Druckschrift 
Incipit p[ro]hemiu[m] ad summa[m] codicis per d[omi]n[u]m azonem [com]posita[m] : [C]Vm post inue[n]t[i]onez scie[n]tie// sup[er]uenerit gr̃e plenitudo ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Li

ceſſit poſtea quā creditores miſſi ſunt in poſſeſſionē. Idēqꝫ ⁊ ſi aliqͥs de liberis mortuū intulerit in ſepulcrū hereditariū vt. ff. de acqͥrē. he.l. ꝓ here. §. ſed qͥd tn̄ et. l. ſi quis nō qͣſi. Si aūtgeſſerit quis ea que ꝑtinent ad ſolos heredesetiā extraneos vt vendēdo res hereditariascreditoribꝰ ſoluēdo. p̄dia. colēdo vel inhabitādo vel locādo et dubiū ſit. fecerit vt heres anvt extraneus vel inqͥlinus vel animo gerendinegociū alterius heredis. preſumit̉ qͥd feceritaīo adeūdi niſi ꝓbet̉ cōtrariū. vt. jͣ. t. ꝓxi. l. i. et.ff. de acqͥrē. he. l. iul̓ ſcribit. 8. ſi ſeruū. et. l. ſi qͥsextraneus. §. interdū ⁊ inſti. de here. qͣ. ⁊ diff..§. penl̓. et. jͣ. e. l. ij. Sic ⁊ p̄ſumit̉. ꝙ qͥs velit eſſeheres ex ſua inſtitutōe ſi ip̄e cū filio erat inſtitutus heres et iuſſit filiū adire. ſi tn̄ pater prius adiuit nec̄e eſt vt poſtea iubeat filiū adire.vt. ff. de acqͥ. her̄. l. ſi ego et. l. ſeruus et. l. ſi exſua. Item qui bonis patris abſtinuit. ſi ꝑ ſuppoſitā emptoris ꝑſonā patris hona mercatꝰ ꝓbetur p̄ſumit̉ ꝑ ſimulatōnem repudiaſſe. et ideo acreditoribꝰ cōuenit̉. atqꝫ ſi bonis patris ſe immiſcuiſſet vt. ff. de acq̓. her̄. l. ſi is qui bonis.Surripiēdo aūt rē hereditariā. vel expilando.nō obligat̉ extraneꝰ heres hereditati. nā admiſſum cōtrariā volūtatē declarat vt. ff. e. l. ſiquis extraneus. ſicut ⁊ ſi inſtitutꝰ heres obmittēde hereditatis cā p̄ciū accepit. nec enim ꝓherede gerit qui accepit. ne ſit heres. incidit tam̄in edictum p̄toris. ſi omiſſa cā teſtamenti ſiuepecuniam acceperit ſiue ꝓmiſſiōem pecunie vtff. de acqui. her̄. l. fuit q̄ſtōis. Sui aūt ⁊ nec̄arijheredes pͥuilegiū ſeu beneficiū abſtinēdi amittunt. ſi anteꝙͣ ſe immiſceāt aliqͥd de hereditate amouerint. celauerint. interleuarint. cōſumpſerint. aut curauerint dolo malo. qͥd eoꝝ fieri. ſed ſi primo abſtinuiſſent ex poſteriori delicto hereditati nō obligant̉ vt. ff. de acq̓. her̄..l. ſi ſeruū quis. §. p̄tor ait vſqꝫ in fi. l. Liquetg aditōeꝫ hereditatis in ſola. et nūda volūtate cōſiſtere. ſꝫ ꝑ extrniſecos actus declarari ſecreta volūtatis. hͨ ita ſi is cui delata eſt hereditas talis erat qui de iure ciuili poterat ſuccedere. Nā ſi erat emācipatus. qui ꝑ bonoꝝ poſſeſſiōem tm̄ de iure p̄torio admittit̉ ſola voluntatate nō potuit fieri hēres. Sed nec̄e eſt. vt coram p̄tore agnoſcat bo. poſ. et ita gerit ꝓ he̓dede iure p̄torio vt. jͣ. e. l. i. et. l. puberē. et. l. ſuumheredē. Poteſt he̓ditateꝫ adire hō lib̓ pat̓fa.ꝯpos ſue mētie. maior. xxv. an. qui ſcit mortuūeē teſtatorē. et ſibi delatā hereditatē. De hoīelibero iō dixi. quia ſeruus nō p̄t adire hereditatē niſi ſpēali iuſſu dn̄i p̄cedēte. nec ſufficit interuenire iuſſū bone fi. poſſeſſoris vl̓ fructuarij. vt. ff. de acqͥ. here. l. ſi qͥs bona. i. ℟º et. 8. iuſſum. Si tn̄ hō lib̓ bona fide alicui ſeruiat. et cōtēplatōe poſẜoris inſtituat̉ heres et eius iuſſuade at hereditatē ſpōte eū volēs heredē facere acquiret ei hereditatē vt. ff. de acqui. here..l. aditio et vt notauimus. ꝯͣ. ꝑ quas ꝑ. no. ac. filius etiā fa. iuſſu patris p̄cedēte adire debꝫ ꝓuecticiā hereditatē .i. que delatā eſt ei ꝯtēplatō

