Li

et ſi is cui volebat alter donare int̓poſuerīt filiū vel ſeruū alienū. vt rei principalit̓ donaret̉et eius fierēt res. ſed ipſe poſtea traderet ei qͥintetpoſuerat ip̄m. cogitabat enī ille cui eratdonādū. vt licꝫ tꝑe matrimonij impediret̉ meum trāſire dn̄iū. non tamē impediret̉ tranſirein interpoſitū. ſed decipiebat̉ in cogitatōe ſuainde ⁊ dicit lex idem eſſe diſtīguēd̓ in int̓poſito.i. vt ſi ſui iuris ē tꝑe mortis donātis valeat donatio. valeat traditio. qͥa ſui iuris eſt iſte interpoſitus eo tꝑe ad qͦd redigit̉ traditio. vel ſi eſſet in ptāte dn̄i vel patris ſui queret̉ ei ſcd̓m p̄dicta vt. ff. e. l. ſꝫ interim. §. ſꝫ qͦd dicit̉ ⁊. §. maritus vſqꝫ ad illū. §. ideꝫ marcell̓. et que reguleviciant̉ in iſtis. v. vel. vi. caſibꝰ. et certe ille q̄ dicūt ſpectari tempꝰ ꝯtractus valeat. vel nō valeat cōtractus ⁊ ille que dicūt ſpectari tꝑs cōtractus. vt acquirat̉ patri ſi filius cōtraxit eotēꝑe quo erat in patris poteſtate. vt. ff. de. v̓.ob. ſi filius. ⁊ inſti. inutili. ſtipu. §. i. ⁊ vt dicit illud gn̓ale iniciū ſpectandū in p̄dictis aūt caſibꝰ. non ſpectat̉ illud tempꝰ quo fit donatio cāmortis. vt acquirat̉ patri vel ei cui donatū eſtſed ſpectat̉ tempus mortis eius qui donauit ⁊ideo predicte regule viciant̉. ⁊ q̄r viciant̉ certeideo. qͥa licet donatio cā mortis ſit contractusvel pactū tn̄ hꝫ ſimilitudinē legatoꝝ quibꝰ cōparatur fere ꝑ om̄ia. vt inſtit̓. de donat̉. ſed inlegatis ſpectat̉ tēpus mortis teſtātis ꝯdictioꝑſone legatarij vt acquirat̉ ei ſi ſui iuris eſt velpr̄i ſi ē in aliena ptāte. ſic̄ ⁊ ī trāſmiſſiōe legatorū ſpectat̉ dies mortis teſtatoris. Vn̄ ⁊ ī donatōe cā mortis qͣntū ad acqͥſitōeꝫ eiꝰ ⁊ ad tranſmiſſiōꝫ eiꝰ ſpectari dꝫ tꝑs mortis eiꝰ qͥ donauitSꝫ ſecꝰ incōtractibꝰ alijs vt dictū ē vt. ff. de re.iur̄. l. que legata. et de pig̓. l. ſi legati ⁊ qn̄ dieslegati ce. ſi poſt. §. vl. et de dona. cā. mor. l. vlt̓.Ilud p̄terea dico. ꝙ licet nulla varietas ſtatꝰinterueniat. nihilominus pn̄t dici emerge̓ vicia. qͥa non ſpectat̉ tempus cōtractus ſed mortis ſed aſſignata varietatē euidētius patet regulas viciari. Quid ſi interpoſitus ille de quodiximus tradidit rē ſibi donatam interponētiipſum viuo donatore cā mor. ⁊ eodē donatorēcā mor. viuēte deceſſit iſte interpoſitus diſtinguit lex. an fuerit interpoſitꝰ ab eo qͥ donauitcā mor. an ab eo cui donabat̉ ſi eſt interpoſitꝰab eo qui donauit. ca. mor. res ip̄ius ſtatim facta eſt ⁊ ſi ante mortē mariti tradidit ⁊ deceſſerit traditio eius egit aliqͥd vt tamē h̓ traditio pēdeat donec mors ſequat̉. Si aūt eſt interpoſitus ab eo cui donabat̉ donatio euaneſcit.qͥa debebat aliquo momento illius interpoſitires fieri ⁊ ſic ad interponentē tranſire ſed eiꝰnullo momēto res fuit qͥa ſicut nō poſſum trāſferre dn̄iū in cōiugē meā ita nec interpoſitumab ea. ſed in interpoſitū a me trāſit dn̄iū qͣ rōeremanet dn̄iū apud me niſi donaui cā mō. vxori ⁊tradidi vt ſtatim res fieret ſua ſicut. sͣ. diximus. Si autē iſte interpoſitus diceret̉ int̓poſitus vt ꝓcurator nō vt donatarius nunquam ineū trāſit dn̄iū in. v. vel. vi. caſibꝰ. cͣ. notatis qͥa

