cedium ſpūale boni ſpūalis. Scd̓m vero hudicitur ab aci greco qd̓ eſt cura ſiue anxietasaī ſcd̓m vero grecum debet ſcribi cū aſpiratōeſicut achidia vt dicit frater jo. theutonicus.Eſt aūt accidia ſꝫm genus ſuū peccatū mortale. cum ſꝫm ꝓpriam rōem ꝯtrariet̉ caritati. Nāꝓprius effectus caritatis eſt gaudiū de deo.vt dictū eſt ſupra Accidia vero eſt triſticia debono ſpūali inꝙͣtuꝫ eſt bonū diuinū. et iō ſꝫmgenus ſuū eſt mortalis. et hoc ē veꝝ qn̄ motꝰeius ꝑtingit vſqꝫ ad rōem. ita ꝙ ꝓcedit in fugam et horrore et deteſtatōem boni diuini.qn̄ vero ſiſtit tantū in ſenſualitate tūc ē venialis. eſt etiam vicium capitale vt vult g̓g̓. xxxjmoꝝ. et eius filie ſūt ſex ſꝫm grego. ibidē ſcꝫmalicia qua qͥs deteſtat̉ bona ſpūalia. rancorſcꝫ ꝯtra homīes ad bona ſpūalia inducentes.puſillanimitas reſpectu ꝯſilioꝝ. deſperatio.corꝑor circa p̄cepta. vagatō mētis c̓ca illicitaEquitur videre de tercio ſcꝫ de inuidia.Circa quā ſciendū ꝙ ſic̄ dicit dam. in. ij.li. inuidia eſt triſticia de bonis alienis obiectum em̄ triſticie eſt ꝓpriū malū. Et ſꝫm hoc d̓bonis alterius p̄t eſſe triſticia ꝓut apprehendit̉ vt malū ꝓpriū. et hoc facit dupliciter. vl̓inꝙͣtum ex eo nobis aliqd̓ ꝑiculum imminētſcꝫ vt ab eo ledamur. et huiōi triſticia n̄ eſt inuidia. ſed eſt effectꝰ timoris vt dicit ph̓s ī 2rethorice. et p̄t eſſe ſine peccato. vt dicit g̓gͣxxij. moꝝ. vel inꝙͣtum eſt diminutiuuꝫ ꝓprieglorie vel excellentie. et hoc eſt qn̄ exceditab alio in illo bono. et hec triſticia eſt ꝓprie īuidia. et eſt ſemꝑ praua vt dicit ph̓s ij. retherice et eſt ex genere ſuo ſemꝑ peccatū mortale cum repugnet caritati. qꝛ dolet de bono ꝓximi de quo caritas gaudet. job. v. ꝑuulū occidit inuidia. Sunt tn̄ primi motꝰ inuidie qn̄ꝫetiam in ꝑfectis viris qui inſurgūt ex ſurreptione qui ſunt veniales. Et ſimile eſt de inuidiaꝑuuloꝝ in quibꝰ nō eſt vſus rōis. et de motuinuidie ſꝫm qd̓ ē paſſio ſenſualitatis. Scd̓o p̄teſſe triſticia de bono alterius inꝙͣtuꝫ deeſt nōbis illud bonū qd̓ ip̄e habet. et hec ꝓprie eſtzelus vt dicit phūs ij. rethorice. et ſi ſit de bonis honeſtis eſt laudabilis. ſcd̓m illud. j. coꝝxiiij. emulamī cariſmata meliora. ſi autē ſit d̓bonis tꝑalibus p̄t eſſe cuꝫ peccato et ſine peccato. Poteſt ec̄ triſticia eſſe de bono alteriꝰ inꝙͣtum ille eſt illo indignus. que quidē triſticia vt dicit phūs ij. rethorice eſt de tꝑalibusbonis. et dicit̉ ſꝫm eum nemeſis et ꝑtinet adbonos mores. Et hoc ideo dicit. qꝛ reputabatilla magna. ſed ſꝫm fidem nihil ſunt reſpectufuturoꝝ bonoꝝ que ſeruant̉ bonis. et ideohuiōi triſticia ꝓhibet̉ in pſal. noli emulari inmalignantibus ⁊cͣ. ¶ Nota inſuꝑ ꝙ inuidia ſecundū ph̓m ij. rethorice opponit̉ nemeſy etmiſcd̓ie. ſꝫ mīe directe ſꝫm oppoſitōꝫ principalis obiecti. triſtat̉ em̄ de bonis ꝓximi. miſericordia vero de malis. Nemeſy vero opponit̉ex ꝑte eius de cuiꝰ bono triſtat̉. triſtatur em̄de bono dignoꝝ. nemeſis vero de malo indignoꝝ miſericordia aūt virtus