viij
¶ De precario ⁊ ſaluiano interdicto
¶ De precario ⁊ ſaluiano interdictoE exhibitorijs interdictis dictum eſtNunc videamus de hͦ reſtitutorio int̓dicto. qͦd naturalē hꝫ in ſe equitateꝫvt. ff. e. l. ij. §. i. Videndū g qͥd ſit precariū ⁊ inquibꝰ rebꝰ ꝯſiſtat et qualit̓ ꝯſtituat̉. et quātenus duret. et cui det̉ hͦ interdictum. et quibꝰ actōnibꝰ reuocet̉ precariū ꝯtra quē det̉. et quidveniat in interdicto. et infra qͦd tꝑs cōpetatpoſtea dicemus de ſaluiano interdicto cui det̉et ꝯtra quē ⁊ ꝑ qͥd differat a ẜuianā actōe. Eſtaūt precariū qͦd p̄cibꝰ petēti vtendū ꝯcedit̉ tādiu quā diu is qui ꝯceſſerit patit̉ qͦd genꝰ lib̓alitatis ex iure gentiū deſcendit. Et diſtat a donatōe eo qͦd qui donat ſic dat ne recipiat qͥ p̄cario ꝯcedit ſic dat quaſi tūc recepturus cū ſibi libuerit p̄cariū ſolue̓. Et eſt ſimile ꝯmodatoNā ⁊ qui cōmodat rem ſuā ſic cōmodat vt nonfaciat rē ſuā accipiētis ſꝫ vt ei vti re cōmodata ꝑmittit vt. ff. e. l. i. Eſt tn̄ dr̄a int̓ ꝯmodatūet p̄cariū vt notauimꝰ. sͣ. ꝯmodati. §. ad aliquēCōſiſtit p̄cariū in rebꝰ mobilibꝰ in immobilibꝰet in ẜuitutibꝰ veluti ſi me p̄cario rogaueris vtꝑfundū meū ire vel age̓ tibi liceat vel vt in tectū vel in areā ediū meaꝝ ſtillicidiū vel tignūimmiſſum in ꝑietē habeas. vt. ff. e.. l. ij. §. vl. et.l. iij. et. iiij. in prin. in re aūt rogātis nō ꝯſiſtitp̄cariū niſi cū debitor pignus rogat p̄cario poſfidere a creditore. rogat enim p̄cariū poſſeſſionis reſpectū nō ꝓprietatis. ſic enī et vbicūqꝫ ꝓprietariꝰ caret poſſeſſionē et rogat rē p̄carioab eo qui poſſidet vt. ff. e. l. certe. §. vlt̓. ⁊. l. ſedſi eā. Sed ⁊ ꝓprietariꝰ qui nō poſſidet ſi rogat̉ab eo qui poſſidet ꝓ poſſeſſore. maxīe vt ſibi liceat rē p̄cario retinere. tenet quideꝫ precariūet incipit poſſeſſor p̄cario poſſide̓ nec mutat ſidi cām poſſeſſionis is cui a dn̄o cōcedit̉ p̄cariopoſſeſſio ſꝫ voluntate ſua deſinit poſſidere ex pͥma cā et incipit ex p̄cario rē detinere. vt. ff. e.vnuſquiſqꝫ ⁊. l. ſi is qui ꝓ poſſeſſore. i. ℟º. Conſtituit̉ p̄cariū inter p̄ſentes et int̓ abſentes ꝑnunciū vel per epl̓am. vt. ff. e. l. p̄cario. Effectus ꝯſtirutōis p̄carij varius eſt qn̄qꝫ quis rogat p̄cario poſſeſſiōem oēm qn̄qꝫ naturalē tm̄et in hͦ caſu vtit̉ interdicto vti poſſideris ꝯtraoēm p̄ter eū qui rogauit qn̄qꝫ rogat ſolummōdetētatōeꝫ vt. ff. de acquirē. poſ. pōpeiꝰ. 8. ſi isqui. et ff. e. l. hꝫ ⁊. §. eū qui et. l. certe. §. is qui. et.l. qui p̄cario. l. in rebꝰ. §. i. et vt notauimus. sͣ.de acquir̄. poſ. Durat p̄cariū in tꝑs illud qͦ rogatū eſt. ſed ⁊ durat vlterius ſi dn̄s patiat̉ eūqui p̄cario rogauit poſſidere. videt̉ enim hͦ nouū p̄cariū ſi tamē dn̄s eſſet in furore nō videretur p̄cario ꝯcedere. vt. ff. e. l. iiij. §. vl. et. l. v. et.l. vi. in pr̄in. ſed ſi is qui p̄cario rogauit nōdūfinito tꝑe cōceſſionis impetrauit ſibi ꝓregari p̄cariū manet idē p̄cariū et in lōgius tꝑs ꝓfert̉ non ꝯſtituit̉ p̄cariū nouū nec mutat̉ cā poſſeſſionis. ¶ Si vero finito tꝑe rogas p̄cariū. hͨnouū precariū eſt nō reintegrat̉ vetus. Item
ſoluit̉ precariū pignoris debitore ſoluēte pecuniā creditori vt. ff. e. l. debitor. Item et ſi precario ꝯcedat̉ in diē puta vſqꝫ ad chalē. iul̓. ecͣante chalēdas p̄t auferri poſſeſſio nl̓la eſt enīvis huiꝰ cōuentōis vt rē alienam dn̄o inuito liceat poſſidere vt. ff. e. l. cū p̄cario. Item ſoluit̉p̄cariū morte rogātis p̄cariū quippe ip̄i dūtaxat nō heredi eius cōceſſa eſt poſſeſſio nō aūtſoluit̉ morte eius qui cōceſſit vt. ff. e. l. cū precario. S vl. Si autē cōcedēs rem alienauit. finiturp̄cariū niſi noui dn̄i volūtate vel patientia reseadē maneat penes eundē vt. ff. e. l. queſitum.§. qͦd aticio et. §. illud. Dat̉ hoc interdictū eiqui conceſſit p̄cariū volēti reuocare p̄cariū eſtenim natura equū tamdiu te liberalitate meavti quādiu ego velim ⁊ vt poſſim reuocare cūmutauero volūtate̓ ita itaqꝫ cum quid p̄cariorogatū eſt nō ſolū hͦ interdictuꝫ dat̉ ſed actiop̄ſcriptis v̓bis vt. ff. e. l. ij. hͦ tn̄ eſt ita ſi in conceſſiōe et traditōe ſpecialit̓ actū eſt vt qn̄cunqꝫ liceat reuocare p̄cariū. Si autē ſimplicit̓ facta eſt cōceſſio. nulla ciuilis ꝯpetit actio. Magis enī ad donatōem et beneficij cām quā adnegocij ꝯtracti ſpectat p̄carij condictio. ideonecariū ē ꝓponere hͦ interdictū et p̄t agi ex ſtipulatōe ſi ſtipulatus eſt de reſtituēda re ⁊ ibiceſſat interdictuꝫ de p̄cario vt. ff. e. l. et hꝫ. §cūquis. ¶ Illud nō diſtinguit̉ in cōcedēte pcariū ſit dn̄s rei an nō vt. ff. e. l. queſitum. i. ℟ºDat̉ hͦ interdictū ꝯttra eū qui p̄cario rogauitet p̄carium habꝫ. p̄cariū aūt videor rogare ethabe̓ ſi rogā ꝓ me ⁊ habeo ꝓ me vel ſi rogauit ꝓcurator meus vel geſtor negocioꝝ ⁊ egoratū habeo ⁊ ip̄i hn̄t ꝓ me. Idemqꝫ eſt ⁊ ſi ſeruus meus p̄cariū rogauit noīe meo. nā ſi rogauit nomine ſuo nō videor p̄cario habe̓. ſed concedēti erit actio vel de peculio vel de in rē verſo vt. ff. e. l. in rebꝰ. §. i. ⁊. l. certe. §. i. et. l. ſi ſeruus tuus. Si aūt a te rogauero vt illi ꝯcedasſi quid illi ꝯceſſeris dū ius mihi p̄ſtiterit teneor de p̄cario. Si aūt cōceſſeris qͣſi mādato meoteneor mandati ⁊ ille tibi tenet̉ de p̄cario. Autſi dixeris nō mādato meo. ſed magis me intercedente .i. ſuadēte. ⁊ inſtigāte hͦ feciſſe teneoractōe in factū vel p̄ſcriptis verbis. vt. ff. e. l. q̄ſitū. i. ℟º q̄ dat̉ forte ꝓpter pactū in tradendoappoſitū de reddendo. Nam qͥa tradit̉ alij mevolēte veſtit̉ pactū rei traditōe. vl̓ ſi int̓ueniatſtipulatō aget̉ ex ea. Itē dat̉ interdictū ꝯtraeū qui dolo fecit vt deſineret habe̓. Itē tenet̉heres eius qui p̄cario rogauit quēadmodū defunctus vt ſiue habeat ſiue dolo fecit qͦ minushaberet vel ad ſe ꝑueniret teneat̉. ex dolo ātdefūcti tenet̉ qͣtenus ad eū ꝑuenit vt. ff. e. l. i.queſitū. §. eū qͦꝫ ⁊. §. vl. Licet enim p̄cariū finiatur morte rogātis ⁊ non morte ꝯcedētis vt. sͣ.dictū eſt. tn̄ ſicut dat̉ heredi p̄cariū ita ⁊ in heredē ẜm qͦd dictum eſt. vt. ff. de diu̓. ⁊ tēp. p̄. l.cum heres. Itē dat̉ hͦ interdictū ⁊ in pupilluꝫqui rogauit pracariū ſine tutoris aucͣte. hꝫ enīnaturalem poſſeſſiōem ⁊ in ea adipiſcēda noneſt nec̄aria tutoris aucͣtas. Recteqꝫ dicitur qͦd