ꝑ eū ſi eſſet int̓poſitus ab eo cui donabat̉ queret̉ dn̄iū interponēti ⁊ non ip̄i vt. ff. de acquirē.re. do. l. ſi ꝓcuratorē Sed ſi interponit̉. ab eo qͥdonat vel impedit in eū trāſire dn̄iū. vt ſtatimdixi ⁊ ꝓcedit iſta ꝓxima q̄o in his ſpēbꝰ donationū quas. sͣ. diximꝰ trahi retro. Sed. v. ⁊ vvj.ſuꝑiores caſus notati ſicut dictū eſt aſſignant̉in ea ſpecie donatōis que non trahit̉ retro. eſtet alia donatio que cōfert̉ in tꝑs ſoluti matrīonij⁊ iō tenet .ſ. ea q̄ fit diuorcij cā ſepe enim euenit vt ꝓpter ſacerdotiū. vel ꝓpter ſterilitatē vl̓ſenectutē aūt valitudinē aūt malitiā ſatis comode retinere matrimoniū nō poſſit ⁊ ideo bonā grā diſſoluit̉ matrīoniū. vt. ff. e. l. victricus.§. i. ⁊. l. ſed interim. §. vl. ⁊. l. vl̓ ſenectutē ⁊. l.et ideo. Idemqꝫ ⁊ ſi fiat donatio in caſum deportatōis vel exilij futuri vt. ff. e. l. ſed ⁊ſi mors et.l. inter virū Qd̓ autē dictuꝫ eſt in donatōnibꝰſimplicibꝰ ꝓhibitis ſeruat̉ et in ſimulatis venditōnibꝰ. Si aūt venditio fuerit v̓a. ſed tamen dep̄cio repromiſſum eſt donatōnis cā. Diſtinguevtrū ille qui vendidit erat al̓vēditurus vt tūcteneat vēditio. ſed reuocet̉ qͦd de p̄cio remiſſum eſt ante non erat al̓ vēditurus et tūc ē ip̄oiure nulla vēditio. vt ff. e. l. ſi ſpōſus. §. cura. Porro in quibuſdā caſibꝰ int̓ virū et vxorē donatōnes cōceſſe ſunt ⁊ ſi non ſunt collate in tempusſoluti matrimonij. etiā ſi donator fiat pauperior. et accipiēs locupletior. Si enim vir vxori cūius edes incendio cōſumpte ſunt ad refectōemeaꝝ pecuniā dederit valet donatō in tātū quātū edificij exſtructio expoſtulat vt. ff. e. l. qͦd ſivir. ¶ Item ſi donauerit vxori annuū vel menſtruū ⁊ tradidit ad ſui ſuſtētatōem vſqꝫ ad vires dotis valet donatō. nā qͦd ſupͣ vires eſt reuocabit̉. maritus tamē ex ꝓmiſſiōe ānui nō poterit cōueniri. Iem ſi vir dederit vxori peuniāeaqꝫ v̓ſurā ex pecunia donata ꝑceperit lucrabit̉. Idemqꝫ ⁊ ſi donauit p̄dia ⁊ ex eis ꝑ̄ceperitfructus ex quibꝰ eſt locupletata vt. ff. e. l. ex ānuo. i. ℟º. §. i. ⁊. l. de fructibꝰ ⁊. C. e. ſicut. Itēſi vir vxoris aut vxor ſeruis aut veſtimētis vſvel vſa fuerit vel in edibꝰ eius gratis habitauerit valet donatio vt. ff. e. l. ſi vir. Idemqꝫ eſtet ſi vir ꝓ vxorē vectigal qͦd initinere preſtari ſolet ſolueret cū ip̄a ꝓficiſceret̉ ad virū maxime cauſa viri. Idem autē videt̉ fuiſſe cā viri etiā cū vxor ad virū peruenit vecturas autvxoris ⁊ mīſterioꝝ eiꝰ vir itmeris ſui cā datasrepete̓ nō poteſt nō enim donat qui neceſſarijſoneribꝰ ſuccurrit vt. ff. e. l. ſi quis ꝓvxore. Itēſi ſerui viri oꝑas p̄ſtiterint vxori vel circa nō ēeaꝝ ratō habenda imo valet in eis donato. etſane non amare nec tanꝙͣ infeſtos ius ꝓhibitedonatōis tractādū eſt ſed inter ꝯiūctos maximo affectū ⁊ ſolā inopiā timētes vt. ff. e. l. ſi idqͦd. §. ſi quas. Iteꝫ ſi vir vxori debeat in diē ſinemetu donatōis pn̄s ſoluere p̄t. vt. ff. e. l. ſꝫ ſi vir.§. qͦd vir. Itē qͦd adipiſcende dignitatis gratia ab vxorē in maritū collatū eſt. eatenus eſtratū quātenus dignitatis ſupplende eſt opꝰ naad ꝓceſſum viri de honore ad honorem xxcr.