Druckschrift 
Incipit p[ro]hemiu[m] ad summa[m] codicis per d[omi]n[u]m azonem [com]posita[m] : [C]Vm post inue[n]t[i]onez scie[n]tie// sup[er]uenerit gr̃e plenitudo ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Li

diximus. ꝯͣ. de moffi. teſtamēto. De iure deliberādi et de adeūda vel acquirenda hereditateIVoniam inſtituti heredes d̓ quibꝰ dixmus et legitimi de quibus dicemus ſepe deliberant. an expediat eis hereditatem admittere uel repudiare. ponit d̓ iur̄ deliberandi ⁊ quia deliberatōe habita quandoqꝫaditur hereditas. ponit d̓ ea acquirēda ul̓ adeunda. Videndum ergo quid ſit deliberare Etqͥs petat tꝑs ad deliberād̓. Et a qͦ. Et qͣntū tꝑsEt qͥs ſit effectꝰ deliberatōis ⁊ qͦd ſit ius eiꝰ. Etpoſtea dicemus de cōfectōe inuētarij et eiꝰ beneficio ꝑ qͦd hodie ſublata deliberatōne plenecōſulit̉ heedibꝰ poſtea dicemus de acquirendahereditate. Deliberare autē nihil aliud eſt ꝙͣſecū diligent̓ cogitare vel in mēte ſua reuolue̓vel cum amicis explorare. an expediat ſibi admitte̓ id de qͦ querit̉. Subueniur etiā heredibꝰꝑ p̄torē vt habeāt copiā inſtr̄oꝝ inſpiciendorū. vt ꝓ inde inſtruere ſe poſſint expediat necne agnoſce̓ hereditatē vt. ff. e. l. ariſto et. ff. deacquir̄ her̄. l. ariſto. Datur tempus deliberādiheredi niſtituto. vel ſi plures ſunt ſingulis debet dari. Si tamē liberi ſunt. ſeruo enim inſtituto herede datur tempꝰ dn̄o ſuo nō ip̄i. qͥa ꝓnullo habet̉ aput p̄torē. vt. ff. e. l. i. et. l. ſi pl̓esItē dat̉ tutoribꝰ ⁊ cura. heredū inſtitutoꝝ. vt.ff. e. l. ait p̄tor. Itē dat̉ heredibꝰ ab inteſtato venientibꝰ. Datur hͦ tꝑs ab imꝑatore vſqꝫad annū. Ab alijs aūt iudicibꝰ dat̉ vſqꝫ ad. ix.mēſes. vltra enim dari nō p̄t. ſed nec minꝰ Sari nō debet. c. diebꝰ. Medium g tempus eſt inptāte iudicātis. Sic ergo dabit̉ tempꝰ qn̄qꝫ ſemel tm̄. vt cū a principio dant̉. ix. mēſes. Qn̄qꝫ dari poterit ſepius vt cū a principio deditminus. ix. mēſibꝰ vt. jͣ. e. l. vlt̓. §. ſed qͥa quidā etff. e. l. i. §. vl. Eſt aūt effectus deliberatōis. qꝛinterim bona nō debēt diminui. niſi cā cognita. et his v̓bis tātū alienatio ꝓhibita eſt. verūetiā exercitiū actōnū. Eſt enim abſurdū eū cuialienatio interdicit̉ a p̄tore ꝑmitti actōes exercere. ſed ex iuſta cā p̄tor ꝑmittit diminuereputa cā funeris. Item cā eoꝝ que ſine periculonō pn̄t p̄teriri. puta veſcēdi gr̄a vl̓ vt edificiaſartiant̉ vel ne agri inculti ſint vel vt ſiqͣ pecunia ſub pena debet̉ vt reſtituatur. vel ne pignora p̄cioſa diſtrahant̉ Idēqꝫ eſt ⁊ ſi res ſuntin hereditate que ex tractu tꝑis deteriores fiunt. nō p̄t is qui deliberat ſine p̄iudicio eas iuſtis p̄cijs vēdere qui p̄t etiā ea q̄ nimis ſumptuoſa ſunt veluti iumēta aut venalicia. Item eaque morā deteriora fiāt vēdere igit̉ ſi in hereditate ſit vinū oleū frumentū numerata pecunia inde fieri debēt impēdia ſi minus a debitoribꝰ hereditatus eſt exigendā pecunia. ꝙ ſi nulliſint debitores aut iudicē ꝓuocēt venire debētres ſuꝑuacue. Hꝫ et filius qui deliberat ſuꝑ he

