vi

ut. cͣ. cōia de v̓ſuc̓. l. qui ex ꝯducto ¶ Item cūnaturalem habeam ꝑ ſeruū. g ꝑ colonū ut. ff..e. l. ſi id. §. ꝑ colonos Et eſt notandū qd̓ iſti coloni et ꝯmodatarij et depoſitarij ſil̓es ſolo aīodn̄o retinēt naturalē poſſeſſionē et ſi ſint in redū tamē nō exeant de re aīo poſſeſſionis deſerende ut. ff. e. ſi colonꝰ ſtam ſi de re exierit aīodeſerende poſſeſſiōis et forte iō ut alij pateretlocꝰ apprehēdēdi poſſeſſionē eādē dn̄s amiſitnaturalē ꝑ factum coloni ſꝫ retinu̓at ciuileꝫ etin ea malignitas vel ꝓditio coloni nihil oinop̄iudicat dn̄o ut jͣ. e. l. vl̓t. Secus dico ſi colonꝰalij traderet vel ab alio expelle̓t̉ tūc em̄ amittam poſſeſſioneꝫ om̄eꝫ ut. ff. e. l. poſſideri. §. qd̓ſeruus et. l. ꝑegre. §. vl̓t. ⁊. l. licet. §. quāuisEſt tamē ꝯtrarium qd̓ dicit̉. sͣ. qd̓ cum eo qͥ eſtin aliena poteſtate. l. ſi ſeruꝰ Sꝫ ibi forte eratdn̄ica nō peculiaris vel ibi ſeruꝰ nō voluit dominū pͥuare oīno poſſeſſione. qꝛ cōceſſit domūtm̄ ad inhabitādum Et eſt hoc mirabile magnum qd̓ admitto poſſeſſionē om̄eꝫ ꝑ eum qͥ nullomō poſſidet ſiue alij. tradat ſiue ab alio expelatur Ego aūt ꝓprietariꝰ ſolo aīo meo retineo ciuilē ⁊ nō naturalem Satis em̄ mihi oꝑatur aīmꝰ ſi retineā ciuilē Colonꝰ āt cū n̄ poſſitretine̓ ciuilē ſolā retinet naturalē dn̄o ſuo. fructuarij v̓o ⁊ ēphiteote ⁊ ſil̓es ſibi retinēt naralē ut dictū ē. inſuꝑ etiā dicūt quidā eos habe̓ quādā ciuilē reſpectu natural̓. ſꝫ que vl̓ qͣlisſit iſta quedā ciuilis lex nō dicit nec nos intellige̓ poſſūꝰ. hͨ ſufficiāt ad diffinitōeꝫ poſſeſſiōisEt ſcio qd̓ alit̓ qn̄qꝫ diffiniui. ⁊ alit̓ audiui diffiniri a dn̄o meo. ſꝫ p̄dicta diffinitio deriuatōi ⁊ꝯpoſitōi poſſeſſiōis ⁊ legibꝰ magis accedit. definitō dn̄i mei hͨ erat. poſſeſſio eſt ius qͦddamrem detinendi ſibi. mea pͥor eſt h̓ Poſſeſſio eſtius quoddā qͦquis corꝑoralem rē vere vel int̓p̄tatīe ſibi habeat ¶ Acquirit̉ aūt poſſeſſio utab antiqͥſſimo mō incipiamꝰ ꝑ apprehenſioneꝫearum rerū que nulliꝰ ſunt ut. ff. e. l. i. in pͥn. et.l. poſſideri. §. item feras. ⁊ de acqͥr̄. r̄. do. l. i. ⁊eſt ſpēale ut dn̄ium nō acquirat̉ ſine poſſeſſiōeSꝫ ſecus in amiſſione poſſeſſionis Quid em̄ ſifera mea mihi ſurripiatur dn̄iuꝫ retineo. ſꝫ poſſeſſionē amitto ut. ff. e. l. rem licet qͥdam dicātidem in amiſſione Item q̄ritur ꝑ quēcunqꝫ quimeo noīe ſit in peſſeſſione ut. ff. e. l. qd̓ meoItem traditōe ut. ff. e. l. poſſideri. §. generaItem furto q̄ritur poſſeſſio furti cuiꝰ ciuilis inciuilis dici poteſt poſſeſſio. nec em̄ ad ſūmampoſſeſſionis refert iuſte an iniuſte quis poſſideac. ff. e. l. poſſideri. §. ex ꝯtrario et. l. rem ¶ Itēacquirit̉ poſſeſſio ex decreto ſcd̓o. in cā dāpminfecti. vel al̓ vbi res adiudicat̉ ꝓ debito primū em̄ decretū non ꝯſtituit poſſeſſionē. ſi quisrei ſeruande cauſa vel damni infecti. vl̓ mulier cauſa ventris mittat̉ in poſſeſſionem. ſꝫ magis cuſtodia rerum ⁊ obſeruatio ꝯcedit̉ ut. ff..e. l. poſſideri. §. vl̓t. ⁊. l. iuſte et de dāno infec..l. ſi finita. .i. ℟. §. iul̓. Item acqͥritur ꝑ pacientiam vt ſi eo ſciente ⁊ paciſcēte qui mihi vendidit vl̓ alio mō alienare ꝯuenerit fueri in poſ

