ꝙ ꝓhibendi ſunt viri et mulieres a talibꝰ qꝛmulta inutilia et ſuꝑſtitioſa ſolent admiſcereniſi forte ſit ſacerdos religioſus et diſcretusaut etiā laicꝰ ſiue vir ſiue mulier excellentisvite et ꝓbate diſcretōis. qui fuſa or̄one licitaſuꝑ infirmū nō ſuꝑ pomū vl̓ pirū aūt cingulūet ſil̓ia. ſꝫ ſuꝑ infirmātes manꝰ īponat iuxtailld̓ Ma. vlt. ſuꝑ egros manꝰ ip̄o. et bn̄ ha.nec ſūt he ꝑſone ꝓhibēde a talibus niſi fortetimeat̉ ꝙ ad exēplū illoꝝ īdiſcreti et ſuꝑſtitioſi carmīatores ſibi vſurpent abuſū. tuētes ſeexēplo illoꝝ. hec rod̓ Quid d̓ portatōe reliquiaꝝ ℟º ſi portenʳ ad fiduciā dei et ſctōꝝnō erit illicitū. ſi aūt circa hoc attēdat̉ aliqͥdaliud vanū puta ꝙ vas ſit triāgl̓are vl̓ aliqd̓aliud huiōī qd̓ nō ꝑtineat ad reuerētiā dei etſctoꝝ ſuꝑſtitioſū erit et illicitū. hec tho ¶Quid erit de ſacerdotibꝰ qui cā doloris ꝑmoti aūt altare veſtibꝰ ſacris exuūt. aut qualibꝫveſte lugubri oꝑiūt aūt ꝯſueta luiaria ſubtrahūt aūt altare vl̓ crucifixū ſpinis circūdant.¶ Quid etiā de illis qui ꝓ viuis ſciēter cātātmiſſaꝫ defūctoꝝ vel ſub noīe illoꝝ quos odiunt feretrū cū exequijs mortuoꝝ ī meº eccīeponūt vel alia ſil̓ia faciūt vt illi citiꝰ moriat℟º ad hoc dico ꝙ ſi aliqd̓ p̄dictoꝝ faciat ꝓpter odiū priuatū grauiſſime peccat qͣ facit. etniſi ꝑ legitimā pnīam ſe purgauerit dꝫ depoīſi aūt ꝓpter caꝫ ꝯueni puta qꝛ mētuit ꝯtamīatōꝫ ſacroꝝ ordinū vel ſubuerſiōꝫ fidei vl̓ hoſtilitate ſuffert. vl̓ obſidiōꝫ l̓ diuīoꝝ iudiciorū ſnīam mētuit. et iō tale qͥd fecit nō d̓r peccare. qꝛ ī tali facto plus huilitas qͣ deꝰ placatur ꝙͣ īterni liuoris doloſitas declarat̉. hecetiā ꝯſuetudo eccl̓ie tenet. vn̄ ſolet cātare d̓svenerūt gētes ⁊cͣ. et ī ſignū triſticie die veneris ſancta altaria ſpoliare. hec tn̄ diſtīctō fallit ī illis q̄ ſciēter ꝓ viuis celebrāt officiū defūctoꝝ. Nā tales ſi fuerīt directi indiſtinctedebet deponi et ad agendū pnīaꝫ tā ip̄e ſacerdos ꝙͣ q̄ eum ad hoc īcitauit debet exilij ꝑpetui ergaſtulo ſiue monaſterio relegari. hoc totu habes exp̄ſſe. xxvj. q. v. qd̓cunqꝫ. hec raij.Fallit etiā diſtīctō ī illis qͥ altare l̓ crucifixūſpinis circūdant qꝛ oīs talis abuſus īdiſtīctepenitꝰ reꝓbat̉ et diſtrictꝰ ꝓhibẻ et eſt grauiter puniēdus vt li. vj. de off. or. ſi canonici¶ De temptatōe qͣ deꝰ temptaʳ. ti. xvj.Oſtea ꝯſiderand̓ ē de vicijs oppoſitisPreligioni ꝑ d̓fectū eiꝰ quē maīfeſte ſūtꝯtraria religioni vn̄ ꝯtinent̉ ſub irreligioſitate. hoꝝ aūt quedā directe ꝑtinēt adirreuerētiā dei. quedā ad irreuerētiam reꝝ ſacraꝝ. Ad genus primū ꝑtinet ꝑiuriū quō deinomē irreuerēter aſſumit̉ de qͣ infra dicẻ cūde ſcd̓o p̄cepto aget̉. et tēptatio qua deꝰ temptat̉ de qua ē hic dicend̓. ¶ Querūt̉ aūt pl̓ade ip̄a ſcꝫ in qͥbus temptatō dei ꝯſiſtat. ℟ºº ꝙꝯſiſtit in aliqͥbus factis l̓ verbis ī qͥbus expectat̉ effectꝰ ſoliꝰ diuīe ptātis. Ad cuiꝰ euidentiā ꝯſiderādū ꝙ ſic teptare ꝓprie. eſt exꝑimentū ſumere de eo q̄ tēptat̉. ſumit̉ aūt exꝑimentū de aliquo ex verbis et factis. Et vtroqꝫ modo dupliciter ſcꝫ aꝑte et inſidioſe ſiueocculte. rurſū qn̄ꝫ q̄ritur exp̄ſſe qn̄ꝫ īterp̄tatīeſic ergo hō deū tēptat qn̄ꝫ verbis qn̄ꝫ factis.verbis quidē deo colloquim̉ orādo. vn̄ ī ſuapetitōe aliqͥs exp̄ſſe deū tēptat qn̄ ea intētōnealiqͥd a deo poſtulat vt exploret dei ſcīam poteſtatē vel volūtatē. factis aūt exp̄ſſe qn̄ ꝑ eaque facit ītendit exꝑimentū ſumere diuīe poteſtatis ſiue pietatis aūt ſapīe. Sed qͣi īterp̄tatiue deū tēptat qui et ſi nō intēdat exꝑimētūſumere d̓ deo. aliqͥd tn̄ petit vl̓ facit ad nihilaliud niſi ad ꝓbandū deū. Qn̄ gͦ aliqͥs ꝓpteraliquā ncc̄itatē l̓ vtilitatē ſe ꝯmittit dei auxilio ī ſuis petitōibus vel factis hoc nō ē deuꝫtemptare. ij. ꝑal̓. xx. cū ignoramꝰ qͥd agere d̓beamꝰ hͦ ſolū habemꝰ reſidui vt oculos nōſtros dirigamꝰ ad te. Vn̄ p̄dicatores regni d̓iqui tꝑalia p̄termittūt vt verbo dei expedicivacent. ſi ſoli deo imitant̉ nō tēptant deū. beata vero agatha exꝑta erat erga ſe dei beniuolentiā vt vel īfirmitates nō pateret̉ ꝓ qͥbꝰcorꝑali medicina īdigeret. vl̓ ſtatim ſentiretdiuīe ſanatōis effectū. iō dicebat habeo dn̄mihm̄ xp̄ꝫ qui ſolo ſer. reſtau. vni. Qn̄ v̓o hͦ agitur ſine ncc̄itate vl̓ vtilitate hoc ē interp̄tatiue deū tēptare. vn̄ ſuꝑ iᵈ deū. vj. dn̄m deū tuum. dicit glo. deū tēptat qͥ habēs qͥd faciat ſine rōne ꝯmittit ſe ꝑitulo exꝑiens vtꝝ liberari poſſit a deo. ¶ Vtꝝ temptatō dei ſit peccatū. ℟ºº ꝙ ſic vn̄ deū. vj. nō teptabis dn̄m deuꝫtuū. tēptare em̄ vt dictū ē. eſt exꝑimētū ſūmere. exꝑimentū aūt nullꝰ ſumit de eo de quo ēcertus. et iō oīs tēptatō ex aliqͣ ignorātīa veldubitatōe ꝓcedit. vel tēptantis vt quis exꝑimentū ſumit de aliqua re vt eiꝰ qualitate cognoſcat. vel alioꝝ vt cū quis exꝑimentū ſumit de aliquo vt alijs īnoteſcat ꝑ que mod̓ deus d̓r nos tēptare. Ignorare aūt vel dubitarede ꝑtinētibꝰ ad dei ꝑfectōꝫ eſt pctm̄. vn̄ pꝫ ꝙceptare deū vt temptas dei virtute ꝯgnoſcaeſt peccatū. Si aūt exꝑimentū ſumat de ꝑtinetibus ad dei ꝑfectōꝫ vt alijs demōſtret hoc n̄eſt temptare deū cū ſubſit iuſta ncc̄itas l̓ pīavtilitas et alia q̄ ad hoc ꝯcurrere debent. ſicem̄ apl̓i a dn̄o pecierūt vt in noīe xp̄i fierentſigna vt d̓r act iiij. vt ſcꝫ īfidelibꝰ īnoteſcerētvirtutes xp̄i. ¶ Ad hec nota ꝙ deus volebātdare ſignū achaꝫ nō ꝓ ip̄o tm̄ ſꝫ ꝓ tocius populi inſtructōe et iō rep̄hendit̉ yſa. vij. qͣi impeditor ꝯūis ſalutis ꝙ ſignū petere nolebātne petēdo deū tēptaret nequāꝙͣ tn̄ deū tēptaſſet. tū qꝛ ex dei p̄cepto petiuiſſꝫ. tū qꝛ hoc ꝑtinebat ad ꝯūem vtilitate. Abraam v̓o gen̄. xv.ſignū pecijt ex inſtinctū diuīo dicēs. vnde ſcire poſſum ꝙ poſſeſſurꝰ ſim eam ſcꝫ terrā ꝓmiſſam ideo nō peccauit. Gedeon vero iudic̄. vj.ex debilitate fidei ſignū petiſſe videtur de victoria ꝓmiſſa ideo a peccato nō excuſatur vtdicit glo. ibidē. Sic et zacharias peccauit dicens luce. .j. ad angelū. vnde hoc ſciā vn̄ etiāꝓpter īcredulitate punitꝰ fuit Sciendū tn̄ ꝙdupliciter aliquis petit a deo ſignū vno mōexplorādo dei ptātem aūt dicti eiꝰ veritatē ethoc de ſe ꝑtinet ad dei temptatōꝫ Alio mō vtinſtruatur qͥd ſit circa aliqd̓ factū placitū d̓o
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten