Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

nō interuenit cꝰ intēcōi ſtādū ſit. Dicēd̓ ſꝫmbon̄. ꝙ v̓ba illa ml̓tipliciā ſi magis p̄tēduntvnū ſenſū illiꝰ ītencōi ſtādū ē q̄ illū ītellexitſi v̓o īdifferēter ſe habet ad vtrūqꝫ cū neutꝝꝓbari poſſit. ſtādū ē iudicō bonoꝝ viroꝝ quipēſatis ꝯiecturis et rōnibꝰ ꝯdeſcēdere d̓bētſaniori et puriori ītentioni hec bon̄. petrꝰ autē dicit ī tercio ſaꝑ ſen. ꝙ qn̄ v̓bū ē ml̓tiplexaūt iurās iurat fraudulēter et tūc ſtādū eſt intellectui recipiētis. ne ex dolo illiꝰ decipiat̉Aut iurans iurat ſimpliciter et tūc ſtādū eſt ītellectui eiꝰ et illud vult tho. Quid de vxore ſuſpecta d̓ adulterio qd̓ ip̄a ꝯmiſit. nūquidpoſtꝙͣ de pecato ꝯfeſſa fuit et penituit iurarepoteſt. ꝙ de adulterio in cl̓pa n̄ ſit ꝓpter vitādū ſcādalū viri q n̄ p̄t aliter placari niſi hociuret et ad hoc ea cogit. Endet rod̓. ꝙ pociꝰdebꝫ oīa mala tolerari ꝙ hm̄oi temerariū iuram̄tuꝫ ſubire cum nondū poſſit eſſe c̓ta ꝙ huiuſmodi culpa ſit ei remiſſa vt exͣ d̓ purga. ca.accepimꝰ. Si tam tal̓ ml̓r ꝯpulſa iuſto mētuturaret ſub v̓bis duplicibꝰ q̄ ꝯtinēt verū ī vnō ſenſu et in illo ſenſu ītelligeret licet vir aliter ītelligeret forte n̄ peccaret ſi ꝑ cautelāhinōi malicia eiꝰ excluderet Vtrū iuram̄tuincautū ſit obligatoriū. ℟º ſꝫm rich. iuram̄tūp̄t eſſe incautū aūt racōe eiꝰ qd̓ ē iuratum autracōe mōi iurandi. Si ſcd̓o mō hͦ dupliciteraūt qꝛ n̄ eſt fctm̄ cū deliberacōe. et ſic n̄ obligat de neceſſitatē ſꝫ de ꝯgruitate tātū ſi ſit licitū illud qd̓ ē iuratū. Rod. aūt dicit qd̓ in hcau ſufficit ad hoc ꝙ ſit obligatꝰ ꝙ intendatinducere deū teſtē Aut qꝛ nō ē fctm cū debita reuerēciā et ſic peccat hō iurādo. qͥ obligatur ad obſeruāduꝫ qd̓ iurauit ſi licitū ē qd̓ iurauit. iuram̄tum aūt incautū racōe eiꝰ qd̓ iuratū eſt eſt oē iᵈ iuram̄tuꝫ cuiꝰ iuratum derogat caritati. et nl̓lū tale iuram̄tuꝫ obligat iurate ad obſꝫuāduꝫ qd̓ iurat. et qꝛ omnia dinap̄cepta et cōſilia ordinātur ad caritatē. qꝛ vtdicit̉. .i. thi. i. finis p̄cepti eſt caritas nullumiuram̄tuꝫ ē obligatoriū qd̓ derogat alicui p̄cepto d̓mo ſeu ꝯſilio. Quia etiā qd̓libet peccatū mortale derogat alicui p̄cepto d̓ino. qꝛeſt contra aliqd̓ d̓inū p̄ceptū et eciā qd̓libetpctm̄ veniale derogat alicui p̄cepto dino. inquātū eſt quēdā obliquacō a rectitudīe d̓inorū p̄ceptoꝝ et diſpoſicō ad mortale pctm̄ iōnullū iuram̄tū de faciēdo pctm̄ aliqd̓ mortale vl̓ veniale ē obligatoriū. xxij. q. iiij. diffō.ſi qͥs. Quia eciā d̓ina ꝯſilia ſunt d̓ bonis oꝑibus ſuꝑerogacōis et ꝑfectōis. iō nl̓lum iuram̄tū de nō faciēdo aliqd̓ bonū ſuꝑerogacōnis vel de faciēdo ꝯtrariū bonis oꝑibꝰ ſupererogacōis obligat. nec eciā iuramētū de nonfaciēdo ea q̄ meliꝰ ē facere ꝙͣ nō facere vl̓ d̓faciēdo ea q̄ meliꝰ eſt non facere ꝙͣ facere. i.deo iurās ꝙ nō tenebit aliquē in ſuo ſeruicioque alias eēt meliꝰ retinere ꝙͣ nō retinere. l̓ꝙ nō loquet̉ cū ꝓximo cū quō alias meliꝰ eſſet loqui ꝙͣ nō loq̄. vl̓ ꝙ nō faciet ſibi ꝯſolacione l̓ ſubuencōꝫ tꝑāleꝫ vl̓ ſpūalē qd̓ aliasnieliꝰ eſſet facere ꝙ nō facere vl̓ ꝙ nō viſitabit infirmū ī domo ſua que alias