v

legit̉. ff. de. v̓. fi. l. q̄ret .ſ. parētibꝰ debere ꝓdeſſeque qͣlit̓ potuerūt ſtatutis obtēporauerūt. licꝫportētuoſum vel mōſtruoſum. aut debilē mulier ediderit. vel qualē viſu vel vagitu nouū nonhūane figure. ſꝫ alterius magis aialis ꝙͣ hoīs.Et certe tūc diſtingui p̄t. An id acciderit ꝓpt̓delictū mulieris. vt qͥa rē habuit cū aliquo aīali irratōnabili. vt tūc nati nō debeant reputariliberi. An ideo qꝛ cū ip̄a ꝯgnoſceret̉ a maſculode aliqͦ aīali cogitauerit. Nā ex cogitatōe cōcipientis talia accidūt vt dicūt phiſici ⁊ tūc nati poſthumi habent̉ ꝓ liberis. Sed licet natiuitate poſthumi rūpat̉ teſtm̄ tn̄ ſi viuo teſtatore natus deceſſerit ſcriptus vel nūcupatus heres de iure p̄torio habebit bonoꝝ poſ. ẜm. ta.vel ẜm nuncupatōnem vt. ff. de iniuſ. rup. te. l.poſthumus. Qui aūt naſcit̉ mortuus. nec naruſnec ꝯceptus videt̉. ff. de. v̓. ſi. l. qui mortui. Rūpit̉ gͦ totū teſtm̄. poſthumi natiuitate ſi poſthumꝰ eſt a toto teſtō p̄teritus. Nā ſi ponamꝰeum preteritū ad vno gradū tm̄. et ab alio exheredatū rūpit̉ ille ſolus gradus a qͦ p̄terituseſt. Sed nec patit̉ valere gradus ſequētes. qͥapendent a primo qui a principio tenuit. licꝫ poſtea rumpat̉. Sed filius iā natus ſi p̄tereat̉ abvno valēt alij ſequētes vel p̄cedētes gradus aquibꝰ eſt exheredatꝰ. Nō enīpendet ex eo quinullus ē vt. ff. de iniuſ. ru. te. l. iij. §. vlt̓. et. l. Nāet ſi ſub ꝯdictōe. hodie tamen qͥa non p̄t poſthumꝰ exheredari. vel a toto teſtō vel a parteeiꝰ vel a gradū aliqͦ. vnde ⁊ talis exheredatiohabet̉ ꝓ p̄teritōne et ideo teſtm̄ qͦd a pͥncipiotenuit expoſt facto rūpit̉. ⁊ fit ip̄o iure nullumſiue poſthumus naſcat̉ in vita teſtatoris ſiuepoſt mortē vt. ff. de iniuſ. ru. t. l. iij. Sed aliud ēin his qͥ ſunt loco poſthumoꝝ Nā illi ita demūrūpunt ſi agnoſcant̉ in vita teſtatoris vt. ff. e..l. ſi qͥs poſthumos. §. ſi filium vt liquebit ex ſequētibꝰ. Sunt āt loco poſthumoꝝ hi qui in fuiheredis locū ſuccedendo. qͣſi agnoſcēdo fiuntꝑentibꝰ ſuis heredes. vt ecce ſi filiū et ex eo nepote̓ neptē ue in ptāte habeā. qͥa filius grādup̄cedit is ſolus iura ſui heredis hꝫ quamuis nepos qͦꝫ ⁊neptis ex eo in eadē ptāte ſint. Sꝫ ſi filius meus me viuo moriat̉ naturalit̓ vel ciuilit̓ſcꝫ ꝑ capitis diminutōnem magnā vel mediaꝫvel etiā ſi emancipatus fuerit aūt qualibet aliarōne exeat de ptāte incipit nepos neptiſve ineius loco ſuccedere ⁊ eo mō iura ſuoꝝ heredūqͣſi agnatōne naſcunt̉. ne g eo mō rūpat̉ mihiteſtm̄ ſic̄ ip̄m filiū heredē inſtitue̓. vel exheredare noīatim debeo necnō iure faciā teſtm̄ itaet in nepote nepte ve ex eo neceſſe eſt mihi vl̓he̓dē inſtit ue̓. vel exhe̓dare ne forte me viuomortuo filio ſuccedendo in eius locū nepos neptiſue qͣſi agnatōe rūpat teſtm̄ idqꝫ. l. velleia.na ꝓuiſum eſt. vt. ff. de iniuſ. ru. t. l. poſthumorū et inſti. de exheredatōe. li. §. poſthumoꝝ etad ꝓuiſiōem. l. velleiane ꝯſeruādā. gallus aqͣlius ꝯcepit verba ſubſtitōis in perſona nepotisvl̓ neptis. Et adiecit de ꝓnepotē et de ꝓnepteet ceteris deſcendentibꝰ ſi ꝑſone p̄cedentes eos

