aliqua p̄cedēs culpa ex qua orit̉ ſequēs cl̓pavt cū aliquis impugnat fraterna gr̄am ex inuidia. et tūc actꝰ interior ē ca actus exteriorisOeccat aut graunis q̄ peccat ex certa maliciaceteris paribꝰ ꝙ q̄ peccat ex paſſiōe qꝛ ibi mōuet̉ volūtas ī malū ex ſeiꝑ̄a. hic aūt ex paſſione qͣi ex quodā intrīſeco īpulſa. Grauiꝰ ec peccat qͥ peccat ex paſſionē ꝙ qͥ peccat ex ignorātia. qꝛ ignoratia diminuit de rōe volūtarij nōaūt paſſio vt dictū fuit ſupra ¶ Sciend̓ ec ꝙ licet omē pctm̄ ſit ꝯtra tota trinitate. loquēdotn̄ aꝓpriate pctm̄ ex infirmitate d̓r eē ꝯtra patre. pctī ex ignorātīa ꝯtra filiū. pctm̄ ex certa malicia ꝯtra ſpm̄ſctm̄. Sūt aūt ſex peccataaprie in ſpinſctm̄ ſcꝫ deſperato p̄ſumpto obſtinatio inuidia fraterne gratīe. impugnatō veritatis agnite. et finalis impenitētia.¶ De virtutibus in cōmuni ti. ix.Oſtea ꝯſiderand ē de hītibꝰ boīs ſcꝫ d̓virtutibꝰ Et prīo in cōi vbi prīo dicēdū eſt qͥd ſit virtus et ī quas ꝑtes diuidit̉. 2º de virtutibꝰ moralibus in coi ¶ Circaprimū ſciend̓ ꝙ virtus ē bona qͥlitas mētis q̄recte viuiʳ quā deꝰ ī nobis ſine nobis oꝑả Etcolligit̉ hec diffinitio ex verbis augͥ. et p̄cipue in. ij. de li. ar. et ꝯuenit tm̄ v̓tutibus infuſis. Si vero auferả hec clauſula vltīa ſcꝫ quādeꝰ ī nobis ſine nobis oꝑả ꝯueīet ec v̓tutibꝰīfuſis et acqͣſitis. de aūt vtus bona qꝛ ea ē aliqd̓ bonū. Et ſumỉ ibi bonū nō ꝓ bono cōi qd̓ꝯuertỉ cū ente et ē in plꝰ ꝙ qͣlitas. ſꝫ ꝓ bonorōis ſꝫm qd̓ dʳ dyo. iiij. c. d̓ di. nō. ꝙͣ bonū aīeē ſꝫm rōꝫ eē ¶ Notand v̓o ꝙ aliqͥs male p̄t vtiv̓tute ſic obiecto vt cū male ſentit d̓ ea l̓ oditeā vel ſuꝑbit de ea. Non aūt male p̄t vti v̓tute ſic̄ prīcipio vſus ita ſcꝫ ꝙ v̓tutis actꝰ ſit malus. Diuidit̉ aūt vtus ſꝫm qd̓ de ea nūc intendimꝰ in v̓tutes morales et theologicas q̄ diſtinguūt̉ ab inuice penes obiectū. qꝛ obiectūmoraliū eſt creatū. obiectū aūt theologicaꝝeſt ens īcreatū ſub aliqua rōe ſub qua ē ſupranr̄am naturale facultate. Moralibꝰ ordinaturhō ad ſeip̄m et ad ꝓximū. Theologicis ad deum vt videbit̉ infra. Dicendū eſt aūt prīo demoralibꝰ. poſtea de theologicis Et ſic ꝓcedatur gradati aſcēdendo de v̓tutibꝰ inferioribꝰad virtutes ſuꝑiores et digniores Et de moralibus primo in cōi poſtea in ſpeciali.Equit̉ ergo videre de ſcd̓o ſcꝫ de virtutiIbus moralibꝰ in coi. Et prīo de duplicigenere ip̄aꝝ. ſcd̓o de ſubiecto ip̄aꝝ. tercio d̓numero. quarto de noīatione. ¶ Circa primūſciendū ꝙ virtutes morales ſūt in duplici genere. quedā em̄ nos ordināt ad ciuitate ſupernā ſcd̓m illud eph̓. ij. eſtis ciues ſctoꝝ. ordinant inꝙͣ eleuādo ad oꝑa meritoria ciuitatisſuꝑne. et he ſūt tm̄ a dei gr̄a et ideo dicunt̉ etſunt gratuite. quedā vero habilitat ad operatm̄ moralia. nō aūt ad meritoria et ille radicaliter ſūt a natura. Et ſic dʳ dam. li. iij. c. xiiij.