Ii
dam in poteſtate nec eā ſibi reddi incōtinentipaciſcit̉. pater enim vel auus paternꝰ qͥ habꝫmū ierē in ptāte habeat aucͣte legis actōeꝫ exſtipulatū que cōmunis eſt eis ⁊ mulieri ſi ⁊ pluſculū hꝫ pater. qͥa hꝫ exercitiū actōis voluntate tn̄ filie ſibi cōſonāte ⁊ eo tēpore quo lit̓. conteſtat̉ que ſemꝑ videt̉ adeſſe cum cās contͣdicēdi pr̄i mulier non habꝫ. vt. ff. ſo. ma. l. ij. §. vl.et. l. non ſolū et. l. dotē ⁊. jͣ. e. §. accedit. ¶ Qn̄qꝫtn̄ agit pater ſine filie cōſenſu. vt ſi latitet filiane pat̓ cogat̉ cōſentire. ¶ Dat̉ enim actio pr̄iſed cā cognita. ¶ Quid enim ſi filia verecūdeꝑ abſentiā patri cōtradicat denegat̉ actō patri niſi is ſit pater. cui decet filiā cōſentire hͦ ēvt ſit pater vite ꝓbate filia leuis mulier vel admodū iuuenis vel nimia circa maritū non merente acquieſcet pretor patri dādo ei actōemvt. ff. ſo. mat̓. l. ſi cū dotē. §. eo temꝑe. h̓ ita niſipater emācipauerit vel exheredauerit filiam.His enim caſibꝰ ſoli filie incipit actio cōpeterevt dos debeat ei cōputari in quartā. vel etiamdebeat cōferri ſi deceſſerit pater inteſtatꝰ vt.jͣ. e. §. videamꝰ ⁊. §. ⁊ hͨ ⁊ eſt hͦ mirabile ꝙͣ actioex ſtipulatū. q̄ eſt ex cōtractu nō trāſit ad heredē etiā lite ꝯteſt. ſicut ⁊ alias vt. ff. de operislibertoꝝ. l. ſi oꝑaꝝ quid̓ vix alibi reperit̉. Eſtalia dr̄a inter patrē ⁊ extraneū. vt quilibet dicat̉ extraneus qui non hꝫ ꝑſonādotandam inptāte. qͥa pater incōtinēti ſiue ſtipulatēe paciſcēdo de dote ſibi ſoli reddēda nō immutat velnon nouat actōem ex ſtipulatū patri ⁊ filie cōpetentē ꝑ. l. Secus vero ſtipularet̉ incōtinentipatri. vt incōtinēti dicat̉ ſtipulari. quādocunqꝫ ante matrimoniū poſtea nō niſi fiat nō int̓poſito tēpore. vel actū extraneo. vt. ff. ſo. ma..l. quotiēs ⁊ ē ratō. qͥa ſtipulatōes cōſueueruntnouare. nō pacta ſimplicia. extraneus v̓o paciſcēdo incōtinēti ſibi querit actōem p̄ſcriptis v̓bis. ⁊ eſt ratō. quia ei non erat ꝯſultū ꝑ. l. ſic̄ dictū eſt in patre ⁊ filia. ⁊ ita actio mulieri queſita ꝑ. l. fingit̉ enim nō queſita ꝓpter pactū incōtinēti appoſitū ab extraneo nō dico ꝙ ſit nouata vel ſublata vt. ff. de nouat̓. l. cum enī. Sed ſiextraneus nō paciſcat̉ incontinēti mulieri magis videt̉ donaſſe quam ſibi aliqͦd ius ſeruaſſevt. jͣ. e. §. accedit ei. Vbi vero ad patrē iur̄ ptātis ſeu pactōis dos redit nō licet ei filia denuonubente diminue̓ prioris dotis mēſurā niſi forte ſua ſub̓a aliqͣ fortuita clade ſit diminuta ⁊ ꝓbet̉ a patre fortuita diminutio ſubſtātie eiustunc enim nō amplius cogit̉ dare in dotē ſcd̓imatrimonij niſi in quantū ſub̓e virtus eſt. vt inautē. de equali. dot̓. §. qͥa vero iā. Si autē patreviuente filia non nubat. ſi quidē pater eā inſtituat heredeꝫ cū extraneis ꝑcipiat dotem ſi cūfratribꝰ cōferet dotē vt. sͣ. cōia vtriuſqꝫ iudi. l.vlt̓. ¶ Dat̉ hec actio ex ſtipulatu ſo. mat̓. morte viri vl̓ etiā diuortio ſꝫ culpa viri. Secus ſi culpa vxoris. ¶ Et qn̄ꝫ nō ſo. ma. puta deportatoviro cuius nō mutauit affectōem vxor. Itē cūmaritus vergit ad inopiā vt. tͣ. ti. ꝓx. et. l. vbi.et. l. in rebꝰ. §. om̄is autē ⁊. jͣ. de repu. l. i. ⁊. l. cō-
ſenſu. §. hͦ niſi al̓ non dat̉ cōſtante matrimoniolicet in quibuſdā alijs caſibꝰ maritus ſpōte ſuaetiā cōſtāte matrimonio ſoluere poſſit .ſ. vt xxor ſe ⁊ ſuos alat. aut fūdū idoneū emat aūt inexiliū vel in inſulā relegato parēti preſtet alimoniā aūt egentē virū fratrē ſororē ne fuſtineat vt. ff. de iur̄. do. mutus. §. manente ⁊ ſo. mat̓..l. quāuis. ¶ Dat̉ h̓ actio ex ſtipulatū ad id repetendū ꝙ datū eſt in dotē ⁊ ad eius acceſſiones et vt notauimus in ſumma prioris. ti. §. ſnautē doti inextimate. nec p̄t obijci huic actōniedictū de adulterutro .ſ. vt vxor ſit cōtenta. vtrelictis a marito vel dote. debet enim vtranqꝫcōſequi niſi eius maritus ꝓ dote reliquerit ea.vt. jͣ. e. §. ſciendum. Itē nec obijciunt̉ ei mali mores vxoris niſi ſint de illis qui ſpecificati ſunt ꝑ.l. vt per eos mereat̉ amittere dotē vt. jͣ. e. l. §.taceat. ¶ Item non obijcit̉ ei rerū amotio mariti cum pateat om̄ibꝰ maritis rerū amotaꝝ iudicium h̓ ſi abvtraqꝫ ꝑte erat ſpēs vel ab vnaſpēs ab altera qͣntitas. Si autem ab vtraqꝫ ſuquātitas dici poteſt fieri cōpenſatōem vt. jͣ. e. l..i. §. ſed nec ⁊ sͣ. de cōpenſa. neqꝫ. et. ff. ſo. mat̓..l. rei iudicate. §. i. Item nō obijciunt̉ ei res donate cū donator ſibi poſſit cōſulere ꝓ eis ꝑ actionē in rem directā vel vtilem. vl̓ ꝑ cōdictōeꝫvt. jͣ. e. §. taceat ¶ Itē niſi obijciunt̉ ei liberi fuſcepti. maritus enim nō rōne dotis ſed naturali ſtimulo tenet̉ ad educatōnem liberoꝝ. vt. jͣ..e. l. §. ſileat et eſt h̓ ẜm mar. cū ſoluit̉ matrimoniū diuortio. Si vero ſoluat̉ morte mulieris remanet dos penes patrē ex ꝑſona liberoꝝ qͥ indotē tanquā in mulieris patrimoniū filij debētſuccedere. vt. ff. de mio. l. deniqꝫ. 8. ſed vtrū infi. §. ⁊ inſti. de h̓r. qualiter ⁊ dif. §. ſinaūt et ē verū h̓ ſimilit̓ erat māterfa. Si autē erat filiafa.idem quidē videbat̉ mar. ẜm. b̓. ꝯtra. et ſunt ꝓeo ar. qͣ. ſo. ma. l. dos a patre et de bonis que liberis. l. ij. et. ff. de iure do. l. iur̄e. Item non obiciunt̉ huic actōni impēſe facte diſtingue tam̄vtrum ſint neceſſarie aut vtiles an voluptarieSi ncc̄ie ſunt minuūt ip̄o iure dotē que conſiſtitin pecunia. pone enim in dotē datū eſſe fundūet pecuniā et impēſum ſit infūdū neceſſariū. Siautē dos non cōtineat pecuniaꝫ ſꝫ fundū ſolumſi quidē tantū eſt impenſum in fūdū ſaltē ꝑ partes vel pluribꝰ vicibꝰ vel etiaꝫ vna vice Nā idēvtrobiqꝫ puto eſſe quāti eſt ipſe fundus deſinitfūdus eſſe dotalis niſi mulier ſponte marito intra annū obtulerit impenſam. Si aūt nō eſt tatū impenſum quanti eſt fund̓ nō deſinit eſſe dotalis ex aliquā parte. ſꝫ niſi impēſa reddat̉. autpars fundi aut totꝰ retinebit̉. vt. ff. de iur̄. do..l. ſi is qui ſtichū. §. vl. ⁊ penl̓. Si aūt vtiles ſintimpenſe locū hꝫ ꝓ eis actio neg̓. g̓. ſi volūtatemulieris facte ſint impēſe vtiles vel neceſſarielocum hꝫ actio mādati. ¶ In voluptarijs autēexpēſis licet fiāt volūtatē mulieris nulla actiodatur ei ſꝫ ꝑmittit̉ deductio oꝑis qͦd fecit ſineleſione tamē pͥoris ſpeciei vt jͣ. e. §. ſed nec obimpenſas. Fit aūt exactio dotis vel eius qͥd̓pene nomīe ꝓ dote eſt exacͣt̓. vt. ff. de iure do.