vi

de acquirē. here. ſed ⁊ ſi de ſua. Idēqꝫ et ſi putꝫſe pupillū cū iam ſit pubes vel ſi putet ſe ſeruūcū ſit liber. et adijt ſponte volens ſibi hereditatē querere. ſi vero eſſet liber vt. ff. de acqui.here. l. qui putat. §. vl. ⁊. l. qui ſe pupillū. Itemde viribꝰ teſtam̄ti vel hereditatis iure dubitare videt̉ is qui ſcit vel credit aliū eē vel futurūeſſe in p̄cedēti gradu ſucceſſionis. Vnde dicit̉ꝙ ꝓximꝰ a filio poſthumo heres dū mulier p̄gnās eſt. et aut putat̉ eē p̄gnās adire hereditatē nō p̄t. ¶ Sed ſi ſcit non eſſe p̄gnantē adirep̄t hereditatem. Ille autem qui eſt in eodemgradu. quo et ille qͥ d̓r naſciturus ſi filius eſt inptāte interim eſt heres inſolidū ſi mulier nō ſitp̄gnās. vel ſi p̄gnās eſt ex vno filio erit heresiā natus filiꝰ ꝓ dimidia vt. ff. de acqui. here. l.cum quidā. §. ꝙ dicit̉. Si aūt filius eſt emācipatus nō aliter eſt heres ꝙͣſi ſciat nō eē pregnātem vt. ff. de acqui. hero. l. ventre. Qui autemcertus eſt teſtm̄ nō eē falſum vel ruptū vel irritum. licꝫ dicat̉ eē p̄t hereditatē adire. vt. ff.de acqui. here. cū quidā. §. vl. Item is qui adithereditatē ſcire debet qua ex cā hereditas adeū ꝑtineat nam ſi adeat qͣſi ex teſtō cū ſibi deferat̉ ab inteſtō vel ecōuerſo ſibi nō p̄iudicat vl̓ſi purauit defūctū eē ſeruū ſuū cum eſſet eius agnatus. vel ſi putauit ſe heredeꝫ ex vno teſtōcum eſſet ex alio. et audiuit. cū nō ſciret ꝓ certo ex quo deferet̉ hereditas. ſibi non p̄iudicatin adeūdo. vt. ff. e. l. ſi is ad quē. et. l. eū qui duob ¶ Item ſcire debet ille qͥ adit vtruꝫ pure anſub cōdictōe ſit inſtitutus. nā ſi dubitet de hocnō poterit adire. licet pure ſit inſtitutꝰ. et licetſit inſtitutus ib cōdictōe et fato. paruit cōdictc̄ni ꝙͣ certus nō erat eē appoſitam. vel credebat ſe eēpure inſtitutū. non poterit adire. Secus ſi putabat cōdictōem appoſitā cū eſſet pure inſtitutus. et impleta eſt cōdictō quā putabat iniectā vt. ff. de acq̓ͥ. here. l. heres inſtitutus. et. l. ſed ⁊ ſi de ſua. Illud aūt nō videt̉ noce̓heredi quo minus adeat ſi ꝑtem neſciat in qͣ inſtitutus eſt. Si tn̄ erat eiꝰ ꝓpoſiti vt ſi ſciret maiorē vl̓ mīorē portōeꝫ heditatis nihiloīꝰ adiretvt. ff. de acqͥ. here. l. ſi qͥs extraneꝰ. §. ſciendū. et.l. ex ſemiſſe. et ar. ff. de mi. te. l. qui iur̄. Itemnec illud nocet ſi ex vna ꝑte inſtitutus ſum pure et ex alia ſub cōdictōe cuius ꝑtis ꝯdictōemneſcio impletā. quēadmod̓ et ſi ignorarē an coheredi meo ſim ſubſtitutus. et ita eſt intelligēdū qd̓ in p̄dicta. l. ꝯtinet̉. §. ſciendū ¶ Adire debet quis pure hereditatē. h̓ enim eſt actus legitimus qͥ non recipit cōdictōeꝫ vt. ff. de reg̓.iu. l. actus. Vnde ſi dicat aliquis adeo ſi ſoluendo eſt hereditas nulla eſt aditio. vt. ff. de acqͥren. here. l. eū qui. §. vl. ¶ Itē debet adire ſpōte. nā ſi quis adeat ꝑ metu fiet heres. ſed dabitur ei abſtinēdi ptās. Sed vbi fallēs adiuit metu verboꝝ. vel aliquo timore coactus. non fitheres. vt. ff. de acq̓. here. l. vi. 8. vl. et. l. ſi metꝰcā. et. ff. qͦd metus cā. l. ſi mulier. §. ſi mētu. qͦd ēintelligēdū qn̄ p̄miſſa denūciatōe ꝓteſtatuſ eſtſciatis me nolle adire. et ſi dixero me velle adi-