moriant̉ viuo teſtatore naturalit̓ vel ciuilit̓ velexeant de ptāte vt dictū eſt. Idemqꝫ ⁊ ſi p̄mortuo nepōte viuo filio ſubſtituo ꝓneptē ſi filiusmoriat̉ me viuo. ⁊ ſunt hͨ vba ſubſtitutōis. ſi filius meus me viuo moriet̉ tunc ſi qͥs mihi ex eonepos vel neptis poſt mortē meam vel in vitamea in. x. mēſibꝰ ꝓximis quibꝰ filius meus mōriet̉ natus nataue erit heredes ſunto. ⁊ qͦd dictum eſt. ſi ſubſtituat̉ filio eſt intelligendū eēfactū. et ſi ꝑiter cū filio inſtituat̉. vt videat̉ eēſubſtitutus in eū caſum qͥ expredictis v̓bis cōcipi poteſt ¶ Itē ⁊ poſſunt cōcipi v̓ba ſubſtitutōnis ſi moriat̉ filius ⁊ nepos viuēte teſtatore.vt. ff. e. l. gall̓ vſqꝫ ad illū. §. ſi eiꝰ. ⁊ ē hͦ dictū agallo ⁊ a velleio ꝯſilij cā a pͥncipio enī ſi inſtituo filiū ⁊ nepotē p̄tereo. tenet teſtm̄. licet caſu poſſit poſtea rūpi vt. ff. e. l. gallus. §. forſitāet. §. in omnibꝰ his. Mar. tn̄ videbat̉ a prīcipionullū eſſe teſtm̄. Secus ſi inſtituo nepotē et p̄tereo filiū vel inſtituo ꝓnepotē et p̄tereo nepotē. Et idē in ſimilibꝰ vt in p̄dicta. l. d̓r. Circa materiā iſtā ſubſtitutōis a gallo aquilio antiquitus introductā. lex velleia volens ꝓuidere teſtamētis auoꝝ ⁊ ꝓauoꝝ. ne rūpant̉. ꝑ nepoteſvel ꝓneptes vel ſequētes liberos induxit duocapita vel capitula ſuꝑ inſtitōibꝰ nepotū ⁊ ꝓnepotū et ceteroꝝ liberoꝝ. Et hꝫ locū primūcap̄ l. velleie. cū iam mortuo filio nepotē ex eonaſciturū inſtituo vel ſi p̄tereā rūpit̉ teſtamentū eo nato. et hͦ idem capitulū locū hꝫ qͣntū adſentēciā nō qͣntū ad v̓ba. cū inſtituo nepotē naſciturū viuo filio tꝑe teſtamēti et inſtituto herede vel heredato ne alioqͥn teſtm̄ ſit nullū. Sꝫmorit̉ h̓ filius an̄quā naſcat̉ nepos vt. ff. e. l.gall̓. §. nūc. Scd̓m capl̓m locū hꝫ cū inſtituo nepotē iam natū viuente filio ⁊ inſtituto heredevel exheredato ne alioquin teſtamētū nō teneret vt. sͣ. dictū eſt et tunc nepos ex inſtitutōneadmittit̉ tūc demū qͣndo admiſſus rūꝑet nō cūpatre ſuo ſimul. vt. ff. e. l. gall̓. §. inſtituens ⁊.§. quidā Qd̓ aūt diſtinguant̉ capl̓a ꝑ nepoteſnatos ⁊ naſcituros ⁊ filios viuentes ⁊ mortuosꝓbat̉. ff. e. l. gallꝰ ⁊. §. nūc ⁊. §. vidēd̓. Quartuscaſus ⁊ difficil̓. i. vald̓ difficil̓ dicit̉. n̄ qͥa p̄t adaptari magis v̓bis pͥmi cap̄. ꝙͣ ſcd̓i. Aliqͥd enīHꝫ ex primo. qͥa ponit̉ in nepote naſcituro aliquid habet ex ſcd̓o. qͥa ponit̉ in nepote ex filioviuēte temꝑe teſtam̄ti ⁊ viuēte tēꝑe illo qͦ naſcit̉ poſthumus. et ideo in eo caſu dicunt̉ duocapitula coadunata. neqꝫ videt̉ ꝙ inſtitutio talis nepotis teneat. qꝛ cū is naſcitur nō ē ſuꝰ heres ip̄m p̄cedente patre ſuo. Eſt aūt alienꝰ poſthumus qui de iure non poteſt inſtitui heres iure antiqͦ. videt̉ gͦ ꝙ rūpat̉ teſtamētū natiuitate ſua. Iuliano tn̄ videt̉ qͣſi duobus capitibꝰ. l.coadunatis in hͦ qͦꝫ induce̓ legē ne rumpaturteſtamētū. vt. ff. e. l. gallꝰ. §. ille caſus. Itē hodie. tenet inſtitutō alieni poſthumi vt inſti. debo. poſ. i. ℟º. Item hodie qͥa emāciparet̉ filiuſnon ideo p̄fert̉ ei nepos in ſuccedēdo. ſicut. sͣ. diximus eū preferri. Item nec admittit̉ parit̓ nepos cū filio ꝑ edictum de ꝯiungēdis cū emā ci-