Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

in materiā diſpoſitā ꝙͣ nō diſpoſitā cui ꝯſonatilld̓ phi. ij. de aīa actꝰ actiuoꝝ ſūt in paciētep̄diſpoſito. demo aūt eſt ages limitate v̓tutisergo vexatōem intenſiorem facere poteſt dyabolus in homine diſpoſito ad illam vexationem ſiue ad illud ad quod dyabolus intendit adducere. ꝙͣ ī hoīe diſpoſitōis ꝯtrarie. puta dyabolꝰ p̄t vexare intenſiꝰ paſſiōe melacolica hoīem diſpoſitū ad illā. ꝙ hoīeꝫ ꝯtrariediſpoſitōis. certū aūt eſt ꝙ herbe et armoniemultū pn̄t īmutare diſpoſitōꝫ corꝑis et ex ꝯn̄ti motꝰ ſenſualitatis. hoc pꝫ de herbis cū quēdā inclinēt ad leticiā quedā ad triſticiā et ſicde alijs. Hoc etiā pꝫ de armonijs ꝑ phm̄. viipol̓. vbi vult ꝙ diuerſe armonie hn̄t ꝓuocarediuerſas paſſiōēs in hoīe. hoc etiā refert boetiꝰ ī muſica ſua et autor de ortū ſciāꝝ vbi loquens de vtilitate muſice dicit ꝙ valet ad cūrandū vl̓ alleuiand̓ diuerſas infirmitates. Etita pꝫ ꝙ herbe et armonie qn̄ꝫ cāre pn̄t ī hoīediſpoſitōꝫ ꝯtrariā illi vexatōi qua dyabolushoīem vexare conat̉. ex quo ſequit̉ ꝙ ceteriſꝑibꝰ fit vexatō d̓bilior Nō vid̓o tn̄ qūo herbevel armonie poſſint in hoīe diſpoſitōeꝫ aliꝙͣcāre ꝓpter quā hō nulloº vexari poſſꝫ a demone ſi ꝑmitteret̉ qꝛ dyabolꝰ mouēdo ſolū motu locali vapores et ip̄os ſpūs iordinato mōtū poſſet hoīem multū vexare. herbe aūt vl̓ aīmonie nullā diſpoſitōꝫ care poſſent in homīeſua naturali v̓tute ꝑ quā ꝓhibet̉ demon p̄dictam ꝯmotōꝫ facere. ꝯtingit tn̄ qn̄ꝫ ꝙ dyabolus nō ꝑmittit̉ hoīem vexare niſi vexatōe itapua ꝙ ꝑ aliꝙͣ fortē diſpoſitōꝫ ad ꝯtrariū. totaliter tolleret̉. et tūc aliq̄ he be l̓ armoniepoſſent corpus hoīs ita ad ꝯtrariū diſponereꝙ illa vexatō totaliter amoueret̉. verbi gr̄a.dyabolꝰ qn̄ꝫ poſſet hoīem vexare vexatōe triſticie ita debiliter ꝙ per aliqͥs herbas vel armonias quē haberet cāre dilatatōꝫ et diffuſionē ſpūum qui ſunt motus ꝯtrarij triſticie totaliter amoueret̉ illa triſticia Qd̓ aūt augͥ. li.ij. de do. xp̄i. ꝯdemnat ligaturas et quedamalia de qͥbus ibi diffuſius ſcribit hoc attribuens arti magice. hoc ē ꝙͣtum ad īᵈ in qd̓ nonpn̄t ex ſua naturali v̓tute. qd̓ pꝫ ꝑ hoc ꝙ dicitſic. ad hoc genꝰ ꝑtinent om̄s ligature atꝫ remedia q̄ medicoꝝ ꝯdemnat diſciplina. In qſatis pꝫ ꝙ illa ꝯdemnat ꝙͣtū ad vſum reſpectū cuiꝰ nō hn̄t aliquā efficatiā ex ſuā naturali v̓tute Quātū aūt ad illud qd̓. j. re. c. xvj. habet̉ ꝙ ſaul qͥ vexabat̉ a demonē alleuiabatqn̄ dd̓. cytharā ꝑcuciebat corā eo. et ꝙ recedbat ſpūs malus. ſciend̓ ꝙ hn̄ verū eſt ꝙ ꝑ tactum cythare v̓tute naturali illiꝰ armonie alleuiabat̉ aliꝙͣtulū afflictio ſauliſ. inqͣtū illaarmonia aliqualiter dulcorabat appetitū eiꝰꝑ auditū. ꝑ quā dulcoratōꝫ reddebat̉ minusaptus ad illa vexatōꝫ. Sed ꝙ ſpūs malꝰ recederet a ſaule qn̄ dauid cytharizabat coraꝫ eohoc erat ꝓpter vin crucis. qd̓ ſatis exp̄ſſe dicitur in glo. vbi d̓r ſic. erat dd̓. in cāticis muſice eruditꝰ diuerſoꝝ ſonoꝝ rōnabilis modēratuſqꝫ ꝯcentus vnitate eēntie ſignificat quevarijs modis quotidie r̄ſonat. dauid malignūſpm̄ in cythara ſua ꝯpeſcuit. nō qꝛ tanta eſſetvis in cythara ſꝫ ī ſigno crucis q̄ in ligno crucis et cordaꝝ exteſioe gerebat̉ q̄ iam tūc demones effugabat. et hec ſūt dicta ſine p̄iuditio hec rich. in qōnibꝰ de quolibꝫ Vtꝝ liceat ad collū diuīa verba ſuſpēdere. ℟º ī oībꝰincatatōibus vel ſcripturis ſuſpenſis duo cauenda vident̉. primo qd̓ ꝓfert̉ vel ſcribit̉ qꝛſi ē aliqͥd ad inuocatōꝫ demonū ꝑtinēs maīfeſte eſt ſuꝑſtitōſum et illicitū. Sil̓r cauendumē ſi ꝯtingat ignota noīa ibi poni. ne ſub illislateat aliqͥd illicitū. vn̄ criſo. dicit ſuꝑ Ma. ꝙpharizeoꝝ magͣficātiū fimbrias exēplo. nūcmulti aliqua noīa hebraica āgeloꝝ ꝯfingūtet ſcribūt et alligāt que nō ītelligētibꝰ metuenda vident̉. Cauendū ē etiā ne aliqͥd falſuꝫꝯtineāt qꝛ ſic eiꝰ effectꝰ expectari non poſſꝫa deo qui nō eſt teſtis falſitatis. Scd̓o cauendū eſt ne cū verbis ſacris ibi ꝯtīeant̉ aliquavana vt aliqui caracteres inſcripti p̄ter ſignūcrucis. aūt ne ſpes habeat̉ ī mō ſcribendi velligādi vel in quacuꝫ alia huiōi vanitate quead diuinā reuerentiā nō ꝑtineat. qꝛ hoc iudicaret̉ ſuꝑſtitōſum. alias aūt eſt licitū vn̄. xxvjq. vj. nō liceat xp̄ianis. d̓r ꝙ nō liceat in collectōibꝰ herbaꝝ medicinaliū aliqͣs obſeruatōes vel incatatōes attēdere niſi tm̄ cū ſimbolo diuino aūt orōne dn̄ica. vt tm̄ creator oīmdeus honoret̉. Nec his obſtat criſo. dicēs ſuper Ma. ꝙ virtus euāgelij nō eſt in literis ſiue figuris ad collū ſuſpēſis. ſꝫ in ītellectū. qꝛcriſoſtimꝰ loqͥtur qn̄ reſpectꝰ magis ad figuras ſcriptas ꝙͣ ad intellectu verboꝝ habet̉ Sꝫ ꝯtra p̄dicta on̄dit̉ ꝙ liceat diuīa verbaad collū ſuſpedere qꝛ n̄ minꝰ oꝑant̉ veība ſacra in corꝑibꝰ hoīm ꝙͣ in corꝑibꝰ ſerpentū etalioꝝ aīaliū. ſed incatatōes quandā efficaciam habet ad reprimendū ſerpētes vl̓ ad ſanādū quēdā alia aīalia. vn̄ psͣ. ſic̄ aſpidis ſurdeet obtu. au. ſcꝫ que nō ex no. incā. et ve. incāſa. ℟ºº ꝙ etiā in iicātatōibꝰ ſerpentū vel quoruncūqꝫ aīalium ſi reſpectꝰ habeat̉ tm̄ ad v̓bā ſacra. et ad virtute diuinā nō eſt illicitumſed plerūqꝫ tales incatatōes habent illicitasobſeruātias. et ꝑ demones ſortiūt̉ effectū. etp̄cipue in ſerpetibꝰ qꝛ ſerpens fuit primū demonis īſtrumentū ad hoīem decipiend̓. vndeglo. dicit ibidē ꝙ nō laudat̉ ī ſcriptura vndecunqꝫ ſil̓itudo datur in ſcriptura vtꝫ de miqͥiudicē qui rogate viduā vix audiuit hec tho Quid de breuiculis que fiūt in aſcenſione℟º nō ſunt reꝓbanda cū nō ꝯtineant niſi verba euāgelica. ſed ſuꝑſtitōſum ē ſi credant̉ eēminꝰ efficacia ſi ſcribant̉ poſt lectu euangeliū vel poſt miſſam aūt alia die. ꝙͣ ſi ſcribantcū legunt̉ ſiue cantant̉ in eccl̓ia ſiue miſſa.hec rod̓. Sed quid de carmatricibus et carmīatoribus qui carminat infirmos vl̓ puerosvel alia nūquid peccant mortaliter. ℟º ſi nihil ſuꝑſtitioſum dicunt aut docet aūt faciūtſed tantū v̓tuntur licitis p̄cibus et adiuratōibus ſicut ꝑ paſſione et crucem et ſimilia noncredo ꝙ peocent mortaliter niſi talia feceritpoſt ꝓhibitōꝫ ab eccl̓ia ſibi factaꝫ ſed credo