re. Sed illud notādū eſt qͥa quis qn̄qꝫ adit coactus ꝑ iudicē. vt ſi dicat teſtator ticiū ſeruuꝫmeuij inſtituo. et ticius non vult adire negansſe ſeruū meuij. vt. jͣ. e. l. cū aliqͥs. Adire debꝫ qͥshereditatē vel in totū vel in nihilū. ſi p̄t eamadire in totum vt plene dixi. sͣ. de impu. et alijsſubſti. et dicit̉. ff. de acq̓ͥ. here. l. i. et. ij. Itē adire debet aliquiſ ſemel tātū. ſi ꝑ ſe deferat̉ ei hereditas. Nā ſi ꝑ ſeruū meū deferat̉ mihi ꝑs hereditatis pure et alia ſub cōdictōe. ſi ſemel iuſſero eum adire portōem purā. iterū potero eūiubere adire portōem aliā cōdictōalē .ſ. iam exiſtente ꝯdictōe. vt. ff. de acq̓. here. l. ſi ſolꝰ. Itēadire p̄t qͥs heredicatē ꝑ ſe. nō ꝑ ꝓcuratoremniſi ſit ꝓcurator ceſaris. Sed ſecꝰ eſt in bonoꝝpoſſeſſiōe. vt. ff. de acq̓. here. l. ſi quis alicui. et..l. ꝑ ꝓcuratorē. et de offi. ꝓcur. ce. l. i. ⁊ de bono. poſ. l. iij. §. acquire̓. et eſt rō differētie. qꝛ bonoꝝ poſſeſſiōis acquiſitio nō cōſiſtit in ſolo animo vt hereditatis aditio. Statim enī vt egomandarē ꝓcuratori de adeūdo ꝑ me videor adiuiſſe. Quecūqꝫ aūt diximus de aditōe hereditatis qͣntū ad extraneos heredes. dicēda ſunt deimmixtōe qͣntū ad ſuos heredes. Adire enī ꝓprie eſt extraneoꝝ. immiſce̓ aūt ſuoꝝ heredūvt. ff. de acqui. here. l. cum bonis. nā ſui he̓desip̄o iure ſunt heredes etiā ignorātes ip̄oqꝫ iureinfigit̉ eis hereditas. nec ē eis aditio nec̄ariaꝑmittit̉ tn̄ eis a pretore abſtinere. vt. inſti. dehere. qua. ⁊ dif. ꝯ fui ⁊ de here. q̄ ab inte. defe..§. ſui autē et. ff. de legitis here. l. in fuis.¶ De repudiāda vl̓ abſtinēda hereditateValiter adeat̉ hereditas dictū eſt.sͣ. Nūc videamus de ea repudiādaeel abſtinēda Videndum g quidſit repudiare hereditatē. vel quis dicat̉ abſtinere ab ea. et quis poſſit eā repudiare vel alea abſtinere ¶ Eſt autē repudiare hereditatēnolle eam habē. ſic̄ adire eſt velle eam haberevt. sͣ. ti. ꝓxi. diximus Hinc eſt ꝙ ille demū repudiat qui p̄t eam adire. vt ff. de re. iu. l. eius ēnolle. ⁊. ff. e. l. ij. ⁊. l. is qui heres. et. l. is p̄tQuis aūt poſſit adire vel nō plene. sͣ. ti. ꝓxi. dixi. Item repudiat ille qui ſcit ſe poſſe repudiare. Nam ſi putet ſe non poſſe repudiare. qͥa credit ſe nec̄ariū heredē cū ſit volūtarius. nō poterit repudiare. nam plus eſt in opinione ꝙͣ inveritatē. ⁊ ſicut nō p̄t repudiare ita ⁊ ecōuerſonec p̄t adire vel volūtarius hereſ exiſtere. Itēet is qui non valere teſtamētū aut falſuꝫ eē putat repudiare nō p̄t. Sed ſi certuꝫ ſit falſum nōeſſe qd̓ falſuꝫ dicit̉. ſicut adeūdo acquirit ita ⁊repudiando āmittit hereditateꝫ. vt. ff. e. l. isqui putat ⁊. l. ecōtͣrio. ⁊. l. nec is. Repudiat herereditatē inſtitutus heres ⁊ ab inteſtato veniēs. Si tamē quis repudiauerit hereditatemquaſi inſtitutus nō admittit hereditateꝫ quaſilegitimus. Sed ſi quaſi legitimus repudiaueritſiquidē ſcit ſe heredē inſtitutū credendum eſt