Qua in re magna nobis queſtiogeneratur: cur ſuperiꝰ tholamū ꝑno calaimo menſuratū dixit. quemvidelicꝫ calamū ſex cubitos ⁊ palmū habere perhibuit; atqꝫ inferiꝰthalamos ſex ſolūmodo dicit cubitis menſurari. Si enim non calamo ſed ſex cubitis menſuranturpalmus deeſt qui ſuperiꝰ in menſura calami dicebatur adeſſe Sed ſithalami ſunt ſenſus atqꝫ cogitationes fideliū in quibus animē conditori ſuo in amore iūguntur. ⁊ ꝑſex cubitos perfecta oꝑatio. ꝑ palmū vero inchꝑatio contēplationisexprimitur; ſancte vniuerſalis ecdleſie debemꝰ membra conſpicere⁊ cicius inuenimꝰ quia ſunt in eathalami vno calamo ⁊ ſt̓ alij ſextm̄ modo cubitis menſurati. Namfideles quidā in illa omnipotētemdeumita cimant. vt ⁊ in opere perfecti ſint ⁊ in contēplatione ſuſpenſi. Hij profecto calamū in menſuca habēt quid ⁊ ſex cubitos operationis. ⁊ palmū contemplationispoſſident. Quidā vero omnipotentem quidē deum diligunt ⁊ perfcēin bonis oꝑibus exercentur: ſꝫ tamen contemplari eiꝰ inagnitudinē ſubtilior intellcū neſciūt AmātIipt inlbipaūt: ſed inueſtigare gaudia eiusclaritatis ignorant. Hij itaqꝫ ſexEnrinlacubitos habent ⁊ palmū non habēt. quis ei iam per amorem iūctiſunt; ſed ex contēplatione diſiūctiQui tamen thalami poſt cominemorationem cubiti vnius hinc ⁊inde eſſe teferuntur: quia vide licꝫui amore auctoris ac redemptorisnoſtri fideles anime et ex iudoyropopulo ⁊ ex gentilitate ꝯuenerūtVnde et iſde redemptor noſter cūaſellū ſedens iheli tenderet. ſicuteuāgeliſta teſtatur multi veſtimenta ſua ſtrauerunt in via. alij aūtfrondes cedebāt de airboribꝰ ⁊ ſternebāt in via; ⁊ qui p̄ibant et quiſequebantur dlamabant dicentes.Oſanna benedictꝰ qui venit in nonune domini. Saluator etenī noſter aſellū ſedens ihrlm tendit: qn̄vniuſcuiuſꝫ fidel̓ qnimā regens viꝫiumentū ſuū ad pacis intime viſionem ducit. Iumentū ſedet eciamcū ſancte ecc̄e vniu̓ſaliter preſideteamqꝫ in ſuperne pacis deſideriūaccendit. Multi aut veſtimenta ſua in via ſternūt. quia corpora ſuaper abſtinentiā edomant; vt ei viam ad mentē parent vel exemplobona ſequentibꝰ p̄beant. Alij autramos vel frondes de arboribꝰ cedūt et ſternūt in viā. quia in doctrina veritatis verba atqꝫ ſententias patꝝ ex eoꝝ eloquio excerputet hec in via dei ad auditoris qnimū venientis humili predicatioēſubmittūt. Qd̓ indigni quoqꝫ etnos modo facimꝰ. Nam cū patrūſentētias in ſermoe exhortationisaſſumimꝰ. ſrondes de arboribuscedimꝰ: vt has in vic omnipotentis domini ſternamꝰ. Sed qui p̄ibant ⁊ qui ſequebantur clamabātoſanna. Preceſſit quippe iudaycus