Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

quas licꝫ iurare. c̄ca qd̓ notādū ſꝫm alex. an.ꝙ he ſūt ml̓te qͣꝝ qͥdā ſūt ex ꝑte boni īdncēdiqͥdā ex ꝑte mali vitādi Ex ꝑte boni ſūt. vij. ſcꝫꝓ veritatē ꝯfirmāda. ij. coꝝ. j. fidelis deꝰ qſermo nr̄ qui fuit apud vos nō eſt ī illo eſt etnō. Itē ꝓ veritate declaranda. deū. xix. in oreduoꝝ aūt triū ſtat omē verbū qꝛ ſꝫm iura nonē teſtis niſi iuratus. Itē ꝓ amiciciā ꝯtrahēdagen̄. xxvj. dixerūt viri gerare ad yſaacͣ. ſit iuramentū inter nos. Itē ꝓ pace reformāda gexxxj. jacob iurauit laban et exͣ de iudicijs. nōuit. Itē ꝓ fidelitate ſeruāda. ij. Re. v. venerūtſenes iſrl̓ ad regē et ꝑcuſſit cū eis fedus corādn̄o. Itē ꝓ obediētiā et ſubiectōe recognoſcēda ſic̄ iurauerūt viri galaad ip̄i yepte. iudic̄.xj. dn̄s q̄ hec audiuit ip̄e mediator et teſtis eꝙ nr̄a ꝓmiſſa faciemꝰ. Itē ꝓ ꝯſuetudīe eccl̓ieſeruanda. vt canōici. xxiiij. exo. filij iſrl̓ datalege iurauerūt ſe dn̄o ſeruituros. he ergo ſeptem cāe ſūt iurādi ꝓpter bonū introducend̓Propter malū v̓o amouendū ſunt due ſcꝫ calūnia ſopiēda vt qn̄ fit iuramētū de calūnia ī ꝯteſtatōe litis. hebr̄. vj. oīs ꝯtrouerſie ad ꝯfirmatōꝫ finis eſt iuramētū. et ꝓ infamia purgāda deū. xxj. ſi īuentū fuerit cadauer hoīs occiſi maiores natu ciuitatis illiꝰ lauabūt manſuas ſuꝑ vitulā. hec alex. an. hoſt. v̓o. e. ti. ponit ſeptē cās ꝓpter qͥs licꝫ iurare ad qͣs tn̄ ſupͣdicte noue pn̄t reduci ſi quis attēdat. he aūt.vij. cāe his verſibꝰ ꝯtiuentur. pax et fama fides reuerētiā cautio damnū. Defectꝰ veri ſibi pn̄t iura caueri. ſub reuerētiā ꝯp̄hendỉ ibiobediētiā. de pace ex de iudic̄. nouit. d̓ famaexͣ. de purgatōe cano. ꝑ totū. de reuerētiā exͣ.e. nullꝰ. de cautōne damini ex. ꝙ me. ca. e. c..j. de fide obediētia et veritate exͣ. d̓ elec. ſigͥficaſti. p̄dictas etiā cas ponit bn̄. exͣ. e. nullꝰPonit etiā ray. ti. de rap̄. vij. caſus in qͥbꝰ debent p̄ſbri vel clerici iurare ſic̄ laici. ſeptimꝰcaſus eſt cū abſoluitur ab excōicationē. ſexvero caus in p̄dictis verſibꝰ tangūtur.Equit̉ videre de. vj. ſcꝫ de forma iurādide hoc notat bon̄. ī 3º ſuo. ꝙ in forma iuramēti ip̄a veritas ītroducit̉ ī teſtīoniū et hp̄t eſſe multipl̓r aūt inꝙͣtū tenet rōꝫ prīcipātiſet ſic iurat̉ ꝑ deū. ita ꝙ ꝑ īportat habitudīemprincipatis. Aut inꝙͣtū tenet habitudīeꝫ principātis et ꝯgnoſcētis et ſic ē hec forma. teſtiſeſt mihi deus ſiue ſcit deus qd̓ idē eſt Ro. ixAut inꝙͣtū tenet hitudinē r̄tribuētis reſpectubonoꝝ et ſic iurat̉ viuit deꝰ ſcꝫ q̄ vitaꝫ alijstribuit. j. Re. xiiij. viuit aīma mea ſcꝫ d̓i beneficio Aut inꝙͣtū tenet hitudine retribuētis reſpectū maloꝝ et ſic iurả ī hac forma. hoc faciat mihi deꝰ. et hec addat. iiij. Re. vj. Et qm̄diuīa veritas nūc maīfeſte adducitur ad ꝯfirmatōꝫ veritatis tāꝙͣ oīs vitatis prīcipiū et exemplar. hinc ē ꝙ ī noua lege dupl̓r iurat̉ ſcꝫſꝫm prima forma et ſcd̓am. qꝛ vero tꝑe primitiue eccl̓ie veritas nodum erat plene manifeſtā ſꝫ indigebat maiori euidētia hinc ē ꝙ tenebat̉ tūc iſta formā teſtis eſt mihi deus. qͥavero ī veteri teſtamēto ꝯſiderabat̉ diuīa veritas vt iudicas et vlciſcens et remunerans. qꝛſub rōne