vj

¶ De teſtamētis et quēadmodū teſtamenta ordinēturVdiuimꝰ. sͣ. de teſtantibꝰ Nūc audiamꝰ de ip̄is teſtamētis Videndū g qͥdſit teſtamētū et vn̄ dicat̉ Et q̄ ſit diuiſio teſtamentoꝝ. et qͣliter ꝯficiant̉ Eſt aūt teſtamentū voluntatis nr̄e iuſta ſnīa de eo qd̓ qͥspoſt mortē ſuā fieri voluerit ut. ff. e. l. i. d̓ eo. i.de vniu̓ſo pr̄imonio ut excludat̉ ſingulare relictum vl̓ codicillꝰ Nā et vbi quis aliquē inſtituit ex ꝑte vl̓ ex c̓ta re. nec reliquū alicui aſſignāuerit. totū capiet inſtitutꝰ qꝛ ⁊ in ꝑte ꝯtinet̉totū aſ. ut. jͣ. d̓ hr̄. inſti. l. quot̉. Vl̓ ita diffinias teſtamentū eſt q̄dam ſolennis ordinatio ſiue volūtas. cum inſtitutōe he̓dis Porro ex eoqd̓ teſtamentū dicit̉ qͣſi teſtātio mētis. ſicut ⁊ar. quaſi argute inuentū Etiā cōdicillꝰ late accepto vocabulo dicet̉ teſtamentū Diuiſionesteſtamentoꝝ tres fiebāt olim erat em̄ qd̓daꝫpacificū. qd̓ appellabat̉ calathis ꝯmicijs hͦ eſta bonis inicijs vl̓ bonis ꝯuētibꝰ Calos em̄ dicitur bonum Comitie dicūtur ꝯuentꝰ Scd̓m aūterat bellicū qd̓ ꝓcuratoriū appellabat̉. hͦ duoꝓrſus et iā pͥdem abierūt Acceſſit t̓cium genꝰqd̓ dicebat̉ ꝑ es et librā. qꝛ ꝑ emācipatōeꝫ .i. ꝑimaginariā quādam venditōeꝫ agebat̉. v. teſtibꝰ et libripende ciuibꝰ romanis puberibꝰ pn̄tibꝰ et eo qui familie dicebat̉ emptor hͦ genꝰdiutius ꝑmāſit at vero et poſtea in vſu eſſe deſijt Hodie vero hͨ eſt ſufficiēs diuiſio teſtamentoꝝ qꝛ aliud eſt nūcupatiuū. Aliud eſt in ſcriptis ꝯditum Et eſt nūcupatiuū qd̓ ꝯſiſtit in nūcupatōe teſtatoris. nō in ſolēnitate ſcriptuē. vijtn̄ teſtes neceſſarij ſunt ⁊. heredis nūcupatiout īſtituta. e. §. vl̓ti. ⁊. jͣ. e. l. hac ꝯſultiſſima. ᵍꝑ nūcupatōeꝫ Item qd̓ fiat vno ꝯtextu. nulloalieno actu int̓poſito niſi fiat ex neceſſitate puta ſuꝑflui ponderis depoſitō. vl̓ medicamīs datio. vl̓ breuis infirmitatis lāguor ut. jͣ. e. l. cumantiqͥtas et. ff. e. l. heredes. §. vl̓t. Illud aūt qd̓in ſcriptis fit. ſil̓r exigit numerum. vij. teſtiū etſubſcriptōnes ⁊ ſignacula teſtiū. ⁊ eſt inductaſolēnitas ſcripture. a iure p̄torio cū ſignaculisteſtiū. a iure aūt ciuili antiqͦ inductꝰ eſt numerus. vij. teſtiū. ꝑ ꝯſtitutōes aūt ſunt īducte ſubſcriptō es teſtiū Itē neceſſariū eſt qd̓ teſtatorſubſcribat vel octauꝰ teſtis ꝓ eo niſi teſtatortctū teſtamentū ſuā manu ſcripſit ⁊ hͨ ſpāliterexp̄ſſit. qd̓ ſuā manu hoc teſtamentū ꝯſcripſitet poteſt ſolēne hͦ teſtamētuꝫ patefieri teſtibꝰſi teſtator velit Si aūt nullū ſcire velit ea q̄ ineo ſcripta ſunt p̄t ſignatā vel ligatā tm̄ hoc ēclauſaꝫ inuolutāqꝫ ꝓferre ſcripturaꝫ a qͦcunqꝫfactā. eamqꝫ rogatis. vij. teſtibꝰ numero ciuibus romanis pub̓ibꝰ omībus ſimul offerre ſignandā ⁊ ſubſcribēdaꝫ. dum tn̄ corā eis teſtator ſuū eſſe teſtamentum dixerit. qd̓ offerturibiqꝫ ip̄e corā eis ſua manu in reliqua ꝑte teſtamēti ſubſcribat ut dictū eſt. ⁊ eo facto teſtesvno eodēqꝫ die et tꝑe debēt ſubſcribe̓ et ꝯſignaſē teſtamētum. nec ideo infirmabit̉. qd̓ te-

