Li.

¶ Debitorē vēditōeꝫ pignoꝝ impedirenon poſſeVod tradit̉ in rubrica ex duaruꝫ legum textu declarat̉. nam neqꝫ interviuos denunciādo alicui ne emat neqꝫ in vltima voluntate dicendo qͥd alicui nonobligauit p̄dia debitor poteſt impedire venditōem pignoris cum creditor habꝫ diſtrahēdi ptāteꝫ vel ex pacto vel ex. l. neqꝫ emptor ſitmale fid ei ꝓpter denūciatōem. Oblatio plane pecunie debite cum vſuris et creditore nonaccipiēte fc̄a ꝯſignatōe impedit venditōem ve.jͣ. e. l. i. et. ij.¶ Ai venbito pignore agaturOnt īgit ſepe vēdito pignore agi. Iōqꝫ ponit ſi vendito pignore agat̉. Sciēdum itaqꝫ eſt. qͦd vendito pignore nōiure rei vēdicatōis cum effectu intentat̉ cōtraemptorem vt tamen debitor qui agit remoueatur dolo exceptōne ab emptore niſi reſtituatei pecuniam quam ſoluit eius creditori et vſuras cōpenſatis fructibꝰ cum vſuris vſqꝫ ad cōcurrentem quantitatē vt. ff. de rei ven. emptorSi aūt emptor vſuceperit debitor cōueniat creditorem ad precium pigno. actō. vt. jͣ. e. l. ij. Sivero iure ſit facta venditio. ſed minori prectogrā vel dolo debet debitor pͥmo ꝯuenire debitorem pignoraticia actōe. Si autem ipſe nō ſitſoluendo cōueniet emptorem vel vtili rei vendicatōe vel interdicto fraudatario vel iudicisofficio impetrata in inte. reſti. vt nec̄e habeatreſtituere rem emptam. ſi tn̄ ip̄e participauerit cum creditore fraudē Alioquin nō eſſꝫ conueniendus et in reſtitutōe rei facienda oportꝫdebitorem offerre pecuniam cum vſuris et fructuū et damni ratio eſt habēda vt. jͣ. e. l. i. et. l.iij. et. l. iiij. ⁊. l. vl. et ar. ff. de ſol̓. l. pupilli. Queret aliquis nunquid male fidei emptor repelletdebitorē ſi velit ſupplere iuſtū p̄cium. Dicūt qͥdam qͦd ſic ar. ff. mā. l. ſi diligent̓ ſed puto contrariū. tum quia ille qui vendidit non erat Sn̄stum quia vterqꝫ laborauit in dolo. Superioribꝰ tamē videret̉ cōtrarium qͥd dicit̉. sͣ. de p̄ſcriptō. xxx. an. l. i. male fidei emptoribꝰ preciumnon oportere reſtitui. Sed certe illud obtinetcum dolus emptoris dedit cām contractui. velconuentio ipſo iure fuit nulla. erat enim prohibita per legemDe Luitione pignorisIgnoris diſtractio impedit̉ per eiꝰluitōeꝫ vel liberatōeꝫ. Et ideo ponitde ea. Videnduꝫeſt enim. Qualiterluitio pignoris fiat ⁊ certe fit ꝑ ſolutōnem velper ſatiſfactōem totius debiti. vt. jͣ. e. l. i. et vl.Idem eſt ⁊ ſi quoquomodo tollatur perſonaliſ

et principalis obligatio. ſi tamen tollat̉ ip̄o iure. et cum effectu vt per cōfuſiōem vel ſucceſſionē. Nam vbi tollit̉ ip̄o iure. ſed nō cū effectunon preiudicat̉ in hypothecaria. vt. ff. ad trebel̓. debitor. et de excepc̓. rei iudi. l. penul̓. §. latinus. Vbi vero actio principalis toltit̉ per exceptōem. xxx. an. nihilominꝰ durat hypothecaria vſqꝫ ad. xl. anos vt. jͣ. e. l. ij. De diſſolutōeaūt pignoris obligatōis pleniuſdiximus ſuprade remiſſione pignoris.Si vnꝰ ex pl̓ibꝰ heredibꝰ creditoris vl̓debitoris partem ſua debiti ſoluerit velacceperitIcet vnus ex heredibꝰ creditoris partem debiti accipiat. nō tamē preiudicat̉ ceteris quo minus quilibet heredum pignus poſſit in ſolidum vēdicare. licꝫ enīperſonalis actio inter eos diuidat̉ ꝓ hereditaria portōe. non tamen eſt ita in hypothecariavt. jͣ. e. l. i. et. ij. Idem eſt in heredibꝰ debitoris.vt non proſit ceteris vno ſoluēte quo minꝰ creditor pignus diſtrahat ⁊ in ſolidū vt. ff. fam̄herc̓. l. heredes. §. idem iuris. et. §. idē obẜuat̉.Si pignoris conuentionem numeratioſecuta non ſit.Vecunqꝫ diximus in exceptione nonnūerate pecunie vbi agit̉ ꝑſonali actōe ad id petendum qͦd non eſt numeratum eadem ⁊ h̓ repete ſi agat̉ hypothecaria¶ De iure dominij impetrandoIximus ſupra licere creditori pignusvendere vel ex pacto vel ex. l. elapſobiēnio ſed quia fieri poteſt. qͦd nemovelit rem cōparare et neceſſariuꝫ eſt creditoriſaltem iure dominij eam poſſidere conſulit̉ creditori ex quadam benignitate. ut denūctiet debitori poſt biennium. ſi preſens eſt debitor vl̓ ſiabſens eſt adeat creditor iudicem ⁊ exponat eidenūctiationem factam. ipſe etiā iudex ꝑ apparitores debet manifeſtare debitori ſi poteſt.creditor vult iure dominij pignus poſſidere. etei debet ſtatuere tempus intra qd̓ ſoluat pecuniam creditori. ¶ Item et eo non inuentonihilominus diffiniat tempus intra quod pecunia ſoluatur ⁊ pignus liberetur nō ſoluta autem pecunia ad tempus poteſt creditor adireprincipē ut ei ꝯcedat rem eandem iure dominijpoſſidere ſic que habebit eam in ſuo dominio.debitori tamē pietatis intuitu permittitur poſtea intra biennium exdie ſacri oraculi numerandum regreſſus in rem ſuam et licet ei oſſerre creditori iam facto domino debitum cum vvfuris etdamnis vicio eius creditori illatis quorum quantitattm creditor cum ſuo iuramento