē deformitatē ſpeciali virtuti oppoſita. ſcandalum autē actm̄poteſt accipi dupliciter. ꝑ ſe ſcꝫ et ꝑ accidenſet quid ſit vtrūqꝫ dictū ē ſupra. ſcādalum aūtactm̄ ꝑ accidēs nō eſt peccatū ſpeciale. quiaqd̓ eſt ꝑ accidēs nō ꝯſtituit ſpeciē. Scandalūautē actiuū ꝑ ſe eſt ſpeciale peccatū ꝓpter hꝙ intendit̉ ſpeciale ꝓximi nocumiētuꝫ. Et opponitur directe correctiōi fraterne in qua intendỉ ſpiritualis nocumiēti remotio. Nā ex intencōe ſpeciali finis ſortitur peccatū rationēſpecialis peccati quia finis dat ſpeciē in moralibꝰ vt habitū eſt ſupra. h̓ tho. ¶ Vtrū ſcandalum ſit mortale peccatū ℟º ſicut ſupra dictum eſt ſcandalū importat impactiōem quādam ꝑ quā aliquis diſponitur ad ruinā. Et iōſcandalum paſſiuū poteſt qn̄qꝫ eſſe peccatumveniale quaſi habes impactione tantum putacū aliquis ex inordinatō dicto vel facto alteriꝰ ꝯmouetur motu venialis peccati. qn̄qꝫ vero eſt peccatū morialē. quaſi habēs cuꝫ imꝑactione ruinā. puta cum aliquis ex iordinatōdicto vel facto alteriꝰ ꝓcedit vſqꝫ ad peccatū mortale. Scādalū aūt actm̄ ſi ſit ꝑ accidēspoteſt eſſe qn̄qꝫ peccatū veniale. puta cū aliquis vel actu venialis peccati ꝯmittit l̓ actūqui nō eſt ſꝫm ſe peccatū. ſed habet ſpecie mali cū aliqua leui inductiōe. Qn̄qꝫ vero ē peccatū mortale ſiue qꝛ ꝯmittit actū peccati mortalis. ſiue qꝛ ꝯtemnit ſalutem ꝓximi vt ꝓ eaſeruanda non pretermittat aliquis facere qd̓ſibi libuerit. Si vero ſcādalū actiuū ſit per ſeputa cum inteudit alium inducere ad peccatum. ſiquidem intendat in ducere ad peccand̓mortaliter eſt peccatum mortale. Et ſimiliteſi intendat inducere ad peccanduꝫ venialiterper actum peccati mortalis. Si vero intēdainducere proximū ad peccandū venialiter ꝑ actum peccati venialis eſt peccatū veniale. ltho. et ꝯuenit cū eo alex. et richardꝰ.Equitur videre d̓ tercio. et circa hoc queruntur plura ſcꝫ vtꝝ ſcandalū paſſiuumpoſſit in perfectos cadere ℟º ꝙ ſcādaluꝫ paſſiuum importat quādam ꝯmotionem animi abono in eo qui ſcandalū patitur. Nullus autēcōmouetur qui rei immobili firmiter inheretMaiores autem ſiue perfecti ſoli deo inherētcuius non eſt mutabilis bonitas. quia etſi ſuis prelatis inhereant non tamen inherent eis niſi inquantum illi inherent criſto. ſꝫm illoi. cor. iiij. Imitatores mei eſtote ſicut et ego qſti. vnde quantumcunqꝫ videant alios inordinate ſe habere in dictis vl̓ factis ipſi a ſua rectitudine non recedunt. ſꝫm illd̓ psͣ. qui confidunt in domino ſicut mons ſyon. non ꝯmo.ineternum. qui habi. in hieruſalem. Et ideo īhis qui ꝑfecte deo adherēt per amorem ſcandalum non inuenitur. ſcd̓m illud psͣ. pax multa diligen. le. tu. et nō eſt illis ſcandalum. vn̄hieroꝰ. ſuꝑ illd̓ At. xviij. qui ſcanda. vnū depuſillis iſtis. dicit nota. qui ſcādaliſatur paruulus eſt. maiores em̄ ſcandalum non recipunt hec tho. ¶ Vtrum ſcandalum actiuū poſſit inueniri in viris ꝑfectis ℟℟º ꝙ ſcandalumꝓprie eſt cum aliquis dicit vl̓ facit qd̓ de ſeptum natum eſt inducere ad ruina. qd̓ quidēeſt ſolum illud qd̓ inordinate fit vel dicitur.Ad ꝑfectos autem ꝑtinēt ea que agunt ſꝫm regulam racōnis ordinare ſecundū illd̓ .i. cor.iiij. omnia honeſte et ſꝫm ordineꝫ fiant in vo.bis. et precipue hanc cautelā adhibēt in hisin quibus non ſolum ipſi offenderent ſed etiam alijs offenſionem pararent. Et ſiquidemin eoꝝ manifeſtis dictis vl̓ factis aliquid abhoc moderamine deſit hoc ꝓuenit ex infirmitate humana ſecundū quā a ꝑfectionē deficiunt. non tamē intantum vt multuꝫ ab ordineraconis recedat̉ ſed modicuꝫ et leuiter quodnon eſt tam magnum vt ex hoc rationabiliterpoſſit ab alio ſumi peccandi occaſio. ¶ Sꝫ obicitur. quia paſſio eſt effectus actionis ſed exdictis vel factis perfectoꝝ aliqui paſſiue ſcādaliſantur. ſꝫm illud At. xv. ſcis qꝛ ph̓ei audito hoc verbo ſcan. ſunt ergo ī perfectis viris poteſt inueniri ſcandalum actiuum ℟º qͥſcandalum paſſiuuꝫ ſemper cauſatur ab aliqſcādalo actiuo. ſed non ſemꝑ ab aliquo actioalterius ſed eiuſdem qui ſcandaliſatur. quiaſcꝫ ſeipſum ſcandaliſat. hec tho.Equitur videre de quarto. Et circa hoc q̄run̉ plura ſcꝫ vtrū boa ſpiritualia ſint ꝓpter ſcādalū dimittēdā ℟º ꝙ cū duplex ſit ſcadalū actiuū ſcꝫ et paſſiuū queſtio iſta n̄ hab̓locum de ſcandalo actiuo qꝛ cum ſcandalum