ſeſſione oīaqꝫ ut dn̄s geſſi ut. jͣ. e. ij. ⁊ ff. ſi ſerui.ven. l. ſi a te ¶ Item acqͥritur poſſeſſio aīo ſolout. sͣ. dixi in diffinitōe poſſeſſionis Itē acquiritur poſſeſſio ꝑ traditōeꝫ pignoris ciuilis et naturalis Nam debitor oīno nō poſſidet. ſꝫ tamenquātum ad vſuc̓. ⁊ ad euitandā ſatiſdatōeꝫ debitor poſſide̓ videt̉ ut. ff. e. l. i. §. ꝑ ſe ruū ⁊. l. qͥpignoris et qui ſatiſda. con. l. ſciendū. §. creditor. ſicqꝫ qui nō poſſidet vſucap̄. ut et al̓ notaui.sͣ. de vſuc̓. Quidā tn̄ dicūt creditorē n̄ poſſidere. qꝛ alieno noīe poſſidet ut. ff. d̓ vſuc̓. pignoriet de p̄ſcriptōe. xxx. an. cum notiſſimi. §. ſꝫ cumillud Sed certe lex nō dicit eum poſſidere noīealieno ſꝫ ꝓ alieno. i. ut alienū nō ut ꝓprium ſibinō tamē poſſidet alij. Nam ⁊ vaſallꝰ et fructuarius ⁊ ſil̓es ut alienum poſſident ⁊ tamē poſſident ſibi ut. ff. e. l. naturalit̓ ⁊ quēadmodū ẜui.admit. l. fructuariꝰ. qd̓ em̄ dicit̉ inſtit̉. ꝑ quasp. no. ac. §. ſꝫ bone ⁊. ff. e. l. i. §. ꝑ eum intelligonō poſſidet ciuilit̓ vel nō poſſidet ad vſuc̓. Preterea ſi debitor poſſideret cur ſibi poſſeſſio nōacquire̓t̉ ꝑ ſeruū pignori obligatū. ſic̄ ⁊ fructuario. ſꝫ ꝯtra dicit̉. ff. e. l. i. §. ꝑ ſeruū et. l. poſſeſſio ſꝫ in creditore ceſſat p̄dicta rō. quia licetpoſſideat habet tamē ſcientiam rei aliene melius q̄ritur an poſt. xxx. annos poſſit intendi.rei ven. ꝯtra creditoreꝫ ¶ Querit̉ poſſeſſio ꝑꝑ filiumfa. patri qui habet eū in poteſtatē expeculio ꝓfectiticio quāuis ignoret pater filiūeſſe in poteſtate ſua. Amplius etiā ſi filius abalio tanꝙͣ ſeruꝰ poſſideat̉ idem erit ꝓbandumut. ff. e. l. quicqͥd. Secus in eo quē iuſto erroreeductus puto eſſe filium meum. ⁊ in poteſtatemea cū arrogatio nō iuſte int̓ueniſſet ut. ff. devſuc̓. l. iuſto Licet em̄ mihi acquirat̉ ꝑ om̄eꝫ liberum qui ſeruit mihi bona fide Nō tamē eſtit a in putatiuo filio. nam ibi ꝓpter aſſiduam ⁊quotidianā ꝯꝑatōeꝫ ſeruoꝝ ita ꝯſtitui publice int̓fuit. nā frequēter ignorātia liberos emimus ꝓ ſeruis. nō aūt tā facilis frequēs adoptio filioꝝ eſt. ¶ Item acquirit̉ poſſeſſio mͥ perſeruū meum ꝓpriū ſi ip̄e ā nullo alio poſſideat̉Alioquin ꝯtra ut. ff. e. l. i. §. ſꝫ et ꝑ eum Nec diſtingͣuo. acquiratur poſſeſſio ex cauſa peculiarij an aliundē. tn̄ iuſta cauſa ut. ff. e. l. qd̓ ſeruꝰvſucapio tamen non currit dn̄o ignorante niſiin peculiaribꝰ ut. ff. ꝓ ſoluto. l. ij. Quidā tn̄ dicunt dn̄o ignorāti nō acquiri poſſeſſioneꝫ ꝑ ſeruum niſi ex pecularibꝰ ar. ff. e. ꝑegre. §. qͥrituꝫet. l. poſſideri. §. ſaltꝰ ⁊. l. i §. item acqͥrimus. lilla ad vſucapionis cauſaꝫ reſtrīgenda ſunt utdiximꝰ Item poſſeſſio acquirit̉ ꝑ ſeruum fugitiuū niſi diu fuerit in poſſeſſione libertatis bona fide ꝑatus ſuſciꝑe liberale iut iū ut. ff. e. l.poſſideri. §. ſi ſeruꝰ et. l. ꝑ eum. §. vlti. Et ponit̉diu ꝓ decēnio ut. ff. qui et a qͥbus manu. n̄ fi. l.ſi cū. §. ariſto. ¶ Per ſeruū aūt corꝑaliter pignori datū poſſeſſionē nō acquirimus. nec creditor acquirit ut. ff. e. l. i. §. ꝑ ſeruum ⁊ de acqͣr̄. r̄.do. l. ꝑ ſeruū. quia ſicut iā diximꝰ eum nullomōpoſſidemꝰ. ¶ Per ſeruū qͦꝫ hereditariū herediqͦꝫ hereditariarū rerū poſſeſſio non poteſt q̄ri