ta oꝑacō ſit meritoria ꝙ illa intētio ſit ī actuexplicite l̓ īplicite ꝑ tota oꝑacōꝫ a pn̄ci. vſqꝫad fi. h̓ rich. Scd̓ꝫ at bon̄. ad h̓ ꝙ aliqͣ oꝑatoſit meritoria ſufficit r̄lacō eiꝰ hitualis ī deūEt p̄t dici hec relacō hitual̓ dupʳ vnoº qn̄ qͥsoꝑacōꝫ aliꝙͣ r̄fert ad deū actualiter in priciilliꝰ oꝑacōīs vel ec alteriꝰ ad ꝙͣ illa ꝯſequeter ſe habet. Si aūt operacionem alterius generis īciꝑet opoterꝫ qd̓ intecōꝫ renouaret adh̓ ꝙ eſſet meritoria. Alioº d̓r h̓ relaco ſiue intecō hītualis qn̄ nō p̄cogito aliqd̓ de deo vtcum ex ſola ꝯſideratiōe boī oꝑis ip̄a caritasꝓmpta vel aliqͣ alia vtꝰ caritate īformata adilld̓ opꝰ īclinat vt cum vir religioſus obeditp̄lato ſibi p̄cipiēti etiā ſi nichil cogitet d̓ deoſꝫ tm̄ ꝯſiderat obediētie bonū eē bonū h̓ bon̄.¶ De vicijs et pctis ī cōi ti. vj.Finde ꝯſiderand ē d̓ hītibꝰ malis h̓ ēde vicijs et pctis ī cōi. et ē hītꝰ ꝓut d̓eo h̓ loqͥmur qͣlitas difficile mobilis.Eſt aūt aliqͥs hītꝰ bonꝰ. aliqͥs malꝰ. hitꝰ bonꝰ dicit̉ qͥ diſpōit ad actū ꝯueniētem natureſicut actꝰ v̓tutū hūane nature ꝯueniūt qꝛ ſūtſcd̓ꝫ rōem. Actus v̓o vicioꝝ humane naturediſcōueniūt. qꝛ ſunt ꝯtra ratōeꝫ. Dicendū aūtē prīo hic de vicijs et peccatis in ꝯmuni. inſpeciali v̓o ꝯſiderabỉ de eis īfra cū tractabide virtutibꝰ in ſpeciali. vbi. iuxta vnaquāqvirtutem ſpecialem agētur de ſpeciali officioſibi oppoſito pro eo ꝙ oppoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcūt. ¶ Circa vicia aūt et peccata in ꝯmuni ꝯſiderandū. prīo de ip̄is. ſcd̓ode ſubiecto peccati. 3º de ca eius ¶ Circa primū prīo videndū ē quid ſit peccatuꝫ. ſcd̓o dediuiſione peccati. 3º de ꝯꝑatōe peccatoꝝ adinuice ¶ Quantū ad primum ſciendū ꝙ ſcd̓maugͥ. xxij. li. ꝯtra fauſtū peccatū ē dictū vl̓ factū vl̓ ꝯcupitū ꝯtra legē dei. Et ſic hec diffōē peccati actual̓ mortalis. qꝛ ē peccati actualis d̓r ibi qd̓ ē dictū l̓ factū vel ꝯcupitū ſcd̓ꝫactu triplicis potētie ſcꝫ īterptatiue oꝑatiueet affectiue. qꝛ v̓o ē mortalis d̓r ibi ꝙ e cōtralegē dei. peccatū em̄ veniale d̓r peccatū ſcd̓ꝫrōeꝫ iꝑfectā et in ordinē ad pctm̄ ad mortalen̄ em̄ ē ꝯtra lege dei. qꝛ venialiter peccās nōfacit qd̓ lex ꝓhibꝫ nec ec p̄termittit iᵈ ad qꝛ̓lex obligat ꝑ p̄ceptū ſed facit p̄ter legē. qꝛ n̄obſeruat modū rōis quē lex intedit Tenẻ aute ibi li vel diſiūctiue ſꝫ mēbrū vltimū ītelligiʳ p̄ciſe. reliqua v̓o mime Vn̄ ſenſus ē ꝙ om̄epctm̄ aut ē dictū aūt ꝯcupitū aūt factum autfactū et ꝯcupitū aūt ꝯcupitum tm̄. Intelligiaūt dicta diffō de pctō ꝯmiſſionis n̄ de pctōomiſſionis. l̓ ſumỉ ibi factū ꝯmuniter ꝓut extendit̉ ad oꝑatōꝫ et ad ceſſatōꝫ ab oꝑe ſcd̓mq̄ꝫ mod̓ hō nihil oꝑas reqͥſitꝰ qd̓ faciat rn̄dſe quieſcere. h̓ rich. ¶ Poteſt aūt hic q̄ri vtꝝom̄e pctm̄ ſit volūtariū. ℟º ꝙ ſic. vn̄ augͥ. li.j. retrac. c. xij. et li. de vera reli. peccatū inqͥtē adeo volūtariū ꝙ ſi n̄ ſit volūtariū n̄ ē pctm̄h̓ augͥ. Nā peccatū originale ē volūtariū volutate aliena ſcꝫ ade. pctm̄ v̓o actuale mortale ē volūtariū volūtate ꝓpͥa ſcꝫ peccatis. Vemale v̓o qd̓dam ē volūtariū voluntate ꝓpͥa etſimpl̓r vt illd̓ qd̓ fit ex deliberatōe. ſic̄ mēdaciū iocoſū. Quoddā ē volūtariū medio mō .