Druckschrift 
Incipit p[ro]hemiu[m] ad summa[m] codicis per d[omi]n[u]m azonem [com]posita[m] : [C]Vm post inue[n]t[i]onez scie[n]tie// sup[er]uenerit gr̃e plenitudo ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

v

.l. quot̓. in rebꝰ immobilibꝰ ſtatim. In rebꝰ aūtmobilibꝰ vel ſe mouētibꝰ. vel etiaꝫ in corꝑalibꝰpoſt annū. qͦd. tamē neceſſariū eſt ad funuſ. exigit̉ ſtatim. vt. ff. ſo. ma. ſi filia. litt̓a tn̄ nō videt̉velle. qͦd fiat exactio infra annū. ſed ibi ponit̉exactio ꝓ ſolutōe. Nā demū finito āno imponit̉pena vel fructuū vel vſuraruꝫ. ſed olim fiebatannua trina bina die. i. vna enim ꝑs ꝑſoluebatur in pͥmo āno alia in ſcd̓o. alia intercio vt ſicexponat̉ anno die. i. in die vel in tꝑe primi anni et ſic in ſcd̓o ⁊ ſic in tercio. ⁊ ſic in quarto etſic in qͥnto. vt. ff. de pact̓. do. l. aliud. Si aūt immobilia nō reſtituant̉ ſtatim ſo. mat̓. tenet̉ viret he̓des eius tenent̉ ad fructus ⁊ penſiōes. Siaūt mobilia vel corꝑalia nō reſtituant̉ vſqꝫ adannū petet mulier ſimilimō penſiōes ⁊ vecturaſnauiū ſiue iumentoꝝ vel oꝑas ſeruoꝝ vel queſtus ciuiliū ānonaꝝ et alia q̄ ſunt eis ſimilia. velſi forte res p̄dicte culpa mariti deſierīt eſſe. vl̓fuerint extimate petet vſurā extimatōis vſqꝫad terciā centeſime vt. jͣ. e. §. exactio forte ⁊ ſineinterpellatōe. quia hͦ ipſo eſt in mora qͥa nō ſoluit die ſtatuta vt ibidē videt̉ velle. Habꝫ ātmaritꝰ beneficiū in cōdēnatōe faciēda. vt damnet̉ ī qͣntū facere p̄t vt rō ſui habeat̉ ne egeat. non tamē deducit̉ es alienū. qn̄qꝫ tamē maritus cōdemnat̉ inſolidū .i. ſi in odiū mulieris deſijt facere poſſe vel diminuit ſub̓aꝫ ſuam. vel ſimulier eū cōueniat. qͥa dolo malo diminuit resdotales vel eius dolo interijſſet res dotal̓. vtjͣ. e. §. cū aūt īexactōe ⁊. ff. ſo. ma. l. etiā. §. licet.et. l. maritus et de re. iudi. l. non tantū ⁊. l. fic̄ ⁊.l. ſed h̓ et. l. inter in fi. ⁊. l. ſi cū ⁊. l. fideiuſſor.§. ſi maritus ⁊. l. ſciēdū ⁊ de regū. iuris in ꝯdeminatōne aliter aūt hꝫ predictū beneficiū. necipſum amittit rōe pacti ſi paciſcat̉ vt damnet̉in ſolidū. qͥa contra bonos mores eſt vt. ff. ſo.mat̉. l. alia. & i. Item nec rōe ſentētie. qͥa ⁊ ſi daminatus ſit inſolidū adhuc tamē hꝫ beneficiumvt. ff. de re iudi. neſennius. §. vl. eſſet enim mulieri indecēs ſi videat eum mendicantē quē ſupͣpectus tollerauerat cauere tamē debet de reſiduo ſoluēdo ſi ꝑuenerit ad meliorē fortunā vtjͣ. e. §. cū aūt. Eſt aūt notandū. qͦd hͨ actio bone fidei ē in hͦ caſu ſꝫ non al̓ vt. jͣ. e. §. ⁊ ſi nō ignoramus ꝑſonalis eſt ꝑpetua eſt heredibꝰ dat̉ ⁊in heredes vt jͣ. e. §. maneat niſi in caſu quē. sͣ.Siximus ⁊ ita noua naturā huic actōni ex ſtipulatu per hanc. l. tribuit̉. ſicut liquet ex p̄miſſis.Item ⁊ nouā ſortit̉ naturā. qͥa p̄diū dotale qͦdꝓprie inextimat̉. dicit̉ alienari vel obligari nonpoteſt etiā muliere volente imo vir ⁊ eius ſubſtātia remanet obligata non obſtante mulieriſuo ꝯſenſu vel in dote repetēda a viro vl̓ hypotecis viri vel in dote vendicanda ꝯtra quenlibet poſſeſſorē p̄dij quē cōuenit ſo. ma. vt dicemus ꝙ de fūdo do. nec obſtat mulieri lex anaſtaſij iubemꝰ. sͣ. ad vell̓. qͥa illa loquit̉ cū vir alienat res ſuas vel dotes extimatas ⁊ mulier ineis renūciat viri hypote. vt. jͣ. e. §. vl̓. Sꝫ illudnon pretermitto. qͥa nedū incerta. ſed etiā certa hac actōe petunt̉ ꝙ nō eſt al̓ vt inſti. de. v̓.

ob. in pͥn. ti. Tractat̉ autē in hͦ ti. de actōne exſtipulatū in hūc modū. vt primū aſſignet eiusꝓpria. ſcd̓o ea que ſunt cōmunia cū actōe rei vxorie et ſibi ſoli adiudicant̉ tercio denotat ꝓpriam rei vxorie actōeꝫ vt ea attribuit actōni exſtipulatū. Nec p̄termittēdū eſt. ꝙ actio exſtipulatū que dat̉ mulieri magis pͥuilegiata ēquā ea que dat̉ viro. licet enim vtraqꝫ habeathypotecā tacitā vt dictū eſt tamen hypotecamulieris prefert̉ creditoribꝰ tꝑe pͥoribꝰ in tacita hypotheca vt. jͣ. qui po. impij. l. vlt̓. qͦd nō reperit̉ in hypoteca viri circa res ꝓmiſſoris dotis. Itē mulier habꝫ in rebꝰ dotalibꝰ rei vendicatōem vt diximus in ſumma ſuꝑioris. ti. qͦdnon reꝑit̉ in viro circares promiſſas in dotem De pactis cōuētis tam ſuper dotē quāſuꝑ dona. ꝓpt̓ nupt̓ ⁊ de pafernis Rub̓E dotis ⁊ ante nupt̓. donationis ꝓmiſſiōe eiusqꝫ cōſtitutōe plene diximus. sͣ. de donatōne aūt nupt̓. ⁊ deSotis ꝓmiſſiōe et de iuredotiū nūc videams depact̓. que ſuꝑ eis apponunt̉ et primo de eis q̄ fiunt ſuꝑ dote .ſ. quādo poſſint apponi. ⁊ a quibꝰapponunt̉ et quis effectus eoꝝ ſit poſtea dicemus de pact̓. initis ſuꝑ donat̉. ꝓpter nup. et derebꝰ ꝑafernalibꝰ. Eſt aūt ſciendū ꝙ ne dumante nup. licet paciſci ſuper dote ſed etiā poſtnupt̓. vt. ff. e. l. i. i. ℟º. nō tamē ſuꝑ dote licet inom̄i caſu vel om̄ibꝰ paciſci an̄ nupt̓. et poſt nuptias vir enim cū vxorē conſtare matrimoniopaciſcēdo ſuꝑ dote ſiquid̓ donatōnis cā faciataut cōfert̉ pactū donatōis ſuꝑ dote appoſituꝫin tēpus matrimonij aūt poſtea ſi in tꝑe matrimonij non tenet. vt ecce vir cōuenit vxori ꝑ ſtipulatōem vt fructus vel mercedes fūdi dotalis aui nomine dares vxori nō hꝫ mulier actionē alioqͥn cōfirmarēt̉ donatōnes inter virū etvxo. imo ⁊ fructibꝰ datis nō hꝫ exceptōem mulier niſi in id qͦd̓ datū eſt vel tantūdē de ſuo cōſumpſerit in ſui ſuſtentatōe. tūc enim habꝫ exceptōem. ⁊ haberet exceptōem in factū ad petēdū ſi tantūdē cōſumpſerit de ſuo. vt. ff. e. l. qͥdā et. l. inter ſocerū. §. cōuenit ⁊ de donat̉. intervirū ⁊ vx. l. ꝙ aūt. §. i. ⁊. l. ſi id qͦd. §. vl. et. l. ſi ſtipulatū. Et p̄dicta ratōne non cōfirment̉ donatōes improbat̉ pactū ne agat̉ ob res donataſvel impenſas neceſſarias vt. ff. e. l. cōueniri.Si vero collatū ſit pactū poſt matrimoniū ſo lutū tenet niſi inuitet̉ qͥs ad furādū vt ſi paciſcātur antequā ſoluat̉ matrimoniū ne agant ſoluto matrimonio rerū amotaꝝ. vt. ff. e. cōueniritūc enī naſcit̉ actō reruꝫ amo. vt. ff. reꝝ amo..l. rerū quid̓. Poſt diuortiū autē fieri p̄t pactū de rebꝰ pͥde donatis vel amotis vt. ff. e. obres vel vel niſi ſic ſit niterpoſitū vt mulieris cōdictio volētis iterū nubere fiat deterior. vt ecce cōuenit vir cū vxorē vel ante matrimo. velpoſtea vt quoqͥmodo ſo. ma. liberis interueniētibꝰ dos apud virū remaneret. Si quid̓ ſolua-