Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

ꝙ n̄ peccat niſi veīaliter qꝛ iᵈ c. ſ. ī mal̓ ſi ītelligat̉ extēdi ad veīalia qͣntū ad illa n̄ ē p̄ceptū ſꝫ ꝯſiliū et hͦ michi magis placet trūiurm̄atum fctm̄ ꝑ d̓m ſit magis obligatoriū ꝙͣfactū ꝑ euāgeliū l̓ eꝯuerſo ℟º ſꝫm Ray. q̄ iurat. ml̓tū obligả. q̄ v̓o ꝑ deū et euāgelia magis obligả q̄ v̓o his addit ſanctoꝝ reliqͥasmagis obligả. et ita creſcēte ſolēnitate obligaco creſcit. hec Ray. Si v̓o vnꝰ iurat ꝑ deuꝫaliꝰ ꝑ euāgeliū. joh. criſoſti. dicere videt̉ ꝙmaiꝰ ē iurare ꝑ deū. vū dic̄. ꝯtra quoſdā q̄ cōtrariū credebat. o ſtulti ſcripture ꝓpter deumſūt fcte. n̄ d̓ꝰ ꝓpter ſcripturas. xx. ij. q. ij. ſi q̄cā. et hͦ eſt v̓m ceteris ꝑibꝰ ſꝫm bon. qꝛ qͣntoillud ꝑ qd̓ iurat̉ ē ſanctiꝰ tāto iuram̄tuꝫ magis obligat .ſ. ceteris ꝑibꝰ et ſꝫm jnno. ex. e.et ſi xp̄s. ibi eſt maior ꝯtēptꝰ ī ꝑiurio et idēvult tho. Solet tn̄ dici ꝯūiter a doctoribusvt dicit Ray. ꝙ ſi vtrūqꝫ iuram̄tū eq̄ ſolēniterfiat eqꝫ obligat. Si v̓o alteꝝ ſolēniter fiat.alterū v̓o nō ſolēniter magis obligat quo adeccl̓iaꝫ ſolēniter fctm̄. et ꝓ eiꝰ trāſgreſſionedꝫ īiugi pnīa maior ſꝫ qͣntū ad d̓m eqͥ obligatvtrūqꝫ ex. q̄ cle. rurſus. hec ray Si dicaturꝙ qͣnto iuram̄tū ē ſolēmiꝰ tāto magis obligatſꝫ cū maiori ſolēnitate ſolꝫ fieri iuramētuꝫ qd̓fit ꝑ euāgeliū ꝙ ꝙ fit ꝑ d̓m ergo magis obligat. Rn̄dꝫ bon̄. ꝙ n̄ tm̄ fit iuram̄tū ꝑ euāgeliū ſꝫ ꝑ dei euāgeliū ita ꝙ n̄ tm̄ iuracō fit addeū hitualiter rōe ſui effectꝰ. ſꝫ eciā actualiter ī ſe et ad huānitatē aſſumptā et ad veritatē ꝓpalatā. et iō tl̓e iuram̄tū rōnabiliter dꝫ fieri cū maiori ſolenitate et magis hꝫ obligareVl̓ p̄t dici ꝙ hͦ accidit ꝑ ſolenitatē ſuꝑaddita q̄ ī forma illa ab oībus obſꝫuat̉. vn̄ exͣ. e.et ſi xp̄s. dic̄ jnno. ꝙ ī iuramētis qūo ius p̄cipit vt ē iuram̄tū teſtis et d̓ calūnia. ſemꝑ e iurādū ſuꝑ ſancta d̓i euāgelia ex. de iura. calū.c. fi. et. xj. q i. teſtiōniū et idē ē d̓ oībꝰ alijsiuram̄tis q̄ a iure l̓ iudice l̓ ꝑtibꝰ neceſſariodeferūt̉. Idē ē etiā ſi qͥ ꝓmiſerint aliqͥd iurare nulla forma diſtīcta. et ide dicit hoſti. ſuꝑc. et ſi xp̄us. Vtruꝫ iuram̄tū doloſuꝫ ſit obligatoriū. ℟º hic ē duplex mōꝰ dicēdi. Vnꝰē ꝓbabilis ſꝫm bon̄ .ſ. ꝙ obligacō iuram̄ti eſtvolūtaria ſicut obligacō voti et mr̄imonij. etiō ſicut mr̄imoniū nō ē verū niſi ſit tibi īterior ꝯſenſus. nec votū ē obligatoriū niſi ſit intecō obligādi. ſic nec ip̄m iuram̄tū doloſumdicēdū ē ſimpliciter obligatoriū in qͦ qͥs ſiciurat. vt ꝑ illa v̓ba obligare ſe nītēdat. Duplex eī ē foꝝ .ſ. foꝝ eccleſie et foꝝ ꝯſcīe. ſꝫmfoꝝ eccleſie iuram̄tuꝫ tl̓e ē obligatoriū. ececleſia em̄ iudicat d̓ hijs que exteriꝰ obligarepn̄t. Vn̄ cū v̓ba obligacōꝫ exprimāt iudicatſic iurāteꝫ obligari ad iᵈ qd̓ īſinuat. In foroaūt dei qͣ iudicat ſꝫm ſecreta ꝯſcīe et ſꝫm veritatē iſte n̄ obligả qꝛ ſe noluit obligare. vnd̓greg̓. xxvij. morali. et hēt̉. xxij. q. v. hūānedic̄. ꝙ v̓ba deſꝫuiūt ītēcōi et deꝰ talia v̓ba iudicat qͣlia ex ītimis ꝓferūt̉. Quia tn̄ doloſeiurauit et nom̄ dei īuanū aſſūpſit ſtatī in ip̄o actu ꝑiuriū ꝯmiſit. nec reportat ꝯmod̓ d̓ malicia