nullus in agris incola. pene nullꝰin vrbibꝰ habitator remāſit; ⁊ tamen ip̄e parue generis humani reliquie adhuc cotidie ⁊ ſine ceſſacione feruitur. ⁊ finem non hobentflagella celeſtis iuſticie; quia necinter flegella correcte ſunt actiōīsculpe. Alios in captiuitatē duci. qlios detrucari. alios interfici videmꝰ Quid eſt ergo quod in hac vita libeat fratres mei? Si ⁊ talemmūdū adhuc diligimus; non iamgaudia ſꝫ vulnera amamꝰ. Ipſaaūt q̄ aliqn̄ mundi dominē eſſe videbatur qualis remonſerit romoconſpicitis. vniuerſis doloribꝰ ml̓tipliaiter attrita. deſolatione ciuiūimp̄ſſionē hoſtiū. frequentia ruinaru. ito vt in ea complctū eſſe videamꝰ quod contra vrbē ſamariamper huc eundē prophetā longe ſuperius dicitur. Pone ollam poneuiꝙͣ; et mitte in eo aquā; ⁊ congere fruſta eius in ea. Et paulo poſtEfferbuit coctio eius; et diſcoctaſunt oſſa illius in medio eius. Atqꝫ iterū Congere oſſa q̄ igni ſuccēdum. conſumētur carnes. ⁊ voquetur vniu̓ſa compoſitio eius. ⁊ oſſatabeſcent. Pone quoqꝫ eam ſuꝑprunas vacuam; vt incaleſcat ⁊liq̄fiat es eius Tūc enim nob̓ olla poſita eſt: cū hec eſt ciuitas conſtituta. Tūc in ea aqua nuſſa eſtet fruſta eius congeſta ſunt. quando ad eam vndiqꝫ populi confluebant: qui velut aquā calens actionibus mundi ferueſcerent; ⁊ quaſifruſta carniū in ipſo ſuo feruore liquarētur De qͣ bij d̓r. Efferbuitcoctio eius. ⁊ diſcocto ſunt oſſa illiꝰ in medio eius. quia prius quidem in cā vehement̓ incaluit acuo glorie ſecularis: ſꝫ poſtmodū ipſa glorici cū ſuis ſequācibꝰ defecit.Per oſſa etenim potentes ſeculi. ꝑcarnes vero populi deſignantur;quia ſicut carnes portātur ab oſſibꝰ: ita per potentes ſeculi infirmitas regitur populoꝝ Sed ecce iāde illa omnes huiꝰ ſeculi potentesoblati ſunt: oſſa ergo excōcta ſūtEcce populi defecerūt: carnes eiꝰliq̄facte ſunt. Dicatur itaqꝫ. Congere oſſa q̄ igni ſuccendā. conſumētur carnes. ⁊ roquētur vniuſa cōpoſitio eiꝰ? ⁊ oſſa tabeſcent. Vbienim ſenatus. vbi iam populus?Contabuerunt oſſa. conſūpte ſuntcarnes Iomnis in ea ſeculariumdignitatū ordo extinctus eſt. excocta eſt vniuerſa compoſitio eius. ⁊tamen ipōs nos pauros qͥ remanſimus adhuc innumere tribulationes p̄mūt. Dicatur ergo. Bonequoqꝫ eam ſuper prunas vocuamQuia enim ſenatus deeſt. populinterijt. ⁊ tamen in paucis qui ſūtdolores ⁊ gemitꝰ cotdie multiplicatur? iam vacua ardet roma. Taut iſta de hominibꝰ dicimus. cūruinis crebre ſcentibus ipſa quoqꝫeius deſtrui edificia videmꝯ? Vijapte de ciuitate adhuc racua ſb̓ditur. Incaleſcat ⁊ liquefiait es eiꝰIam enim ⁊ ip̄a olla conſumitur.