¶ L
corpore et aīo inſiſtat rei hͨ auteꝫ ꝯtīgit qn̄qꝫꝓpter rem qn̄qꝫ ꝓpter cauſam ¶ Propter remut qꝛ ſacra eſt res vl̓ religioſa q̄ nec ab ignorāte poſſidet̉. nec a ſciente. licꝫ ꝯtēnat religionēvt. ff. e. l. qui vniu̓ſas. §. i. homo liber a ſcie iteip̄m eſſe liberū. licet mentiat̉ nullomō poſſidet̉vt. ff. e. l. cū he̓des. §. vlti. ¶ Ab eo aūt qui credidit eum ſeruū poteſt poſſideri ſꝫ et mala fideliberum hoīeꝫ poſſideo ſiue liberū ſꝫ alienū ſeruū eſt/ mo ut. ff. e. l. i. §. ſꝫ et ꝑ eum ¶ Propt̓ cauſam impedit̉ poſſeſſio ut qꝛ alius poſſidet ciuiliter vel naturaliter qd̓ ego eodē iure. poſſidere volo. duo em̄ in ſolidum ciuilit̓ vel naturaliter nō poſſunt poſſidere. ut. ff. de p̄cario. l. duoEt. ff. como. ſi ut certo Vnꝰ ciuilit̓ īſolidū ⁊ alter naturalit̓ in ſolidū poſſidere poteſt ut. ff.vti poſſide. Si duo ⁊ appellat ibi iniuſtaꝫ poſſeſſionem naturalē falſa eoꝝ reprobata ſentētia qui dicūt plures in ſoliduꝫ poſſide̓ ciuiliternon autē naturalit̓ Item ⁊ eoꝝ reprobataop̄mione qui dixerūt plures nedū ciuilit̓ ſꝫ etiaꝫnaturaliter in ſolidum poſſidē. Nā quia naturaliter impediris in eo loco ſtare vel ſedere inquo ego ſto vel ſedeo. ideo ciuilē poſſeſſionemquā habeo alius nō p̄t habere. ut. ff. e. l. poſſederi. §. ex ꝯtrario ¶ Item cum certū ſit dn̄iumapud duos in ſolidum eſſe nō poſſe ut. ff. d̓ caſtrenſi peculio. l. hereditate. §. pat̓ et. ff. ꝯmodati. l. ſi. ut certo. §. vl̓t. g poſſeſſio ciuilis quecauſa eſt acquirendi dn̄ij vt ex diffinitōe patꝫduorum in ſolidum nō poteſt eſſe ꝑ hoc em̄ ſeq̄retur ꝙ duo flerēt in ſolidū dn̄i Nam ſi duopoſſiderēt ciuilit̓ ⁊ eodē momēto inciperēt poſfidere Et ſic vſucaꝑent finito tꝑe vſucapionisſtatim fierēt qͥlibet dn̄s in ſolidū vt̓qꝫ em̄ remvſucepit ſic gͦ vt̓qꝫ dn̄s factus eſt ꝑ vſucapionem. Sꝫ p̄t dici qd̓ inuicē ſe impediunt et rōneimpoſſibilitaris hoc ꝯtingit vt vſucapio nontribuat in ſolidū dn̄ium imo hac rōne iſti vſucaptores ſint dn̄i ꝑ impedimenta ſic̄ ꝑ hoīeꝫ eſſet eis ambobꝰ tradita res ⁊ traditū dn̄iuꝫ vtex diffinitōe vſucapionis. ptꝫ ut. ff. de vſuc̓. l. ij.et inſtit̉. ꝑ qͣs ꝑſonas acqͥ. no. §. d̓ his. nā quot̄.aliqͥd ꝓhibet̉. ⁊ id ꝓhibitum eſt ꝑ qd̓ peruenitur ad illud ut. ff. d̓ ſpon. l. oratio. ¶ Preterea ſi me abſente qͥs īgredit̉ fundū meū nōnehabet naturalem poſſeſſionem cū eo aīo introierit ſi exeat inde habeat ciuilem ẜm eos. ſequitur gͦ ut vſucapiat qd̓ ſic ꝓbat̉ poſſidet ciuilit̓et naturalit̓ et ſibi et iuſto. t. poſito qd̓ ab alioemerit. Item nec res eſt vīcioſa imo nec etiamclādeſtina poſſeſſio. Pone qd̓ tradens ⁊ accipiens ſe nō ꝓhibēdos putēt iuſta opinione ducti Alioquin eſſet claindeſtina poſſeſſio vt. ff..e. l. clam. §. qui ad nūdinas et qd̓ vi aūt clam.l. iij. §. vl̓t. ⁊. l. iiij. vſucap̄. ergo iſte ut inſtit̉. d̓vſuc̄. §. nouiſſime quod ſi eſt q̄rit ſibi dn̄ium reimee cum ego poſſideaꝫ ciuilit̓ qd̓ eſt ꝯtra legēut. ff. de reg̓. iur̄. id qd̓ noſtrū ⁊ d̓ p̄ſcripc̓. xxx.an. l. male ⁊ eadē ratione ꝯtingeret qd̓ millefaciāt fructus ſuos ⁊ in ſolidū cū ſinguli haberent poſſeſſionē ciuilem et naturalē vel ciuileꝫ