ꝙ virtutes ſūt naturales. Cōpletiue v̓o ſūt aboꝑm frequētia vt vult ph̓us. ij. eth̓. c. ij. Et hmō ſūt politicē. De moralibꝰ gͣtuitis tractatet intēdit theologus de politicis ph̓us. Suntaūt virtutes morales acqͥſite et infuſe ſꝫm al̓iquos diuerſe ī ſpē cū ordinet ad diuerſa vt vꝫſū ē et huiꝰ ſnīe fuit tho. et rich̓. ſꝫm aliquoſvero ſūt eedē vn̄ ſi in hoīe pexiſtāt hītus v̓tutū moraliū an gr̄am illi ijdē ī aduētū gr̄e gratificat̉. et hꝰ ſnīe fuit bon. ¶ Circa ſꝫm ſciend̓ꝙ omēs v̓tutes moral̓es ſūt in ꝑte rōnali aīevt ꝯp̄hendit et ītellectū et volūtatē. h̓ ei vultaugͥ. xij. de tri. c. xiiij. Oportꝫ ec̄ dicere ꝑ exꝑientiā aliquos habitꝰ eſſe in appetitū irāſcibili. ꝑ quos facile obediat rōi quos oꝑtet dicēhre qualecunqꝫ rōꝫ v̓tutis. qꝛ dicit ph̓us. iij.ethi. c. xij. de fortitudīe et tꝑantia ꝙ vidẻ eēirrōnabiliū ꝑciū ſcꝫ iraſcibilis et ꝯcupiſcibil̓et h̓ inqͣtū ꝑticipāt aliquo mō rōꝫ ꝑ hoc ꝙ nate ſūt ei obedire. ¶ Circa terciū ſciend̓ ꝙ v̓tūtes morales ſūt qͣtuor vt habet̉ ſap. viij. ꝑ virtutes em̄ morales ordinat̉ et regulat̉ hō reſpectu ꝓximi et ſui. reſpectu ꝓximi ꝑ iuſticiareſpectū ſui regulat̉ ꝑ prudentiā in actibꝰ ratōis ꝑ tꝑantiā ī actibꝰ ſiue paſſionibꝰ ꝯcupiſcibilis ꝑ fortitudinē in actibꝰ ſiue paſſioībuſiraſcibilis ¶ Circa qͣrtū ſciendū ꝙ p̄dicte v̓tūtes dicūt̉ v̓tutes morales qꝛ habilitāt ad mores bonos recte rōi ꝯueniētes. Dicūt̉ etiā cōſuetudīales. qꝛ acqͥrunt̉ ex frequēti bene agere. Dicūt̉ politice. qꝛ reddūt hoīem bn̄ ordīatū inter hoīes. a polis ꝙͣ ē pl̓alitas. Dicūt̉ ecprīcipales. qꝛ omēs alie v̓tutes ad has reducut̉. Dicūt̉ cardinales a cardine. qꝛ ſic̄ omīsmotus hoſtij ē circa cardinē ſic ec̄ tota vita actiua hoīs viuētis ſam rōꝫ rectā circa has vijtutes verſat̉. Dicūt̉ etiā gn̓ales ſcꝫ ad om̄esvirtutes morales. qꝛ ī qualibet alia v̓tute morali eſt aliqua ꝑticipatio alicuiꝰ eaꝝ.¶ De prudentia et eius ꝑtibus et vicijs oppoſitis titulus decimusEinde ꝯſiderandū ē de vnaqͣqꝫ v̓tutumOmoraliū ī ſpēali. et priīo de prudētiā q̄ſic̄ d̉ bn̄. ad eugeniū nō tm̄ ē virtꝰ ſedec̄ auriga virtutū. 2º de iuſticia. 3º de fortitudine. qͣrto de tꝑantia. Dicēdo aūt de prudentia ſil̓ dicemꝰ de vicijs ſibi oppoſitis. d̉ autēaugͥ. iiij. ꝯtra iuliamū ꝙ oībus v̓tutibꝰ nō tm̄ſūt viciā maīfeſta diſcretōe ꝯtraria vt prudetie temeritas. ſꝫ ec̄ viciā nō ī peritate ſꝫ quadāſpecie fallēte ſil̓ia vt prudētie aſtucia. ¶ Circa prudētiā gͦ dicend ē prīo de ip̄a. 2º de ꝑti.bus eius. 3º de vicijs. qͣrto de negligētia q̄ opponit̉ ſolicitudī que ꝑtinet ad prudentiā. quito de vicijs q̄ falſam habet ſil̓itudinē cū prudentia. ¶ Circa primū ſciend̓ ꝙ prudētiā ſꝫmqd̓ dᵗ ph̓s. vj. ethi. eſt recta rō agibiliū Augͥaūt dicit li. de moribꝰ ecc. ꝙ prudētiā ē amocirca ea qͥbus adiuuam̉ ab eis quibꝰ impedimur ſagaciter eligens ſꝫ h̓ nō intelligit̉ eſſentialiʳ ſꝫ caliter ſcꝫ inꝙͣtū amor mouet ad actūprudētie. Actꝰ aūt prudētīe ē triplex ſcꝫ ꝯſiliari de ꝯſiliatis et īuentis iudicare. ꝯſiliata etiudicata ad opꝰ applicari p̄ciꝑe. Et iſte terciꝰactus eſt prīcipalis actꝰ prudētie. qꝛ alij duoordināʳ ad iſtu. vn̄ ph̓s d̉. vj. eth̓. ꝙ prudētiaeſt p̄ceptiua. Illa aūt applicatōꝫ facere nō p̄tintellectꝰ ꝑ prudētiam niſi motus a volūtate
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten