ij
.l. ꝑ ſocio. arbit̓. §. ꝑ. i. ℟. In vniuerſalibꝰ actōnibꝰ non ſufficie actōem edi. ſed oꝑtet res vniuerſalit̓ nō ſpēalit̓ expͥmi. Nam ſi dicat hō. conuenio te. hereditatis petitōe oportet adicereꝓ hereditate ticij tota. vel eius quota portione. niſi impoſſibile ſit eū quotā portōeꝫ drē poſſe ꝓpter incertū rei euētū. vt. ff. ſi ꝑs he̓. pe. l..j. §. vl. Sic etiā poſſet ꝓferri ſententia. Cōdemnō te vt reſtituas hereditatē ticianā etiā nonſpecificatis rebꝰ et ideo quia non ſpecificantinres q̄rit̉ qͥd euicta hereditate reſtitui debeat.Item retinent̉ impenſe infirmitatis et funeriſet ſoluta ere creditoribꝰ. vt. jͣ. de pe. hr. l. i. ⁊. l.in reſtituenda ⁊. l. de hereditate ⁊. l. vltima. 8.ſin autē. ¶ In generalibꝰ aūt ſufficit actōemedi. et generaliter. rem exprimi vt ſi dicā. Cōuenio te actione tutele. vel neg̓. g̓. oportet adicere. vt ratōem reddas tutele mee. vel illiusnegocioꝝ meoꝝ om̄iū. vel illoꝝ vel eoꝝ quifuerūt ei cui ſucceſſi. Et idem in actōe mandati dici poteſt. Idemqꝫ in actōe pro ſocio. Namſi ea ꝓponat̉ nō ſufficit. ſed generaliter exprimendū eſt. vt cōicet res ex ſocietate cōicandaset preſtet ratōem doli. et culpe admiſſe in rebꝰſocietatis. poſtea auteꝫ ꝓcedente lite. ſingulacapitula et res exprimede ſunt. ar. i. de iudic̄. licet. In ſingularibꝰ autē actōibꝰ non ſufficit actōem edi. ſed oꝑtet rē exprimi. vt fidicā. Conuenio te rei vendicatōe. adiciēdū eſt. ꝓfūdo illo. vt plene dicit̉. ff. de rei ven. l. ſi in rē. Idē inipotecaria et conſimilibꝰ realibꝰ actōnibꝰ. necopus eſt expͥmere cām in his realibꝰ. Expreſſaeſt enim hoc ipſo ꝙ ꝓponit rei vendicatōnem.Eius enī cauſa nulla eſt alia. niſi dn̄iū quod videtur aſſerere ſuum eſſe. et ipſum in iudiciū deducit qualecūqꝫ ſit. vt. ff. de except̓. rei iu. l. ſinaūt.§. eadē. in perſonalibꝰ autē non tantū actōemedi. et rem exprimi ſufficit. vt ſi dico Conueniote cōditōe certi. vel actōe exempto. ad rem illam. ſed oportet adicere quia mihi donauit dedit in dotē vel ꝓmiſit. et conſimilia. ſicqꝫ cauſāexprimr̄. et ꝙ exprimi debet ſatis probat̉. jͣ. deedic. di. adri. tol. l. vl. §. ſinaūt vel quia ego emicui heres extiti et conſimilia. vt. C. de edic. di.adri. l. vl. ꝓpe finē. Aliter enim non poteſt deliberare reus cedat vel contendat. quia ex pluribꝰ cauſis poteſt res eſſe debita. licꝫ ex vna tātū ſit mea. vt. ff. de exceptōe. rei iul et an ead̓.§. actōes. ¶ Diceret qͥs pone ꝙ in vniuerſalibꝰvel generalibꝰ. vel ſingularibꝰ non eſt actio expreſſa ſed res ⁊ cauſa notata nōne ſufficiet. Vtſi dico. Cōuenio te ꝓ hereditate quia dico eaꝫmeam eſſe. Vel conuenio te. quia adminiſtraſti negociā mea ſine mandato et ſponte vt rōnem reddas. Vel conuenio te profundo tyciano. quia dico eum meum eſſe. Ait pla. ſufficerequia in his omnibꝰ expreſſum eſt quia .i. cauſahoc eſt actio vt ſic̄ qͦd appellat̉ aput dialecticos argumentū .ſ. quod eſt ex poſitōne aſſumptōe ⁊ ꝯcluſione. ita apud legiſtas dicat̉ cauſaactio. ego puto ſufficere. ſed non illa ratōe. ꝙcauſa ſit actio. Nā ſi dico. Cōuenio te pro. x. qꝛ
vendid̓i tibi. et tamē non habeo actōeꝫ ex vēdito. quia mihi deſijt cōpetere. Itē bene poſſuꝫea habere. licꝫ non vendidi. ergo qꝛ vendidi.vel vendicio non eſt actō. ſed ex ea naſcit̉. Sedſi dico Cōuenio te ad. x. actōne ex vendito. Sꝫverū eſt hoc. i. reū ea ten̄i. ergo debebit actorvincere de iure ciuile. licet eſſet poſſibile exceptōem reo cōpetere. ergo hec tria licet ad vnūtendant. neutrum tamē eſt alterū imo procedit ex altero. vt ecce pactuꝫ ex eo obligatō etex obligatōne actio imo et plures quādoqꝫ exobligatōe naſcunt̉ actōes vt cōditio certi general̓. et exempto vel vendito vel furti. vel cōditio. furtiua. et alie infinite. vt. ff. locati ⁊. l. ſimerces. §. vltimo ⁊ de priua. de. l. nunꝙͣ. et ſi certū pe. l. certi cōditio. Nec dicat aliquis ſani capitis patrē vel matrem eſſe filiū. vel ecōuerſo.Diuerſe ſunt enim perſone. ſicut ⁊ hic diuerſaſunt iura. vnū obligandi vel ꝯueniendi. alterūpetendi vel exigendi Alia ergo ſufficere dicoquia non refert vtrum proprio nomine res oſtendat̉ an ea demonſtratōneque fungit̉ viceproprij nominis. vt. ff. ſi certum pe. l. certū. Cūergo videā ꝙ lex ad nihil aliud valuerit edi actōem niſi vt deliberare poſſet reus cedat velcōtendat. et hoc ipſum poſſit facere per rem ⁊cām. vel per rem tantum. vel per cām tantuꝫvel talibꝰ equipollētibꝰ ſatis erit. nec obſtat ꝙdicit̉. jͣ. e. l. edita actio. ſpeciē future litis demoſtrat. quaſi vbicūqꝫ vel qualitercūqꝫ demōſtretur. futura lis edat̉ actio. nec enim hͦ ſequituiNam bene fateor ꝙ per actōem editam demōſtret̉ lis futura. ſed nō per eam ſolā. Nam hacvia itur romā. ſed non ſola et interdicto nanciſcimur poſſeſſionē. vt. ff. de rei. vē. l. is qui. ſꝫ nōſolo quia per cōditōem ex. l. vel per tricariamvel indebiti vel ī factū vt. jͣ. vn̄ iu. l. ſi quis. ⁊. ff.de triticaria. l. ij. et de cōdict. m̄. l. indebiti et neius fiat ei. qui in poſ. l. i. ergo quicqͥd dicat̉ dediuiſione actōnū. om̄es tamē regule. et diuiſiones ad idtendūt. vt qualit̓cūqꝫ plene inſtruat̉reus ſatis ſit ſola tamen actio nūquam ſufficit.vt dictū eſt et hic ſicut ⁊ vbiqꝫ omnes regulepatiunt̉ exceptōes. et illud in predictis notaripoteſt. quod in ſpecialibꝰ ſpecificant̉ res. in gener alibꝰ generaliter denotant̉. in vniuerſalibꝰvniuerſaliter exprimunt̉. ¶ Fit autem edictōactionis ẜm h iura vel per libellum iudici oblatum. vt per eum reo detur et ipſe in eo deliberet vel in alio quē ex eo deſcripſerit. vel ſine libello dictante actore. vel ſapiēte ſuo. quid eſtdicturus. vel quo iure eſt vſura. vt. ff. e. l. i. §. edere. Incōuentione tamen illuſtrium perſonarū etiā ſi pecuniarit̓ cōueniant̉. neceſſariuſ eratlibellus. Sed ſecus eſt in alijs. vt. jͣ. de dignitatate. l. quotiens. vt. ff. de priuatis delictis. l. vl.Hodie autē quolibet cōuento neceſſarius eſt libellus. vt. jͣ. de lit̓. conteſt. autn̄ auferat̉ niſi vbiet ſine ſcriptis poteſt iudicari. vel quia cauſa vilis eſt. vel quia epiſcopus cognoſcit inter clerieos ſuos. vel quia conuenit̉ magiſtratus finito