aliqui actus ſūt indifferentes. qui ſcꝫ mediūtenet īter bonū et malū. vn̄ nō ſūt moral̓r boni nec mali Sꝫ alio mō poſſumꝰ loqͥ de actōequantū ſcꝫ ad modū agētis. et h̓ dupʳ. qꝛ qͥdāē actio hoīs n̄ ut rōnal̓. q̄ ē actio nature ut natura. vt bibe et comedere et hmōi. et h̓ de ſeē indr̄ns et p̄t eē idrus ī agēte ut cū nec actunec habitu deliberat qͣre hmōi debent agi qꝛſūt actꝰ nature n̄ ut ē deliberatīa. Alia v̓o ēactio hoīs ut ē rōnal̓ et deliberatiuꝰ ut loq̄diſputare. facta exteriora l̓ res ordīare. et hiactꝰ de ſe in gn̓ali loquēdo ſūt indrntes. Dicūt tn̄ aliqͥ ꝙ qn̄ ſūt ī exercitio vl̓ ī hoīe actuagēte n̄ ſūt indrntes. ꝯpetūt em̄ ei ut ē deliberatiuꝰ. et iō ſi tales actꝰ ſūt reſpectu obiectidebiti et cū debitis circūſtātijs et ad debituꝫfinē relati ſūt moral̓r boni. ſi āt aliqͥd hoꝝdefuerit ſūt moral̓ r mali. et iō diʳ dn̄s Math̓xxj. ꝙ de oī verbo ocioſo reddet hō rōeꝫ ī dieiudicij et ꝑ ꝯn̄s de oī oꝑe ocioſo. ſuꝑ qͦ v̓bodiʳ greg̓. ꝙ ocioſū verbū ē qd̓ caret rōe iuſteneceſſitatis vl̓ pie vtilitatis. h̓ Gual̓. et h̓ eſtopi. Gual̓. et tho. Et videt̉ rōnabilior ſcd̓mrich̓. Alij dicūt ꝙ eſt aliqͣ oꝑatio ſiue īteriorſiue exterior q̄ nec ē moral̓r bona nec mala.Nā actio ꝓcedēs a volūtate deliberatīa aūtē ad deū ordīata aūt nō. et h̓ eſt diuiſio ꝑ immēdiata ſi ſic ē bonā et meritoria vite eternevl̓ merito ꝯdigni ſi fiat ex caritate. vel merito ꝯgrui ſi fiat exͣ caritatē. Si n̄ ē ordīata addeū. aūt h̓ ē ꝑ inordinata ꝯuerſionē ad creaturā. et ſic ē mala ex ꝯuerſiōe. aut ꝓpʳ oꝑātisnegligētiā. et ſic ē mala ex omiſſiōe. aut ꝓpt̓oꝑantis īfirmitatē et miſeriā. et h̓ neutro mōē mala ſꝫ eſt indrn̄s. Deꝰ tn̄ ex ſua pietate decreuit ꝓpter nr̄aꝫ īfirmitate multas oꝑatōesn imputare nobis neqꝫ ad meritū nec ad demeritū. et ex ꝯn̄ti tales actōes reſpectū nr̄i n̄viden̉ bone moral̓r nec male. vt cū qͥs loq̄ialicui ex naturali pietate vel aliuꝫ ſalutat exvrbanitate vel facit aliqͥd ex īdigētia naturevt qꝛ ābulat ut recreet̉ l̓ cōmedit ut reficiat̉nec tn̄ hͦ refert ī deū. tales em̄ actōes n̄ ſuntmeritorie. qꝛ ad deū n̄ referunt̉. dicere v̓o ꝙeſſent demeritorie duꝝ videt̉ cū n̄ fiāt ꝓpteriordīata ꝯuerſione ad creaturā. nec omitturad deū referri ꝓpter loquētis negligētiaꝫ ſedtm̄ ꝓpter qͣndā īfirmitate q̄ ē in nobis ex corꝑe corruptibili aggͣuāte aīaꝫ. hꝰ ſnīe ē bon̄li. ij. di. xlj. vbi optime tractat q̄ſtione iſtaꝫ.Huic etiā opi. ꝯcordare vidẻ hieroꝰ in epl̓aqͣdā ad augͥ. q̄ eſt ī numero epl̓aꝝ eiꝰ. xvj. dices ꝙ ābuīare digerere aluo ſtercora ꝓijcere. ꝓijcere ſputū nec bonū nec malū eſt. ¶ Siobiciat̉ illd̓. j. coꝝ. x. ſiue māducatis ſiue bibitis ſiue aliqd̓ aliud faciatis oīa in gl̓aꝫ deifacite. Dicūt ꝙ illd̓ ē ꝯſiliū n̄ p̄ceptū. et ideoilld̓ omittere n̄ ē ſꝑ peccatū. Ad illd̓ qd̓ diciꝓpͥma opi. de v̓bo dn̄i p̄t dici ꝙ actꝰ qͥ n̄ refert̉ ad bonū fine ē ocioſus. ſed n̄ ſꝑ oꝑtet ꝙreferat̉ explicite ad finē qͥ ē deꝰ ad h̓ ꝙ n̄ ſitocioſus. ſꝫ ſufficit ꝙ referat̉ ad aliquē bonūfine ciuile l̓ corꝑis honeſtā recreatōꝫ nec tn̄oīs tal̓ actꝰ ē remuneratōe dignꝰ. hec rich̓.