ſeueritatis et equitatis hinc ē ꝙ duplicē formā in veteri teſtamēto ſeruabant ſcꝫviuit deꝰ. et hoc faciat mihi deus. et hoc addat. Si q̄ratur cū aliqn̄ iuremꝰ ꝑ hanc p̄poſitōꝫ ꝑ. aliqn̄ ꝑ hāc p̄poſitōꝫ in. ſꝫm ꝙ dic̄ apl̓sad Ro. ix. dico in xp̄o ihū. et nō mencior. queſit inter has dr̄a. dicend̓ eſt ꝙ ꝑ magis dicitip̄aꝫ veritatē ſub rōe teſtificatōis et principihec aūt p̄poſito in īportat habitudine diuineveritatis ſub rōne teſtificatis et exemplantisVn̄ ſꝫm rem idem ē iurare in deo et ꝑ deuꝫ. etdicere teſtis eſt mihi deꝰ. licꝫ ſit dr̄a ex partemōi dicendi. hec bon̄. Itē qui iurat in aīas alioꝝ nō qd̓ ſibi videtur ſed qd̓ didicit ab his īquoꝝ aīas iurat dicere tenẻ. vn̄ dꝫ iurare ſiciuro ī aīas taliū ꝙ ip̄i v̓itatē quā de hoc ſciūtꝑ me dicent. li. vj. de teſti. et at. preſentium.Equit̉ videre de. vij. articl̓o ſcꝫ de obliIgatōe iuramēti. Vtrū iuramentū ſit obligatoriū ¶℟ºº ſcd̓m tho. obligatō refert̉ ad aliqͥd qd̓ eſt faciendū vl̓ dimittēdū vn̄ nō videtur reſpicere iuramentū aſſertoriū. qd̓ eſt de pſenti vel de p̄terito. nec etiā iuramētū de hisque ſunt ꝑ alias cās faciēda. vt ſi qͥs iuramento aſſererꝫ ꝙ pluuia cras futura eſſꝫ. ſꝫ tm̄ iuranentū de his q̄ ſunt faciēda ꝑ illū qui iurat.Sic̄ aūt iuramentū aſſertoriū qd̓ eſt de pn̄ti vl̓de p̄terito debꝫ hr̄e veritate. ita et iuramētuꝫde his q̄ ſunt a nobis fienda in futurū. et id̓ovtrūqꝫ iuramentū habꝫ quādaꝫ obligatōeꝫ diuerſo tn̄ reſpectū. qꝛ in iuramēto qd̓ eſt de preterito vl̓ de pn̄ti ē obligatō nō reſpectu rei oiam fuit vel e. ſed reſpectu ip̄ius actꝰ iurādivt ſcꝫ iuret qd̓ iam veꝝ eſt vel fuit. ſꝫ in iuramēto ꝓmiſſorio cadit obligatio ecōuerſo ſuꝑrem quā affirmauit aliqͥs iuramēto tenet̉ em̄alijs facere veꝝ eē illd̓ qd̓ iurauit. alioqn̄ deeſt veritas iuramēto ſi aūt ſit talis rēs q ī eiꝰptāte nō fuit deeſt iuramēto diſcretōis iudicium. niſi forte qd̓ ei erat poſſibile qn̄ iurauitreddat̉ ei īpoſſibile ꝑ aliquē euentū. ſi v̓o ſitpoſſibile fieri ſꝫ nō debeat. qꝛ eſt ꝑ ſe malū vl̓qꝛ eſt boni īpedimētū. tūc iuram̄to deeſt iuſticia. et iō iuramētū nō eſt obſeruand̓ in eo cauin quo ē pctm̄ vl̓ boni īpedimētū. ſꝫm eī augͣvtrūqꝫ eoꝝ vergit īdeteriorē exitū. Sic ergodiceūd̓ ꝙ quicūꝫ iurat aliqͥd ſe facturū obligat̉ ad illud faciend. ad hoc ꝙ veritas īpleatur. ſi tn̄ alij duo comites aſſint ſcꝫ iudiciū etiuſticia. hec tho. Oīno em̄ ſeruandū eſt iuramtū qd̓ ſꝫuari p̄t ſn̄ īteritu ſalutis eterne. ex. eſi v̓o aliqͥs. Beda tn̄ veriꝰ loʳ. xxij. q. iiij. ſi aliqͥd. vbi ſꝫm rod. īnuit a ꝯtrario ſeſu ꝙ iuramētū ē ſꝫuādū qd̓ n̄ v̓git in peiorē exitū et ſꝫm ỉdcm̄ bede dꝫ ītelligi iᵈ .ſ. ꝙ iuram̄tū ſꝫuari diqd̓ ſꝫuari p̄t ſn̄ īteritū ſalutis eterne. vt id̓ ſit īteritꝰ ſalutis eterne. qd̓ peior exitꝰ. ne videaobſꝫuād̓ eē ſi qͥs iurauit ſe fcūrū aliqd̓ veīalecū veīale fieri poſſit ſn̄ īteritū ſalutis eterne.h̓ rod̓. Quid ſi qͥs ꝓpter h̓ ꝙ iurauit ꝙ ſuꝑflusꝯmederꝫ l̓ ocioſa v̓ba dicet ſuꝑflue̓ ꝯmedit l̓ocioſe locutꝰ fuit. ℟º hu. noͣuit. xxij. q. iiij. ſialiqͥd̓ ꝙ morl̓r peccat qꝛ facit ꝯtra iᵈ ī mal̓ ꝓmiſſis r̄ſcide fid. xxij. q. iiij. ī mal̓. Rod̓. v̓o die