vij

Item nō appellatur a p̄fec. p̄. ut. ff. d̓ offi. p̄fec.p̄to. l. i. Item non appellat quis tercio in eadeꝫcauſa. ſecundo vero regulariter appellat ut. jͣ.e. l. ne liceat in vna eademqꝫ cauſa tercio prouo. l. i. Interdum ſemel tantū appellaturut in auten. de ſciſ. e. §. ſi quis ⁊ sͣ. de appellat̉.l. in offerendis ¶ Item in ciuili cauſa et pecuniaria in cauſa aliena non appellat quis niſiinterſit ſua ⁊ tunc videtur ſua propria. ut. ff.de appell̓. l. ab executore. §. alio et quando appellandum non ſit ſi ꝓcurator vel niſi ſit tutorvel cu. vel ꝓcurator vel geſtor vel mater velſimilis ꝑſona. ut. ff. de appell̓. re. l. i. IItemappellat qn̄qꝫ coheres. ut. ff. de appell̓. re. l. aſententia ſed et huiꝰ intereſſe videtur ſicut etlegatarius appellat ſcripto herede ſuꝑato. utff. de ap. l. a ſententia. §. ſi heres. ¶ Filius qͦꝫnomine pat̓s. appll̓at. ut. ff. de appell̓. ex ꝯſenſu. 8. filium Sed in cauſa criminali quaſi tua int̓ſit humanitatis ratione quolibet condēnatoetiam eo inuito appellabis. ut. ff. de appell̓. nōtantum Sꝫ in cauſa libertatis et ingenuitatis pater inuito filio prouocabit. ut. ff. quandoap. ſit. ſi ꝓcurator. §. ſi is qui. puto etiam qd̓ filio inuito et qd̓ de patre dicitur in naturali qͦꝫeſt intelligendū ¶ Idemqꝫ ⁊ in patrono et incognatis eius etiaꝫ ſi femine ſint Extraneꝰ qͦꝫpro furioſo poterit appellare. ut. ff. de lib̓. c. l. i.et. ij. et. vi. ¶ Item non recipitur appellatiovbicunqꝫ nulla eſt ſententia ip̄o iure quod plene diximus in ſuꝑiori. t.¶ Si pēdēte appellatōe. mors īt̓uēiatVdiuimus quādo non recipiatur appellatio ab inicio Nunc videamꝰ quādo appellatio porrecta ⁊ ſuſcepta extinguitur ex poſt facto Sciendum eſt igiturmorte rerum interueniente poſtea cauſam nihilominꝰ agi poſſe ſi fuerit res talis que mortua poſſit eſſe in vſu hominis puta porcus velquid ſimile maxime cum quis fuerit in mora utff. de condict̓. fur. l. ſi ſeruus furti. §. boue. Sivero non poſſit eſſe in vſu hominis. ut quia homo eſt vel quid ſimile qd̓ mihi tenebaris reſtituere et deſijt eſſe in rerum natura ad rem quidem vel ꝓpter rem ip̄am principaliter preſtandam agi nō poteſt ſed tamē agi poteſt ꝓpterpeculiū ¶ Item poteſt age̓ ad precium rei ſimora preceſſerit mortē rei. ut. ff. de v̓. ob. l. int̓ſtipulantē. §. ſi ſtichus qui deceſſit ⁊ sͣ. de lib̓.cauſa. l. principalit̓ ⁊. jͣ. e. l. quāuis. Si vero contigerit mors ip̄is litigatoribꝰ. ſi quidē ciuiliserat cauſa. appellatio facta durabit etiā poſtmortem appellatoris vt habeat neceſſe vel ꝓuocatōeꝫ exercere vel ſtatutis acquieſcere. utqͣ. e. l. i. Si vero fuerat cauſa c̓minalis ſiue reusſiue accuſator moriatur extīguit̉ cauſa ſi tamēbonoꝝ nō exp̄ſſe. ſꝫ tacite fuerit facta ademptio. tūc em̄ qꝛ exp̄ſſum eſt in validiſ. nec valetqd̓ tacite ineſt. ut. ff. de ſeruit̓. r. p̄. l. item. §. qui

habet Vbi vero ſit exp̄ſſe adēptio bonoꝝ.quaſi due ſint ſententie. qꝛ duo ſunt capitulavnde vno irritato nihilomīꝰ valet et reliquūut. jͣ. e. l. ſi is ⁊ jͣ. ſi reus vel accuſator mor. fuerit. l. vl̓ti. Idem eſt ⁊ in ea cauſa. que eſt d̓ honoribus vl̓ muneribus qd̓ in crimīali. ut. jͣ. e. l. ſipater niſi ꝓ p̄terito tꝑe. quod fluxit ante mortem noīati tenebit̉ em̄ heres noīati ſi ceſſauitgerere vl̓ appellauit ꝑ maliciam. ut. sͣ. d̓ excu.tu. quāꝙͣ ⁊. ff. de exeu. tu. qui teſtamēto tutoret ſi tutor vl̓ cu. datꝰ appl̓i. l. i. Porro illudnotandū eſt qd̓ vbicūqꝫ heres cāꝫ appellatōisdebet exercere ad mīꝰ quatuor menſes habetad exercendam appellatōneꝫ non ad deliba̓ndū etiā ſi minꝰ ſuperat defūcto Si v̓o plus fuperat ei ⁊ illud habꝫ. ut. jͣ. e. l. vl̓ti. et. sͣ. de iur̄.de li. l. cum antiqͥoribus.¶ De his qͥ mētu iudicis nō appellauitVdiuimꝰ. sͣ. quādo appellatio factanō examinatur Nūc videamus quādoappellatio non facta velut facta tractetur. Puta ſi quis ꝑ mētum non appellaueritin qͦ diſtinguitur. vtrū iuſtus fuerit timor annō Si quid̓ fuerit iuſtus ille erit adeundꝰ qͥ appellabat̉ ⁊ ꝯteſtatōne publice ꝓpoſita nnitͣ dies videlicꝫ legitīos. quibꝰ appellare licet cauſe appellatōnis euidenti affirmatōne diſtinguēde ſūt ut hͨ facto tāꝙͣ int̓poſita appellatōeeqͥtatis admicula nō denegent̉. ut. jͣ. e. l. vl̓ti. ⁊ff. d̓ re. iur̄. in oībus et de appell̓. l. cum quidāet d̓ app. re. l. an̄pl̓t. Quis aūt ſitiuſtꝰ timorplene diximꝰ. sͣ. qd̓ metꝰ cā Si aūt fuerit timorvanꝰ n̄ ꝓdeſt alicui ut videat̉ appellaſſe. ut. ff.de reg̓. iur̄. vanū. Quid em̄ fi timuit in cōmittatu pͥncipis appellare in qͦ nihil oportuit eūtime̓ ut. jͣ. e. l. i. Idemqꝫ ⁊ ſi timuit in famiā velaliquid. qd̓ nō cadit. in hoīem ꝯſtantem. ut. ff.qd̓ met. cā nec timorem.¶ Si vnꝰ ex pluribus appellaueritOcuimꝰ. sͣ. quando appellatio appelanti non ꝓſit. Nūc exponamꝰ qūo ꝑcappellatōeꝫ etiā alij nō appellāti appellatio facta ꝓficiat Sciendū eſt igit̉ diſtīguendū eſſe vtrū res fuerit corporalis ⁊ ꝯmūispl̓imū ſuꝑ qͣ appellatū eſt. an non Si res fueritcōis ⁊ corporal̓ ⁊ alt̓ appellaue̓it aūt ꝑ bn̄ficium reſtitutōis ⁊ tūc n̄ ꝓdeſt alt̓i. aut iur̄ ꝯmuni ⁊ tūc ꝓdeſt. ut. jͣ. e. l. ſi in vna. Si vero fueritin corporalis res ⁊ ꝯmūis puta ẜuitꝰ ſi quid̓ ſitdiuidua alt̓i nō ꝓdeſt. Si indiuiduā alti ꝓdeſtut. ff. quēadmodū ẜuit̓. ā. l. ſi cōem. Eſt aūt oīsẜuitꝰ ī diuidua p̄ter vſuf. ut. ff. ad. l. fal. l. i. §. ſivſuf. Si v̓o res īcorporalis vl̓ corporal̓ n̄ fueritcōis ſꝫ ē eadē cā ex qͣ duo tenēt̉ puta tutele Diſtī gue vtrū vnā ⁊ eadē fuerit defēſionis cā andiu̓ſa. ſi em̄ vna ē ⁊ eadē. alt̓ius victoria ꝓdeſtei qui nō appellauit Si diu̓ſa eſt nō ꝓdeſt. ut induobꝰ tutoribꝰ ꝓcedit. Si alt̓ tutelā geſſerat