ne patris. quotiēs pat̓ tn̄ mādat filio adire certus eē debet an ꝓ ꝑte an ex aſſe. et an ex inſtōeet an ex teſtō. an ab inteſtato filiꝰ ſuus exiſtatheres. vt. ff. e. l. quotiēs et patri vel dn̄o hereditas vel quid aliud q̄rit̉ ꝑ filiū vel ſeruum vtnullo momento ſubſtituiſſe videt̉ in ꝑſonā filijvel ſerui vt. ff. de acq̓. her̄. l. placet. In aduēticia aūt hereditate et filius ſine patre et paterſine filio ius habeāt adeūdi vt. ff. de acqͥ. her̄.qui in aliena et. jͣ. de bonis qꝫ li. l. vl. nec filius ſine patre. nec pater ſine filio in alterius p̄iudicium repudiare p̄t vtriqꝫ aūt repudiare pn̄t vt..ff. de acqͥ. her̄. l. is qui heres. §. vl. Conpotesſue mētis adeūt etiaꝫ muti ⁊ ſurdi. vel quibusbonis. l. eſt interdictū. nō tamē furioſi vel demētes vt. ff. de acqͥ. he. l. mutū. i. ℟. ⁊. §. j. Demaioribꝰ ideo dixi. qͥa minores. xxv. ānis ſiqͥdēſint impuberes ⁊ infantes .i. minores. vij. annisnūquā pn̄t adire ꝑ ſe. ſꝫ tutor eoꝝ noīe p̄t ꝓ eisadire et eis hereditatē acquire̓ qͦd ſi non fecerit hereditas deuoluit̉ ad eos qui ſunt inſequēti gradū poſt infātes. Si aūt infās ſit in ptāteſui patris. licet patri eius noīe adire. qͦd ſi nonfecerit et infans infantili etate deceſſerit pat̓om̄ia ad infantē deuoluta iure paterno qͣſi iaminfanti q̄ſita capiet. Si autem impubes exceſſerit p̄dictos. vij. ānos nō alit̓ poterit adiri hereditas. niſi tutoris vel patris aucͣte interueniente. et impuberis actu ⁊ volūtate vel ſola volūtate ſine actu cōſentiēte. Vel ſi impubes nōhabeat tutorē vel patrē ip̄e poterit adire pretoris aucͣte. et decreto vt jͣ. e. l. potuit et. l. ſi infanti Si aūt impubes non adierit cū p̄dictoꝝaucͣte vel ſolēnitate ip̄o iure nulla reputat̉ aditio. et ideo abſtine̓ vel repudiare hereditateꝫp̄t. Puberes aūt minores. xxv. an. adire debēthereditatē curatoris aucͣte. Si autē adiuerintſine eis hn̄t bn̄ficiū in integ̓. reſtitutōis vt. ff.de acquir̄. here. l. impuberibꝰ et. l. ei qui ſe et. l.neceſſarijs. Peo dixi de eo qui ſcit mortuumeē teſtatorē. qͥa ſi qͥs ſciat eū viue̓ vel ſi dubitetviuat teſtator nec ne adire hereditatē nō p̄t.Nam is qͥ adit certus eſſe debꝫ defūctum eſſeteſtatorē. vt. ff. de acqͥ. hereditate. l. i. is qͥ he̓.§. ſi quis dubitꝫ. ⁊. l. qui hereditatē. ⁊. l. neminē ꝓ herede ⁊. l. qui ſuꝑſtitis. Itē ſcire debethe̓ditatē ſibi delatā eē. hͦ eſt eam eē in ea cāvt poſſit adiri. Nā inſtitutus heres ſub cōdictōe. ſi ante cōdictōem adeat vel repudiet nihil agit qͣliſcūqꝫ fuerit ꝯdictō. etiā ſi i arbitriūcollata eſt. vt. ff. de acqͥ. hered̓. l. is. qui heres.i. ℟º. Item certus debꝫ eē ille qui adit hereditatē de ꝯdictōe teſtatoris fuerit pat̓fa. velfiliuſſa. vt ita ſciat teſtm̄ vale̓ vel nō valere.Nam ſi ſcit valere teſtm̄ poterit adire. Secꝰ ſidubitet de viribꝰ eius. Hinc eſt qd̓ ſi falſumdicat̉ teſtm̄ ab herede cōpoſitū ip̄e poterit adire. ſi ſciat ſe nō cōpoſuiſſe. Si aūt dicat̉ ab alioꝯpoſitū nō poterit adire qͥa de facto alteriuseſt incertus. ⁊ ita dubitat de viribꝰ teſtamēti.Si vero heres dubitat de ꝯdictōe ſua .ſ. ſit paterfa. An filiuſfa. p̄t adire hereditatē. vt. ff.