¶ Sꝫ nūqͥd vnꝰ et idē actꝰ p̄t eſſe bonꝰ et malus. Rn̄det Gual. ꝙ duplex ē actꝰ ſcꝫ īterioſimplex et īdiuiſibil̓ ſtatim trāſies. et exteriorꝯtinuꝰ et diuiſibil̓ diu manes. primꝰ n̄ p̄t ſil̓eſſe bonꝰ et malꝰ ſꝫm more cū ſit īdiuiſibilisſcd̓s āt p̄t qꝛ ī ſui inicio p̄t eē bonꝰ et in finemalꝰ. Nm̄ōī tn̄ actꝰ licꝫ ſit vnꝰ ſꝫm naturā n̄ē tn̄ vnꝰ ſꝫm morē. ſꝫ ſūt due oꝑatōnes morales ut cū quis incepit p̄dicare ꝓpter deum. etꝓpter vana gloria finit.¶ De bonitate et malicia interioris actꝰvolūtatis titulꝰ terciuſOſtea ꝯſiderand ē de bonitate et malicia īterioris actꝰ volūtatis. et primo īſe. ſcd̓o ī ꝯꝑatōe ad ꝯſcīaꝫ. tercio ī ꝯꝑationead volūtate diuinā. ¶ Circa primū pl̓a q̄rūtſcꝫ quid facit volūtatē bonā. ℟º ſꝫm anſꝫ. degra et li. ar. c. xj. triplex ē volūtas. prima eſtinſtri ſiue potētiā aīe. et h̓ ē bona ex habitubono l̓ v̓tute. ſic̄ paries ē albꝰ albedie. bonūem̄ ē qd̓ hꝫ qͣlitatē bonā vt d̓r. j. topi. Scd̓a ēhabitꝰ et diſpoſitio ſiue affecto volūtatis derelicta ex actu volūtatis ſiue vſu. et h̓ voluntas ē bonā ex bona actōe et mala ex mala. qꝛqͣles ſūt actꝰ tales gn̓ant̉ habitꝰ vel diſpoſitōes ex. iij. eth̓. c. iij. Terciā ē actꝰ volūtatispotētīe. et h̓ p̄ter naturalē boītate quā hꝫ eoꝙ ē quedā actio hꝫ totā boītatē ex eiꝰ ordineſufficiēti ad debitu fine. Ad hmōi āt ordineꝫalicꝰ actꝰ reqͥrunt̉ qͣtuor ſcꝫ duo ex ꝑte finisprimū ē ut illd̓ qd̓ qͥs appetit vl̓ vult ut fineꝫſit ī ſe bonū. qꝛ et ꝓpter fine oꝑat̉ qͥs n̄ qꝛ fīsſꝫ qꝛ bonū. et iō dr̄. iij. ph̓i. ꝙ bonū et fīs ſūtidē. Scd̓m ē ꝙ n̄ ſit tm̄ ī ſe bonū ſꝫ etiā meliˢhis q̄ appetūt̉ ꝓpter ip̄m. et iō diʳ augꝰ. vj. d̓ci. dei. c. iij. ꝙ q̄ laudat deuꝫ ꝓpter pecunia nhꝫ bonū fine neqꝫ bonā volūtatē. Terciuꝫ eſtex ꝑte eoꝝ q̄ ordinant̉ ī fine .ſ. ꝙ ſint ſꝫm rationē rectā ordīabilia et aptā ad talē fine aſſequēdū. Quartū ē ex ꝑte ordinātis ſcꝫ ꝙ volūtas rōe regulata ordinet vl̓ velit bona ingn̓e vl̓ in differētia ad bonū finē. His qͣtūorꝯcurrētibꝰ volūtas q̄ ē actꝰ ē bōa. et ſi aliqͣdhoꝝ defuerit n̄ ē bona. qꝛ ut dicit dyoꝰ. iiij.c. de diuīs noībꝰ. bonū eſt ex tota ſua cā. hecGual̓. et bon. ¶ Vtꝝ vniꝰ bone volūtatis ſitvnꝰ ſolꝰ fīs. ℟º ꝙ ſic ſcꝫ fīs pn̄cipalis. ꝓpterqd̓ ītelligend̓ ꝙ actū hr̄e pl̓es fines p̄t eē tripliciter. vnoº ita ꝙ vnꝰ ſit ſub altero et ꝓpterillū. Scd̓o ꝙ vnꝰ finis ſit prīcipal̓. et alter n̄prīcipal̓. ita tn̄ ꝙ fīs n̄ prīcipalis n̄ refert̉ adprīcipalē actū. tercio ita ꝙ vterqꝫ ſit prīcipalis. Exēplū de eo q̄ vad̉ ad ecl̓aꝫ ꝓ diſtributōibꝰ. ā̓ em̄ prīcipal̓r intēdit dei honorem. etcū h̓ ſil̓ intedit hr̄e pecuniā vt eā ad honoreꝫdei pauꝑibꝰ diſtribuat l̓ ī alios vſus licitosꝯuertat. aut ītedit dei honorē et cū hͦ ſil̓ intedit acqͥrere pecunia. ita tn̄ ꝙ acqͥſitōeꝫ illā n̄redegerit ad dei gl̓am. nec tn̄ pecunia illamfinē prīcipalem ſtatuit qꝛ eā ꝓpter ſe nō diligit. Aut intēdit deo placere et ſil̓ etiā pecuniā acq̄rere. ut poſſit theſauꝝ ſuū augere et ieo delectari. diuerſos fines ſtatuere. primomō ꝑtinet ad bona volūtatē et eſt meritoriū.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten