v

in filiū. Vel dic hodie tenere donatōem qͣntūad ꝓprietatē nudā que filio q̄rit̉ non tm̄ qͣntuꝫad vſuf. ſi tamē filiof. meo eunti in caſtra vxormea donauerit plena ꝓprietas q̄rit̉ filio ⁊ ideovalet donatio ſicut ⁊ ecōuerſo ſi ipſe de caſtrenſi peculio ſuo donau̓it vxori mee valet donatōqͥa in caſtrēſi peculio habet̉ ꝓ patrefa. et ꝓbātur h̓ om̄ia. ff. e. l. iij. §. que in eiuſdē vſqꝫ ad illū.8. non tamē et. jͣ. e. l. nec int̓eas. et ad maced̓. l.vſqꝫ. ¶ Prohibent̉ autē donationes om̄s oīnoꝑ quas donator fit pauꝑior. ⁊ accipiēs fit locupletior aliqͦ aūt iſtoꝝ deficiente donatio tenet.Si ergo maritus non fit pauperior tenebit vtſi maritus h̓rs inſtitutus repudiet hereditateꝫdonatōnis cā. vt ita obueniat vxori ſibi ſubſtitute. vel ab inteſtato vocate. Idemqꝫ ⁊ ſi r epudiet legatū vt ita remaneat penes vxorē oneratā ꝓ legato p̄ſtando. Sed ſi ipſe rogatus ſitreſtituere hereditatē vxori ſiue detracta quarta. vel etiam nihil dicto de quarta detrahēdamagis pleniori officio p̄ſtante fidei videt̉ functus maritus quā donaſſe nec de ſuo purauit ꝓficiſci qͦd de alieno plenius reſtituit volūtatemdefūcti ſecutus nec immerito ſepe credimꝰ aliud voluiſſe defunctū et tamē nō rogaſſe. Si tn̄maritus ꝑ errorē facti omiſerit detractōeꝫ qͣrte hꝫ indebite ſolute qͣrte repetitōem. vt. ff. e..l. ſi ſpōſus. Sſi maritus ⁊. §. ſi quis. Itē et ſi rēalienā donauerit maritus vxori. qͥa ip̄a ea donatōne nō fit pauꝑior valet donatō vt mulierpoſſit vſucapere vt. ff. e. l. ſed ⁊ ſi ꝯſtante. ſꝫ ⁊ ſidonator fiat pauꝑior ſi tamē ille cui donatumeſt non ſit locupletior tenet donatio Nā ſepulture cā locus marito ab vxorē vel cōtra donari p̄t. et ſi quidē intulerit faciet locū religioſuꝫSi autē non intulerit manet locus donatōnis.Si gͦ locū diſtraxerit donatariꝰ manet locꝰ donātis. Sed ſi donatarius illo fuerit illatus. licetmorte eius finitū ſit matrimoniuꝫ. Vnde eo p̄moriēte videret̉ reuocata donatio tn̄ fauorabilibꝰ dicet̉ locū fieri religioſum. Pronide ⁊ ſi maritus donauerit vxori ad oblatōneꝫ dei vel locum in quo opus publicū qͦd ꝓmiſerat faceretvel vt edē publicā dedicaret fiet locꝰ ſacer. Sꝫet ſi quid ei det̉ vt donuꝫ deo det̉ vel conſecret̉vel ſi oleū ꝓ eo in ede ſacra poſuit valet donatio nec moueat quicꝙͣ qͦd emiſſet niſi a maritoaccepiſſet. nā et ſi pauꝑior ea fieret niſi maritꝰdediſſet nō tamē id circo fit locupletior vt. ff..e. l. ſi ſponſus. §. cōceſſa. Itē non eſt locupletior vxor. ſi donauerit ei vir pecuniā in vnguenta. ſiue eā expenderit in vnguēta ſiue non. cumtamē tantūdē expenderit de ſuo in vnguēta vtff. e. l. quid aūt. §. ſi maritus. Itē nec locupletior eſt ſi donauerit ei ſeruū manumi ſſiōnis cā.vt. jͣ. e. l. maritus. et ideo tenet iſta donatō. ſedtūc demū incipit tene̓ cū libertas imponit̉ antea autē remanet ſeruus donātis. Si aūt nullomō mānumittat̉ ꝯſtitutō diui marci nō rep̄ſentat libertatē ſerui. qͥa eius dn̄ium non eſt trāſlatū in accipiētē. ſꝫ remāſit penes donātē donator aūt neqꝫ vult neqꝫ p̄t ſibi legē impone̓. Si v̓o