tantū. nec eſſet curandū a quo fructꝰ ꝑciꝑent̉ut. ff. d̓ vſur̄. l. qui ſcit. §. p̄terea Et idem in pluribꝰ ementibꝰ adu̓ſis poteſt aſſignari. qua em̄ratione pͥmus poſſidet ciuilit̓ et naturalit̓ eadem rōne ⁊ t̓cius et mileſimꝰ Preterea ſi is cuires mea me abſente tradit̉ me reu̓tentem nonadmittit nō haberē int̓dictū vn̄ vi. ut. ff. de vi.et vi. ar. l. i. §. iij. poſſidere. nec qd̓ vi. aut clam.qꝛ clānͥl factū eſt nec vti poſſidētis nec qꝛ vi.aut clā. nec p̄cario poſſidet a me et ita ẜm eosfalſum eſt qd̓ dicit lex reuertenti non admiſſodari int̓dictum cū ingrediens ciuilit̓ et naturaliter poſſideat ſicqꝫ retinere ſuā nō alij aufferre poſſeſſioneꝫ velit vt. ff. d̓ vi. ⁊ vi. ar. l. i. §. vi.Item ſtatim illo ingreſſo nō datur dn̄o interdictum. qꝛ adhuc poſſidebat ut. ff. d̓ vi. l. i. §. eūSi q̄ras qualit̓ gͦ plures poſſidēt in ſolidū. ℟vnus ciuiliter ⁊ alter naturalit̓ Sic em̄ diſtingunt̉ iura poſſeſſionis vt. ff. de vi. ⁊ vi. ar. l. i..8. deijcit̉ et vti poſ. l. ſi duo ⁊ de p̄cario. l. ⁊ hꝫ.8. eū Et nota qd̓ ſiue aliqͥs ſit in re. ſiue nō ſit inre. rē tamē videat nihilomīus d̓r poſſidere naturalit̓. nam et naturalem acqͥrit ꝓpter viſumvt. ff. e. l. qd̓ in eo. §. ſi venditorē. g multomagis retinet. ¶ Ciuiliter aūt dicit̉ poſſidere qͥscum nec eſt in re. nec res eſt in cōſpectū et itaẜm hoc nō videt̉ qd̓ eodē tꝑe poſſideat quis ciuiliter ⁊ naturalit̓ qd̓ ⁊ aldericꝰ dicebat ⁊ ciuilē poſſeſſio iē impropͥe poni dicebat. qꝛ noneſt vera poſſeſſio. ſꝫ ficta vl̓ int̓p̄tatiua vel dicnaturalem eſſe poſſeſſionē in ꝑtibꝰ in quibus inſiſto vel video. ciuilē in qͥbus nō inſiſto nec video. p. aūt dicebat nō iō admitti naturalem. qꝛres nō eſt in ꝯſpectū. ſed certō ẜm hͦ non eſſetciuilis ſine naturali ¶ Idem plures haberentnaturalē ẜm hͨ quia ingreſſus fundū habet naturalē ẜm eū. ⁊ dn̄s nihilomīꝰ. Sic gͦ plures.qd̓ tn̄ ip̄e negauit aldericꝰ al̓. dicens naturalit̓duos in ſolidū poſſidere nō poſſe. ſꝫ ciuiliterSunt aūt iſti qui habent ciuilē poſſeſſionem .ſ.ꝓprietariꝰ qui rem alij ꝯceſſit fruendi cauſa vl̓qui rem ꝯceſſit in feudū vl̓ in emphiteoſim. nāꝓprietariꝰ ſibi q̄rit poſſeſſionē ꝑ ſeruū fructuariū qd̓ nō faceret ſi non poſſideret ut. ff. e. l. i..8. ſꝫ ⁊ ꝑ eum Fructuariꝰ vero vel emphiteoraaut vaſallus naturalē habet poſſeſſionē ut. ff..e. l. naturalit̓ ⁊. l. poſſeſſor. i. ℟. Sibi em̄ poſfiderēt rōne iuris qd̓ habent in re. Et idē dicoin colono ſi ꝯduxit ad nō modicū tempꝰ cum ⁊habeat vtilem rei ven. ſic̄ emphiteota ut. ff. ſiager vecti. vel emphi. l. i. ⁊ de ſuꝑficiebꝰ. l. i. §.qd̓ aūt ¶ Quid ſi alij locarent vel in emphiteoſim ꝯcederēt ⁊ c̓te nullā habent poſſeſſionemSi aūt ꝯduxerit ad modicū tempꝰ alieno noīepoſſidet ⁊ iō nullā habet poſſeſſionem ut. jͣ. dep̄ſcript̉. xxx. an. l. ij. ⁊ eſt hͦ liquid̓. Cum em̄ perme poſſideat ut inſtit̓. de inter. §. poſſide̓ g aliquā ꝑ me habet poſſeſſionē ciuilem. nō qꝛ eammeo aīo retineo gͦ naturalē quia nulla eſt aliapoſſeſſio. Cum igit̉ ꝑ me habeat naturaleꝫ. gip̄am habeo ꝑ eum nec obſtat qd̓ dicit̉. ff. cōidi. l. cōi di. §. neqꝫ Nat̉alit̓ em̄ alij n̄ ſibi poſſidēt