meliꝰ eſſꝫ viſitare in domo ꝙͣ nō viſitare ſic de ſimilibꝰ n̄obligat̉ ad obſꝫuandū qd̓ iurauit. Quia eciāſtatꝰ religiōis et p̄lacōis ſunt ſtatꝰ ꝑfectiōiſiō q̄ iurat nunꝙͣ ſe intraturū religionē vl̓ nōreceptuꝝ p̄lacōꝫ nō obligat̉ ad obſeruādumqd̓ iurauit. Et idē ſentit tho. dicēs. ꝙ talis ꝑiuriū incurrit ꝓpter defectuꝫ iudicij. et iō qn̄facit qd̓ eſt meliꝰ nō ē ꝑiuriū ſed ꝑiurio ꝯtrariū. Ide dicit rod̓. de omnibꝰ em̄ talibꝰ iuranētis intelligit̉ illd̓ qd̓ habẻ. xxij. q. iiij. et īcitat magiſter ſentēciaꝝ. li. iij. di. xxxviij. inmalis ꝓmiſſis reſcīde fidē in turpi voto mūta decretū. qd̓ incaute vouiſti nō facias. et eadē. q. ſi aliqd̓ forte incautiꝰ nos iuraſſe contigerit qd̓ ſeruatū v̓gat in peiorē exitu iᵈ ſalubriori ꝯſilio mutādū nouerimꝰ. Cōtrariū ſentit hoſti. e. ti. §. ex quibꝰ cauſis v̓. qd̓. Proptertn̄ reuerenciaꝫ dini nominis īuocati et ad punicione temeritatis ſic iuranciū et propter reuerēciā eoꝝ q̄ p̄ſunt nō debꝫ auctoritate ꝓpͥavenire ꝯtra qͥd̓libet iuramētuꝫ īcautuꝫ. ſꝫ ꝓaliqͥbus recurrere debꝫ ad aliquē ſuperioremſuuꝫ qͣ a tali iuramēto dꝫ abſoluere ip̄m l̓ declarare eū n̄ obligatū. maxīe qn̄ p̄t oriri dubiuꝫ. vtꝝ obſeruatū vgat in peiorē exitū ꝙ nonobſꝫuatū. Cōtra tn̄ qd̓libet iuramētuꝫ qd̓ derogat caritati l̓ eiꝰ ꝑfectōi l̓ diſponētibꝰ adeā p̄t hō venire ꝓpͥa auctoritate ī cau nec eſſitatis Sꝫ obỉ ꝯtra p̄dicta qꝛ. xxij. q. iiij. īnocēs. §. fi. diʳ ꝙ illicitu iuram̄tuꝫ obſꝫuari ꝓhibẻ n̄ ē ītelliged̓ generaliter. Vidẻ etiam ibide ſentire gracianꝰ ꝙ iuram̄tuꝫ d̓ n̄ aſſumenveſte religionis nl̓la auctoritate ꝓhibet̉ ſꝫuari. Pre. di. lxxxv. florentis vide gracianˢvelle ꝙ ſi qͥs tactis ſacroſanctis euāgelijs iuret ſe nō recepturū epiſcopatum et poſtea eligat̉ ē repelledꝰ qd̓ n̄ vidẻ verū niſi tl̓e iuraintuꝫ eſſꝫ ſꝫuādū. º ad hec tria. Ad primū dicēdū ꝙ ibi n̄ dꝫ teneri gͣtianꝰ. Ad ſecūdū dicēdū ꝙ licet tl̓e iuram̄tū nl̓la autoritate prohibeat̉ obſꝫuari n̄ tn̄ p̄cipitur ſꝫuari. et ido n̄ſequit̉ ꝙ hō ꝑ tale iuramētuꝫ obligẻ. Ad terciū dicēdū ꝙ ille q̄ iurat ſe nūꝙͣ recepturumep̄atū n̄ repellỉ ab ep̄atū qꝛ tale iuram̄tū obliget. ſꝫ qꝛ ſic ſolēniter iurādo. cū iuramētuꝫillicitū fuerit grauiter pccāuerit. et ꝓpter huiuſmōi pctm̄ repellit̉. Obicỉ iteꝝ ꝯtra p̄dicta qꝛ joſue. ix. habẻ ꝙ joſue gabaoītis iurauit ꝙ n̄ occideret eos qd̓ iuram̄tū vidẻ eſſe illicitū. qꝛ deꝰ p̄ceperat ei ne cū hoībus illiusterre fēdꝰ iniret exo. xxiij. et tn̄ joſue iuram̄tū ſꝫuauit. Ad qd̓ dicēdū ꝙ deꝰ n̄ p̄ceperat filijs iſrl̓ occidē hītatores illiꝰ terre niſi eſſentīcorrigibiles cuiꝰ mōi nō fuerūt gabaonite.Ore. ſubiugauerūt eoſ ſꝫuituti q̄ ē mors ciuil̓hec oīa rich. Vtꝝ iuram̄tū coactū ſit obligatoriū ℟º bar. et tan. et qͥdā alij dixerūt ꝙ nl̓lā coacto l̓ nl̓lꝰ mētꝰ excuſat ī iuram̄to aſſertorio niſi forte a tāto. qꝛ pociꝰ dꝫ qͣs oīa mala ſuſtinere ꝙͣ malū aſſerere .i. falſum iurarexxxij. q. ij. ita ne. ī iuram̄to v̓o ꝓmiſſorio excuſat ab obligacōe mētꝰ. n̄ qͣdē leuis ſꝫ gͣuis ſiue iuſtus .ſ. qui cadere p̄t ī ꝯſtantem viꝝ. ethec diſtincto iuuari vidẻ. ff. qd̓ me. ca. q̄ in