manumiſſio erat faciēda poſt certū tꝑs anteafacta non tenet. et ſi erat faciēda infra certuꝫtempus poſtea facta nō valet. Itē iſta donatio reſoluat̉ ſi fiat diuortiū. meē enim ꝯdictō videt̉ donatōni. vt manēte matri. manumittat̉.Item ſi talis erat ſeruꝰ vt nō poſſit manumittide iure nō tenet donatio. ⁊ ꝓbant̉ h̓. ff. e. l. qͦdaūt. §. vl. ⁊ penul. ⁊. l. ſi autē. Sed ⁊ ſi fiat donanator pauꝑior ⁊ accipiēs locupletior tenet donatio. ſi tamē collata ſit in tꝑs matrimonij finiti. vt ecce donauit vir vxori mortis cā valꝫ donatio. qͥa in hͦ tꝑs excurrit donatōis euentus.quo virc vxor deſinūt eſſe. ſed interim nō ſtatim fiūt res eius cui donate ſunt. Sꝫ tunc demūcū mors fuerit inſecuta. medio igit̉ tꝑe dn̄iuꝫremanet apud eū qui donauit vt. ff. e. l. ſi eū. §.vl. et. l. qͥa. ⁊. l. ſed interim. ⁊ qͦd dico tene̓ mortis cā donatōem eſt intelligendū generaliterqͣlitercūqꝫ ip̄ſa fiat vt. ff. e. ſed interim. §. ſꝫ qͦddicit̉ niſi ita fieret vt nullo caſu reuocet̉. tuncenim cā magis eſt donādi ꝙͣ mortis cā donātōet ideo ꝑinde habet̉ atqꝫ alia queuis donatō inint̓ viuos vnde nec falcidia detrahit̉ ex ea. vtff. e. l. v̓ ita. ¶ Sunt autē donatōnis cā mortistres ſpēs. vna eſt cū quis nullo pn̄tis ꝑiculi metu tentus. ſed ſola cognatōe mortalitatis Sonat. Alia eſt cū quis donat imminente ꝑiculovel vt ſtati fiat res accipiētis vl̓ vt demū morte inſecuta. vt. ff. e. l. ij. ſed ⁊ ꝓprie poſſent dicidue ſpēs. ſed vnā eaꝝ ſubdiuidit̉ om̄es gͦ iſtetres ſpēs donatōis inter virū ⁊ vxorē pn̄t celebrari ⁊ quelibet eaꝝ morte ꝯfirmata a principio videt̉ valuiſſe. Si ⁊ vbi donat̉ mortis cauſa vt ſtatim fiat res accipiētis. ⁊ v̓donat̉ mortis cauſa ſimplicit̓ vt. ff. de donatō. cā mor. l. ſimor. cā inter virū ⁊ vxorē ⁊. ff. e. ſi is ſeruꝰ. Sꝫfallit hͦ in tercia ſpē donatōnis cā mor .ſ. cū itadonat̉ vt fiat res accipiētis demū morte in ſecuta. illa enim ⁊ ſi morte cōfirmet̉ nō tamē trahit̉ retro. qͥa hͨ teſtōr n̄ videt̉ voluiſſe. ⁊ ī hacſpecie donatōis. que nō trahit̉ retro emergūtvicia .i. quedā regule vident̉ viciari. vel fortevere viciant̉ .i. patiunt̉ exceptōnes vt dicit lexin qͣlibet regula vt. ff. de re. iur̄. l. i. Videamꝰg caſus huius ſpeciei donatōis qͦs aīaduertitmarcell̓ ⁊ poſtea videbimus regulas que viciātur. Eſt autē primus caſus quādo maritus filief. vxori donauit ⁊ ea viuo marito facta fuitſui iuris. Iēqꝫ eſt. ⁊ ſi vxor donauerit ſuo marito filiofa. ⁊is ſui iuris efficit̉ cum morit̉ vxorhis enim duobꝰ caſibꝰ acquirit̉ res pleno iureei ꝑſone. cui donatū eſt. quia ſui iuris eſt eo tēpore ad qͦd traditio red igit̉ .i. cū donator veldonatrix moriebat̉ ⁊ ꝑ ꝯtrariū dicā nō acquiri in caſu ꝯtrario ſi vxor donauerit cā mor. marito patrifa. ⁊ ip̄e inueniat̉ filiuſfa. eo tempore quo morit̉ vxor nā patri erit. nūc emolimentū q̄ſitū in cuius eſt ptāte eo tꝑe qͦ morit̉ donatrix ⁊ ad qͦd traditio redig̓. ⁊ ſi ponas ecōuerſo maritū vxori matrifa. donaſſe ea tꝑe mortiſmariti inueniat̉ filiat̉. Dē dicam ⁊ ꝙ dictū eſtin marito ⁊ vxore ſibi inuicē donantibꝰ ſeruat̉.