ſtes neſciāt q̄ ꝯtinētur in eo. ⁊ debent eſſe ſubſcriptōes ⁊ ſignacula teſtiū finis teſtamēti. etꝓbant̉ hͨ om̄ia. jͣ. e. l. hac ꝯſultis ⁊. l. cū antiquitas. §. vl̓t. et. l. iubemꝰ autn̄. ⁊ nō obſeruato. etinſti. e. §. Poſtea v̓o ex edicto In ſubſcriptione aūt teſtiū debet ꝯtineri quis ⁊ cuiꝰ teſtamentū ſignauerit ut. ff. e. l. pnl̓t. Signare aūtteſtes poſſunt teſtamētum etiā vno anulo qͥdem̄ ſi. vij. ānuli vna ſcriptura fuerit. ſꝫ et alienoanulo poteſt quis ſignare ut inſtit̓. e. §. poſſūtanulo g tm̄ ſignare poſſunt teſtamentū. dumtamē habeat caractera ut. ff. e. l. a teſtiū. §. ſignum aūt Itē vident̉ tabule ſignate. et ſi linteo qͦ tabule ſunt īuolute ſigna imp̄ſſa ſunt utff. e. l. a teſtiū. §. vl̓t. Itē neceſſariū videt̉ utquis ſignet teſtamentū ꝓprio lmno ⁊ ꝓpriaceraut legit̉ inſtit̓. depupill̓ ſub. §. Sin aūt qͥs ita ⁊quod quidā ſic intelligunt ut teſtis alieno linovl̓ cerā nō poſſit ſignare. ſꝫ ego intelligo ꝓpō.i. diuiſo ⁊ ſeꝑato ab alijs Itē dicūt qͥdam itafieri poſſe teſtamentū in ſcriptis ut cū ſcriptūfuerit teſtamentū ſuꝑiorem ꝑtem teſtamēti inqͣ ſunt āni dn̄i plicēt ⁊ oīa ſig illa apponant relicto tanto teſtamēto aꝑto p̄ter ſuꝑiorem partem. ſed certe ẜm hoc tenor teſtamēti nō celaret̉ teſtibꝰ qd̓ fieri poſſe. sͣ. dictū eſt Itē necꝯſuleret̉ vite impuberis cuiꝰ ſubſtitutū teſtator voluit ſcire ſubſtitutōeꝫ ſuā ut inſti. de pupill̓. ſub 8. ſin aūt ita Item ꝯtradicit eis lex p̄dicta q̄ voluit ſignacula teſtiū eſſe finē teſtamenti dicā g grandē ſpaciū in ſuꝑiorē ꝑte vacuū relinq̄ndum ⁊ ſic ī inferiori ſic ⁊ ab vtroqꝫlate̓ ī medio aūt ſcripto teſtam̄to plicabo cartam et iungā ſuꝑiorē ꝑtem carte cū inferioreut ſic ſingula ſpacia cum ſingulis ꝯiūgantur nepoſſit legi vl̓ videri teſtamentū. qͦ facto īfigātres cordulas linee vel inolos forte et valebitin īferiori plicaturā ꝓ tribꝰ ſigill̓ Itē ab vtroqꝫ latē duas. poſtmodū cerā appoſita in pͥmaꝫorbitā anuli. ut qͣſi circulꝰ appareat demū erecto ab vna ꝑte ānulo in pͥmaꝫ cāracterem Eſtaūt regulare qd̓ dictum eſt in teſtamētis. vijteſtes exigēdos Qn̄qꝫ em̄ exigūt̉. viij. ut in teſtamento cēci dixiꝰ. sͣ. ti. ꝓxīo et idē in teſtam̄to ꝯdito ī ſcriptis in qͦ teſtator manu ſuā ſubſcripſit. ut dixit. sͣ. e. Itē qn̄qꝫ ſufficiunt duo ⁊qͣndoqꝫ etiaꝫ valet nullo teſte adhibito ut inteſtamēto militari. ut diximꝰ. sͣ. de teſtamētomilitis Itē rōne pͥuilegij in dulti a pͥncipe ſufficiet ſi tn̄ duo int̓ueniāt teſtes Nam ⁊ ſubſcriptōeꝫ teſtium remitte̓ poteſt imꝑator ut. jͣ. e. ſine ſpeciali Item nec reqͥrit ſolēnitatem. vij. teſtium qd̓ ꝯditū eſt in pn̄tia dn̄i inꝑatoris p̄cibꝰei porrectis ut audiat hͦ em̄ teſtamētū ſuꝑarevidet̉ ſolēnitatem oīm teſtamētoꝝ. ⁊ oīa iuravidētur in eo teſtes eſſe Item hoc teſtamētūhabet̉ ꝓ publicato ſꝫ ⁊ ſcriptꝰ vel nūcupatusheres nō habꝫ neceſſe pete̓ bonoꝝ poſſeſſiōeꝫet ſi alias haberꝫ neceſſe petere ut. ꝯͣ. e. l. oīmItem teſtamentū ruſtici nō reqͥrit. vij. teſtesvbi tot nō inueniūt̉ in locis illis Sꝫ ſufficiēt. v.ſed ⁊ tūc ſi om̄s lr̄ati nō ſunt licet ſcientibꝰ ꝓignorantibus lr̄as ſubſcribe̓ hͦ etiā caſu oportꝫ