ſ.ꝑtim volūtate ſcꝫ ade. qui illud deliberātiūvoluit ex quo corruptio ſecuta ē ex qͣ ī nobisoriunt̉ motꝰ iordinati qͥ dn̄r eſſe pcta venialia. ꝑtim volūtate ꝓpͥa. vt illud qd̓ ꝯſurgit exrepugnātia carnis ad ſpm vel corruptōis viriū aīe tale em̄ peccatū et ſi n ſit a volūtate ꝓpria an̄cedēte orỉ tn̄ a volūtate ꝯcomitāte etn̄ ꝓibēte vel n p̄cauēte cū poſſit cauere l̓ ꝓhibere. licet em̄ ſit ſtatus aliqͥs in quo neceſſe ē alique ī aliqd̓ peccatū determinatū cadere. potuit tn illu ſtatū p̄cauere et iō ſin̄ precauit īputat̉ eiꝰ volūtati licet illꝰ tūc ꝓhiberen̄ poſſit iō d̓r volūtariū qd̓āmō ſiue īterp̄tatīeEt ſcd̓ꝫ augͥ. qd̓āmo tenꝫ rōꝫ culpe. qamō pene. vn̄ dicit ꝙ qꝛ hō peccatū vitare nō voluitdū potuit inflictū ē ei vt cū vult vitare n̄ poſſit ¶ Si obiciả qd̓ ſuꝑ illud ꝓuer. xxiiij. ſepties ī die cadit iuſtꝰ. dicit glo. ſingulis diebꝰꝑ neceſſitate vel fragilitate carnis vel volentes vel iuiti peccamꝰ. Dicendū ꝙ ibi d̓r inuitus aliqͥs peccare n̄ ꝑ oīodam voluntatis priuatione ſꝫ ꝑ priuatōꝫ volūtatis plene ſiue cōplacētie. ſepe em̄ diſplicet nobis ꝙ ſic iordinate mouemur. loqūỉ ec de neceſſitate veniāliū generaliter ꝙͣtū ad oīa venialia n̄ ꝙͣtū adh̓ l̓ illud determīate vl̓ ec ad aliqd̓ genꝰ venialis vt in iuuene forti qͥ n̄ p̄t oīo vitare mōtus carnis. licꝫ vitare poſſet hac hora vl̓ illaet hūc motū vel illū. h̓ bon̄. ī ſcd̓o ſuo di. xljExemplū hꝰ ē ī naue exn̄te in mari ꝑforata inpluribꝰ locis cuiꝰ quidē nauta p̄t qd̓libꝫ foramen ſibi demonſtratu obturare. n̄ oīa ſimulet iō licꝫ poſſet ꝓhibere ītroitū aq̄ ꝑ vnā forame non tamen omēꝫ aqͣ ītroītū. qꝛ dū vnū obturat aq̄ ꝑ aliud intrat. Dicit̉ aūt om̄e peccatu voluntariū. qꝛ cauſal̓i ſolꝰ actꝰ volūtatisq̄ ē velle ē peccatū. formaliter tn̄ et qͣſi eſſentialiter ē peccatū n̄ tm̄ actꝰ volūtatis ſꝫ etiāaliaꝝ viriū aīe q̄ pat elicere ꝑ habitū vicij rſe exn̄te acta vicioſū. Inſtrun̄taliter v̓o et material̓r actꝰ organoꝝ et actꝰ ī materia recerti vt homicidiū. fornicatio ſūt peccata. Ratōhꝰ ē qꝛ peccatū ē auerſio a deo et ꝯuerſio deordinata ad creaturā. vn̄ augͣ. dicit li. d̓ libe.ar. peccatū ē ſpreto īcōmutabili bono mutabilibꝰ rebꝰ adh̓ere. Nō ſolū aūt volūtas ſꝫetiā intellectꝰ ꝑ actu ſuū puta diſcredēdo auertit ſe a deo et ꝯuertit ſe ad creaturā īordinate. ſil̓r iraſcibilis et ꝯcupiſcibilis licꝫ ſcd̓ꝫſe n̄ auertāt ſe a deo. qꝛ deū ſcd̓m qd̓ ſūt vireſſenſitiue n̄ attingūt. tn̄ inꝙͣtū a volūtate mouent̉ et inꝙͣtū aliqͥd ꝯtra dei p̄ceptū attīgūqͣſi in alio et ꝑ aliᵈ ſe a deo auertūt. h̓ Gual.¶ Ad h̓ nota ꝙ aſſignari p̄t dr̄a inter vicium.peccatū culpā. et demeritū licet ſepe vnuꝫ ꝓalio ſūmat̉. vicium em̄ ē carentia habitualisdiſpoſitōis ꝯuenientis nature rei. vn̄ d̉ augͥiij. de li. ar. qd̓ ꝑfecte nature d̓ eſſe ꝑſpexerisvoca viciū. Peccatū v̓o ē carētiā actꝰ debitiqūo ad peccatū omīſſionis vel carentia rectitudinis ī actū ex eo qd̓ declinat a regula ſua.Culpa aūt ē ī actu n recto inꝙͣtum ē in ptāti
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten