Li

et alt̓ nō attigerat̉ ⁊ is qͥ nō geſſerat ꝓuocauit iniquū eſt em̄ eū qui idcirco ꝯgnouit ſnīaꝫqm̄ ſcit ſe geſſiſſe ꝓpt̓ appellatōeꝫ eiꝰ qͥ nō geſſerit obtine̓. vt. ff. de appell̓. ſi qͥdem ſeꝑatim.§. vl̓ti. ⁊. jͣ. e. l. i.¶ Si de momētanea poſſeſſiōe appellatum fueritVādo appellatio reijciat̉ ꝓpt̓ iudic̄.auctoritatē dictū ē. Audi qn̄ reijciatur ꝓpt̓ vtilitatē ip̄iꝰ rei de qualis eſtputa ſi ferat̉ ſuꝑ momentanea poſſeſſione velforte reijciat̉ appellatō. qꝛ. ē int̓locutoria ſnīaut dicūt. Vl̓ utputo. qꝛ exſpectat̉ plenius examinari negociū in cauſa ꝓp̓rtatis Eſt aūt poſſeſſio momētanea ſi agat̉ d̓ poſſeſſione retinēda ꝑ int̓dictum vti poſſidetis vl̓ vtrobi. vl̓ adipiſcenda ut ꝑ interdictū quorū bonoꝝ vl̓ quorū legatoꝝ vl̓ recuꝑandi ꝑ int̓dictū vn̄ vi.Eſt em̄ aptā durare ꝑ momentū penes eum qͥvicit. Si em̄ ille qͥ ſuccubuit in ꝯtinēti ꝓbat deꝓprietate ſtatī eā recuꝑabit ꝑ ſnīaꝫ niſi interdicto vnde vi. Hodie ꝑ ꝯſtitutōeꝫ ſi qͥs in tantā q̄ p̄doni aufert dn̄ium. Hoc g ſpēale eſt inq̄ſtione momētanie poſſeſſionis qd̓ ab eiꝰ ſnīanō appellat̉. ſꝫ quidā hͦ reſtringūt ad q̄ſtioneꝫretinēde poſſeſſionis tm̄ Secꝰ ſi agat̉ de recuꝑanda vl̓ adipiſcenda poſſeſſionē. ſꝫ c̓te gn̓aliav̓ba faciūt ꝯtͣ eos que ſunt in lege hmōi. t. Sicem̄ dicit ita tn̄ poſſeſſionis reformatōem ⁊cͣ.Itē ꝓ nobis eſt qd̓ d̓r. sͣ. quoꝝ appell̓. nō reci..l. quiſqͥs āppellatōeꝫ inhiberi. niſi agebat̉ deadipiſcēda poſſeſſione eſt tn̄ ꝯtͣ. sͣ. d̓ appell̓. l. i.Sꝫ forte illud eſt ſpēale. qꝛ ordo in ꝯgnoſcēdoerat p̄termiſſꝰ Sꝫ ſecꝰ ſi querat̉ de inuiria ſnīe¶ Ne liceat in vna eadēqꝫ cat̓cio ꝓuocare uel poſt duas ſnīas iudicū qͣs diffinitō p̄fectorū roborauit eas retͣctareEgulare ē ut pꝰ pͥmaꝫ ſnīaꝫ appellaripoſſit ſel̓ ⁊ ẜo. ſꝫ it̓dū appellat̉ ſel̓ tm̄ut. sͣ. d̓ appell̓. l. in offerēdis ⁊. l. iubemꝰ ⁊ in autn̄. d̓ appell̓. §. illud d̓ ſciſ. e. §. ſi quisꝯtͣ Tercio aūt appellatio reprobat̉ nimis em̄eſſet durū quartā exſpectare ſnīaꝫ Item qn̄qꝫnec etiā ſel̓ appellat̉ ꝓpt̓ dignitatē iudicis puta p̄fec. p̄to. hͨ ita ſi ꝯgnou̓it p̄fectꝰ d̓ cā pͥncipali. idē ⁊ ſi ꝯgnou̓it d̓ cā pͥme appellatōis Siaūt ꝯgnou̓it d̓ cā ſcd̓e appellatōis. Si qͥdē ꝯfirmau̓it duas p̄cedētes ſnīas āmō n̄ liceat ab eoſupplicae̓ Et ē rō. qꝛ nec ab alio licerꝫ appellareSecꝰ eſſe puto ſi infirmaſſet ſnīas p̄cedētes Sꝫillud certū eſt. qd̓ recuſatio iudicis nō reputabat̉ ꝓ appellatione¶ Qui bonis cedere poſſuntValiter ꝯdēnato ſubueniat̉ ꝑ appellatōeꝫ dictū ē. Videamꝰ qͣliter ei ſubueniat̉ ꝑ ceſſionē bonoꝝ Vidēdū eſtg qͥd ſit cede̓. ⁊ qͥs poſſit cedere ⁊ qn̄ ⁊ cui. ⁊qͥs ſit effectꝰ ceſſionis ⁊ qd̓ ſit remediū ceſſio-

nis. Eſt aūt cede̓ bonis bona dimittē et deſerere creditoꝝ īprobitati ⁊ inſtātie ¶ Cede̓ aūtp̄t pat̓fa. ⁊ filiuſfa. habeat vel nō habeat peculiū caſtrenſe vl̓ qͣi. vl̓ aduēt ciū vl̓ ꝓuecticium Nā et patriſfa. qͥ nihil habet admittit̉ ceſſio. ne patiat̉ iniuriā. qꝛ poterit habe̓ bona ut.jͣ. e. l. cū filij. Nā et actio de peculio tenet licetnihil ī peculio ſit. ut. ff. d̓ peculio. l. q̄ſitū ſꝫ ⁊ petrꝰ dicit̉ oīa reliquiſſe qͥ nō reliquit niſi nauiculā ⁊ rethe Itē cedit bonis qͥdebitū agnoſcitvl̓ qui ꝯdenatꝰ eſt Si aūt debitū non agnoſcitaudiri nō debet inuito creditorē qui hꝫ ꝓbationes in ꝓmptū illo negante. cū vero creditordicit cedet bonis ego ꝓbabo debitū qn̄cunqꝫvoluero audiri debet debitoris ceſſio. ut. ff. e. l.pnl̓t Fit ceſſio in iur̄. et extͣ. int̓preſentes ⁊ abſentes per nūcium vl̓ ꝑ epl̓am. ut. ff. e. l. vl̓ti.Sufficit em̄ ſola voluntatis ꝓfeſſio. ut. jͣ. e. l. inom̄i Itē fit ceſſio creditoribꝰ nō his qui vocātalios honores. ut. jͣ. e. l. ꝓpter Effectꝰ aūt ceſſionis hͦ eſt ut creditores venditōis remedio cōſulāt indēnitati ſue. quatenus patit̉ ſubſtātiaexcuſſo debitore vſqꝫ ad vltimū qͣdranteꝫ etiāvſqꝫ ad ſubligar niſi ſit de ꝑſonis que dānāturinquātuꝫ face̓ poſſunt. ut. ff. de re. iu. l. ſunt nōtamē licet eis retinere iur̄. dn̄ij bona vel interſe diuide̓. vn̄ et debitor poſtea ſoluendo debitum poſſet recuꝑare res. ut. jͣ. e. i. legis ¶ Itemet debitor facta ceſſione poſſet mutare voluntatem ſuaꝫ an̄ venditōeꝫ bonoꝝ ſi ꝑatus fuerit ſe defendere. ut. ff. e. l. iij. Eſt aūt remediumceſſionis maximū. quia ſi poſtea ꝯueniat̉ a creditoribus inquantū facere poteſt. ſolūmododānat̉ habet̉ em̄ rō fui ne egeat Item poſteaꝯuenire nō p̄t niſi tm̄ q̄ſierit ꝓpt̓ qd̓ p̄tor poſſitmoueri. nec em̄ fraudādus eſt alimētis quotdianis. ut. ff. e. l. iiij. et. l. qͥ bonis et. l. ſi debitorisItē ē aliud remediū. qꝛ iudicatꝰ nō detruditurin carce̓ ſi cedat bonis. nec poſt. xl. dies deturcreditoribꝰ dilacerādꝰ ſic̄ refert āgeliꝰ ꝯtineri in. l. xij. tab̓. cuiꝰ duriciā ſextus ceciliꝰ ꝯtraquēdaꝫ philoſophū mirabilit̓ defendit. Quidaūt ſi debitor dicat creditoribꝰ cede bonis. veldate mͥ dilatōeꝫ qͥnquēnij. Si quidē creditoresꝯſentiēdo eligant vnū bn̄ eſt. Si aūt diſſenſerit int̓ ſe ſtat̉ iudicio maioris ꝑtis ut maior ꝑspͥmo intelligat̉ ſcd̓m cumulū debiti. ſcd̓o ſcd̓mnumerū ꝑſonarū. tercio humanior ſnīa eſt p̄ferenda eoꝝ qui dāt īducias qͥnquēnij ⁊ ceſſionem reſpuūt neqꝫ diſtīgunt̉ hypothecarij creditores a chirogpharijs quātuꝫ ad hāc electionem ¶ Secus ſi tractet̉ int̓ creditores. ut ꝯtēti ſint certa debiti portione tūc em̄ ꝑ chirogͣpharios licet p̄ponderent in cumulo debiti velnumero ꝑſonarum nō p̄iudicatur hypothecarijs ¶ Nec eſt p̄termittendum qd̓ ſi creditoresdederint dilationem qͥnquēnij. non p̄iudicatureis in p̄ſcriptōije temporali. Et ꝓbanter. h̓. jͣ..e. l. vl̓t. et. ff. de pactis. l. reſcriptum