nec in foro eccleſie. ymo cogẻ ab ea iuramētū tenere nec ī foro d̓i qꝛ ex illo iuram̄to apud d̓m iudicả dignꝰ pea eterna. et ſi veīatad peītenciā iniūgi dꝫ ei magna pēa et ſanuꝯſiliū ē et decēs ꝙ impoāt̉ ſibi ꝙ iuram̄tumī qͦ ꝓximū deciꝑe ītēdebat īpleat. hec bon.Cauere debꝫ ec īdenitati ꝓximi q̄ꝫ doloſe iurādo decepit. vt dicit rich Sꝫ obicit̉ qd̓ yſidorꝰ. ij. li. d̓ ſū. bo. c. xxxj. et habet̉. xxij. q. vdic̓. qͣcūqꝫ arte vboꝝ qͥs iurat deꝰ ſic accipitſicut ille cui iuraʳ intelligit ergo. ⁊cͣ. ℟℟º ſꝫmbon̄. hͦ dicit yſi. n̄ qꝛ ip̄e d̓s ad hoc reputethomine obligatū. ſꝫ qꝛ ex hoc qd̓ ille n̄ ītēditiurare ſicut ille intedebat reciꝑe deꝰ q̄ hocreq̄rebat ex veritate et iuſticia. reputat ipſumobligatū ad penā. l̓ p̄t ille ſꝫmo cāliter ītelligi vt dicả ꝙ deꝰ ſic accipit qꝛ ſic vult accipab ip̄a eccl̓ia et vult etiā iudicari. Aliꝰ modicēdi ē. ꝙ iuram̄tū doloſum ſimpliciter obligat. qꝛ et ſi doloſus intēdat aliū deciꝑe. intedit tn̄ obligatoria v̓ba dicere et dū illa dicitſpōte obligả. Nec aliquoº ꝑ dolū cordis excuſat̉. qꝛ tn̄ n̄ tm̄ recipiēs ſꝫ etiā deꝰ accipitverba ī ſenſu quē faciūt et iō n̄ tm̄ qͣntum adhomīes ſꝫ etiā qͣntū ad d̓m obligāt. Pro hacopiōe ē illud. c. qͣcūqꝫ. et ꝙ fraus et dolꝰ nemini debet procinari. exͣ. d̓ reſcrip. ſecūdꝰ. etde dolo et ꝯtu. ex lr̄is. Pre. in v̓bis ꝯſiſtūt cōtractꝰ ī quibꝰ vnꝰ hō alteri obligat̉. et ſi nōobligarẻ qͥs ex v̓bis cū ītēcō nl̓li pateat nl̓lus ſciret vtꝝ qͥs ſibi obligatꝰ eſſꝫ ergo fruſtratorij eſſent ꝯtractꝰ qd̓ dicere ē iꝯueīensEt huiꝰ ſnīe ē rap. et rod. vn̄ dicit ray. e. ti. īfi. ꝙ ſi iurās l̓ recipiēs iuram̄tū hēat dolū ſidebet accipi iuram̄tū ſꝫm ītencionē illiꝰ q̄ nōhꝫ doluꝫ l̓ artē. xxij. q. v. §. ſi gͦ et. c. qͥ ꝑiurare. et. §. ex hijs. et idē dic̄. hoſti. Et ſꝫm rod̓.hoc dꝫ ītelligi d̓ dolo malo. qꝛ ſi qͥs a me iuram̄tū extorqͥat violēter qd̓ prare non teneorille peccat extorquēdo et ſi ego ad elidēdaꝫmaliciā eiꝰ v̓bis duplicibꝰ vtar intelliges. īalio ſenſu ꝙͣ ip̄e n̄ credo peccare. hec rod̓.diſtinguit aūt gͣtianꝰ in dicto. §. ex hijs. ſicaūt vterqꝫ .ſ. iurās aut iuramētuꝫ recipiēs hꝫpuram intencionem et tunc ſunt accipiendaverba ſꝫm ꝙ meliꝰ aptari pn̄t intencioni vtriuſqꝫ. Aut vterqꝫ habet dolum et tūc fieri debet interpretacio verborum ſecūdum ꝯmuneintelligenciam non ſecundum vtilitatem iurantis vel recipientis ſꝫ publici ſtatus ne respereat exͣ. de ſpon. ex literis. Aut alter tantū habet dolum et tūc fieri debet interpretacio ꝓ eo qͣ nō habet dolū vt in. c. quacunqꝫQuod autem dicunt tenentes opinionem primaꝫ .ſ. ꝙ obligaco voti et iuramenti ꝓceditſꝫm eundem modum dicunt tenentes opinioꝫſecundam non eſſe verum. qꝛ votuꝫ ꝓprie fitdeo ſꝫ iuram̄tū hōi. et iō obligacō ꝯtrahit̉ aliter ī vno ꝙͣ in alio qꝛ in voto ꝯtrahỉ ꝑ ītecōnē ꝙͣ d̓s vidꝫ. ſꝫ ī iuramēto ꝑ d̓liberata v̓borum atteſtacōꝫ. ī mr̄imoº v̓o ꝑ ꝯſenſuꝫ v̓bisexp̄ſſū exͣ. d̓ ſpō. cum locū. et iō non ē ſil̓e. Etc̓ca hͦ .ſ. mr̄imnoiū diſtinguēd̓ ē de foro .ſ. ꝙduplex eſt forum ſcilicet dei et eccleſie. Si vero queratur qn̄ ſunt v̓ba duplicia ita ꝙ dolꝰ