eſt et ꝓpriꝰ caritatis effectus. vnde inuidia opponit̉ miſericordie et caritati. Eſt aūt inuidia viciū capitale vt dicit grego. xxxj. moꝝ. et tn̄ eſt filia mnanis glorie. dicit em̄ ph̓s. ij. rethorice ꝙ amatores honoris et glorie magis īuident. et forte ꝓpter hoc ſꝫm tho. nō ponit̉ vicium capitale. Neqꝫ ab yſi. li. de ſūmo bono. Neqꝫ a caſſiano li. de inſtitutis cenobioꝝ. Sed tn̄ vt dicitgrego. ibidem vicia capitalia intantū ſūt ſibiꝯiuncta vt nō niſi vnū de altero ꝓferat̉. vnd̓nō eſt ꝯtra rōem capitalis vicij qd̓ ex alio oriatur. Inuidie vero filie ſꝫm grego. xxxj. moꝝſunt quinqꝫ ſcꝫ odium ſnſurratio qua ſcꝫ quisdiminuit gloriā alterius in occulto. detractōqua quis diminuit manifeſte. Exultatio in aduerſis ꝓximi. et afflictio in ꝓſperis eius. hectamē vltima eſt. vno mō ip̄a inuidia inꝙͣtū ſcꝫaliquis triſtat̉ de ꝓſperis alicuiꝰ ſꝫm qd̓ hn̄tquandā gloriā. Alio mō eſt filia inuidie ſcd̓ꝫꝙ ꝓſpera ꝓximi eueniunt ꝯtra conatum inuidentis. Emulatio aūt et inuidia ꝓ eodem accipiūtur in ſcripturis ſanctis inuidiam generaliter ſumendo. ſumedo aūt vtrunqꝫ ꝓprie ſicinuidia attendit̉ in actū interiori. Emulatiovero in actu vel effectu exteriori. vt d̉ glo.ſuꝑ illud ad gal̓. v. emulationes inuidie.¶ De pace et vicijs oppoſitiſtitulus. lxiiij.Oſtea conſiderandū eſt de pace et vicijs oppoſitis ſibi. et primo videndumeſt de pace. ſcd̓o de diſcordia que ē incorde. tercio de ꝯtentione que eſt in ore. quarto de rixa. quinto de ſeditione. ſexto de ſciſmate. ſeptimo d̓ bello. hec em̄ quatuor vltima opponuntur paci quantum ad opus. ¶ Circa primum ſciendum ꝙ vbicunqꝫ eſt pax ibi eſt concordia non tamē ecōuerſo ſi nomen pacis ꝓpͥeſumat̉ Concordia em̄ ꝓprie ſumpta eſt ad alterum ſcꝫ inꝙͣtum voluntates diuerſoꝝ cordium ſimul ꝯueniunt in vnum cōſenſum. Et ſicꝯcordia importat vnioneꝫ appetituum diuerſoꝝ appetentium. et ſcd̓m hoc ꝯcordia poteſteſſe aliquoꝝ impioꝝ in malo. Suꝑ hanc aūtvnionem qn̄ꝫ importat vnionem appetituū etmotuum vnius appetentis. ſcꝫ appetitus ſenſitiui. et appetitus intellectiui. et hec nō ē impiorum. qꝛ pax non eſt impijs. vt dicit̉ yſa. v.non eſt pax impijs. Pax aūt vera et ꝑfecta ꝑquam omēs appetitus vniunt̉ quietati ī vnohabetur tantū in patria. hec em̄ eſt vltimus finis creature rationalis. de qua in pſal. qui poſuit fines tuos pacem. pax vero que habeturin via eſt imꝑfecta. qꝛ etſi principalis motusanime quieſcat in deo repugnat tamen alij intus et ex qui ꝑturbant pacem iſtam. Appetūttamen omnia pacem vt dicit augͥ. xix. de ci. etdyo. c. ix. de di. nō. omne em̄ appetens appecit tranquille et ſine impedimento ꝑuenire adillud quod appetit in quo ꝯſiſtit rō pacis quāaugͣ. xix. de ci. dei ordinis trāquillitatē diffinit. nō tamē omēs appetūt vera pacem. ſꝫ quidam apparente vt mali appetunt iniqua pacemō et appetitū ſibi ꝯpetenti. bellantes etiamappetunt pacē qꝛ bellādo ad ꝑfectiore pacequā habeant ꝑuenire q̄rūt. Sicut āt vult ph̓s