Sed ſi eiuſdem epiſtole verba pēſare voluiſſent: longe aliter ſentire potuerant In ea quippe ſcriptūeſt. Hoce delopſa ad eum huiuſcemodi a magnifica gloria. Hic eſtfiliꝰ meus dilectus; in quo in complacui. Atqꝫ ſubiūgitur. Et hancvocem nos audiuimꝰ: cū eſſemꝰcum ipo in monte ſancto. Legantitaqꝫ euangeliū: ⁊ ꝓtinus agnoſcunt quia cū vox iſta de celo verit.petrus apoſtolus cū domino ſtetitpē ergo hanc epl̓um ſcripſit. quihanc voce in monte de domuno audiuit Sꝫ quia pauca de petro diximꝰ. nunc ſi placet ad pauli manſuetudinem conuertamur⁊ ⁊ pēſeiEint utumꝰ ſi poſſumꝰ ille qui tanti qrdoris eſt in zelo predicationis. vt qpoſtolorū quoqꝫ primo non parceret. quāte ſit manſuetudinis in ſtudio longanimitatꝭ. Tacecimusaut quod ter virgis ceſus eſt. quia ſemel lapidatꝰ eſt. quia ter naufragium fecit̉. quia nocte ac die inprofundū maris fuit. quia a iudeis qͥnquies quadragenas vna minus accepit. Minus enim animūad iracundia ꝯmouent ec mola q̄nobis ab apertꝭ aduerſarijs irrogantur: ſpe plꝰ ſolet dolere quoda ꝓprijs patimur. Vnde ⁊ ꝑ pſalmuſtā ipſa veritas contra traditotem ſuū loquitur dicens Quoniāſi mimicus ineus maledixiſſet inſupportaſſem vtiqꝫ. tu vero homovnanimis dux ineus ⁊ notus meus: q̄ mecū ſil̓ dulces capiebas cibos. Benſemus ergo ſi poſſumuspaulꝰ apoſtolus qui tantū pacicointer perſecutores extitit: qn̄tummanſuetus inter diſci pulos fueritCerte corinthū veniens ab ydolotu ſeruicio cornithios retraxit: qͥseſſet verus deus innotuit. eterneeis vite gaudia predicauit. et cūmagnam multitudinē populi in fide collegiſſꝫ. tantā illic inopiā pertulit. vt victus ſui graui neceſſitate laborde̓t. et pane terre a diſcipulio non accepit. quibꝰ panē celi p̄dicauit Inſiſtebat verbo pro vitaaudientiū. inſiſtebat lobori manuum pro vita corporis ſui: de terris quoqꝫ alijs. ei ſtipēdia a diſcipulis mittebantur. vt coruithijspredicare ſufficeret Ipē quoqꝫ adeoſdē coruithios pꝰ per epl̓um loqͥtur dicens. Cum eſſem apud vos⁊ egere nulli oneroſus fui. namquod in deerat ſuppleuerūt fratresqui venerunt de inacedonia. Quibus ad magnū quoqꝫ improperiūp̄muſit dicens. Alias eccīas ſpoliaui? accipiens ſtipendiū ad miniſteriū veſtrū. Penſemꝰ ergo ſi poſſumus cuiꝰ hoc manſuetudinis fuerit pane ſpūs predicae̓. ⁊ panemcarnus non occipere. torda audientiū de diuicijs eternis inſtruere.⁊ inter eoſdem diſcipulos fideles⁊ habūdantes famē loborare: int̓ſaciatos pati inopiam. nec tamenqd̓ paciebat̉ dicere nec tn̄ dolere:videre dura erga ſe corda auditoꝝtenaciū. nec a predicatione deſiſte