reditate paterna beneficiū. vt alimēta denturei ex hereditatē. ⁊ ꝓbant̉ hͨ om̄ia vt. ff. e. l. aitp̄tor ⁊. l. ariſto. 8. vl. ⁊. l. igit̉ ⁊. l. filiꝰ Hmōi aūtdeliberatō hodie nō eſt neceſſaria ſi qͥs inuētarium ẜm. l. facere voluerit. Nam ſi velit qͥs ſpecertiſſima hereditatē adire vel ſe immiſcere.vt poſtea nō repudiet eā nullo indiget inuentario cū om̄ibꝰ creditoribꝰ ſuppoſitus ē. vtpote hereditate ei ex ſua voluntate infixa vt. jͣ. e..l. vl. 8. i. Itē ⁊ legatarijs tenet̉ inſolidū ꝑ aut̓de heredi. et fal. §̓. ſi v̓o non fecerit inuētariumSed antiquo iure detrahebat falcidiā qͦ nihilerat cautū de inuētario. Si v̓o qͥs non titubanti ānimo reſpuēdā vel abſtinēdā crediderit eſſe hereditatē. dicebat enim ſe repudiaturū vl̓abſtenturū nō tamē abſtinebat aut reſpuebatexſpectat̉ cius renūciatō vſqꝫ ad tres mēſes.ex qͦ cognitū fuerit ei delatā eſſe hereditateꝫnullo nec inuētario faciēdo nec alio circuitū expectādo. et ſit alienus ab hmōi hereditate oneroſa vel lucroſa vt. jͣ. e. l. vlt̓. §. ſimiliqꝫ mō. Siaūt dubius eſt. vtrū ne admittēda ſit defunctihereditas nō putet ſibi neceſſariā deliberatōꝫſed adeat hereditatē. vel ſeſe immiſceat. om̄itamē modo inuētariū ꝯficiat̉ ab ip̄o vt exordium capiat inuētariū infra. xxx. dies poſtꝙͣ cognouerit hereditatem ſibi ab inteſtato vel exteſtō delatā ⁊ hͦ inuētariū. jͣ. alios. lx. dies ſuperrebꝰ qͣs habuit defūctus tēꝑe mortis impleat̉vel ſi res defūcti om̄s vel maxima pars nō ſuntin his locis in quibꝰ ſunt heredes. habebūt heredes āni ſpaciū ad hmōi inuētarij ꝯſūmatōemEt in eius ꝯfectōe debet intereſſe tabellariusvnus. qui ſcribat inuētariū. Sed quidā dicūt ꝙduo debēt eſſe. qͥa pluralit̓ loquit̉ lex. ſed certeplurale eſt in ſingulare reſoluēdū vt in act̓. vi.bonoꝝ rap. ⁊ neg̓. g̓. Qn̄qꝫ exigit̉ alius tabellio in ſubſcriptōe heredis vt dicet̉. jͣ. Item debent intereſſe teſtes tabularijs enim ſolis noncredimus vt. jͣ. e. l. vl. §. ſin aūt dubius. ⁊ in aūt.de here. ⁊ fal. §. ſancimus et. 8. ſi vero abſunt.Item debēt intereſſe om̄s legatarij. vel ꝓ eisagentes. ſi ꝑſonaꝝ rō ſit habēda .ſ. eius ciuitatis in qua fit inuētariū. vel ſi quis ex his abfuerit vel intereſſe nolu̓it ſuccedet p̄ſentia triumteſtiū locupletū ⁊ bone opiniōis de eadē ciuitate. et qui heredē cognoſcant abſqꝫ p̄iudicioveritatis inquirēde ꝑ ſeruoꝝ hereditarioꝝ q̄ſtionē. vel ꝑ ſacr̄m teſtiuꝫ vel ꝑ ſacr̄m he̓dis. ſialie defecerint ꝓbatōes. vt in aūt. de here. etfal. §. ſi v̓o exp̄ſſim. Itē dꝫ he̓s ſuppone̓ ſubſcriptōem ſignificantem. et qͣntitatē rerū ⁊ ꝙ nulla malignitate circa eas facta vel ab eo facieda. res remaneāt apud eum. vel ſi ignarus ſitlitterarū. vel ſcribe̓ p̄pedit̉ ſpēalis tabulariusad hͦ ſolū adhibendꝰ eſt ⁊ mādatū ei iniūgi inp̄ſentia teſtiū. vt ꝓ eo litt̓as ſupponat venerabili ſigno crucis antea manu heredis p̄poſitovt. jͣ. e. l. §. ſin aūt dubius eſt. Effectus autē inuētarij hmōi magnus eſt et interim dū cōficituret poſtea quā cōfectus eſt. Nā interim he̓deſa creditoribꝰ vel legatarijs non pn̄t cōueniri