ſuam nō quibuſdā gradibꝰ duceretur: ſcī apoſtoli minime dixiſſēt:adauge nobis fidem Et qͥdam venit ad ihm qͥ curare voluit filiū ſuum: ſꝫ reqͥſitus an crederet. reſpondit. Credo dn̄e: adiuua incredulitatem mea Penſate ergo qd̓ dicit̉ſi credebat cur incredulitatem dicebat? Si vo̓ incredulitatē habe̓ ſenouerat. quō credebat? Sꝫ qꝛ ꝑoccultā inſpirationē grē meritorūſuoꝝ gradibꝰ fides creſcit: vno ēodēqꝫ temꝑe is qui necdū perfectecrediderat ſimul et credebat. et īcredulus erat. Hos nimirū gradusdominus ſub meſſis noīe deſcribitdicens Sic eſt regnū dei; queadmodū ſi icciet homo ſemē in terra⁊ dormiat; ⁊ exurgat nocte ac dieet ſemē germimet et creſcat: dumneſcit ille. Vltro enī terra fructificat. primū herbam. deunde ſpicamdeinde plenum frumētum in ſpicaEt dum ex ſe ꝓduxerit fructus:ſtatim mittit falcem: quoniā tempus adeſt meſſis. Semen homoiagat in terra: cū cordi ſuo bonāintentionem inſerit. Et poſtquamſemen iactauerit: dormit quid iāin ſpe boni operis quieſcit. Noctevero exurgit at die? quia in adu̓ſa et proſpera ꝓficit. Et ſemē germinat et creſcit. dum neſcit ille:quia dum adhuc mētiri intrementa ſua non valet: ſemel conceptaꝟtus. ad ꝓuectum ducitur. Et vltro terra frucuficat; quia p̄ueniēte ſe gra mens hominis ſpōtancead profectū boni operis aſſurgit.Sed hec catē terra; pͥmū herbā.deinde ſpicā. deinde plenū frumentum ꝓducit in ſpica Herbā quippeꝓducere eſt; inchoationis bone adhuc teneritudine hobere. Ad ſpirāvero herba ꝑuenūit: cum ſe virtusanimo concepta ad profectū bonioperis pertrahit. Plenū vero fuimentū in ſpica fiuctificat: quandoiam in tantū virtus ꝓficit: vt eſſerobuſti ⁊ perfecti operis poſſit.Sed cum ex ſe ꝓduxerit fructus.ſtatim mittit falcem; quoniam adeſt tempus meſſis. Omnipotensenim deus producto fructu falcemmittit: ⁊ meſſem ſuam deſecat.quia cum vnūquēqꝫ ad opera perfecta perduxerit; eius temporalēvitam ꝑ emiſſam ſententiam incdit. vt granum ſuum ad celeſtiohorrea perducat. Cum igitur deſideria bona concipimus: ſemen interram mittimus. Cum vero operari recta incipimus: herba ſumusCum autem ad prouectum bonioperis creſcimus; ad ſpicam peruenimus. Cumqꝫ in eiuſdem operationis perfectione ſolidamur:iam plenum frumentum in ſpicaproferimus Herba etenim petrusfuerat. qui paſſionis tempore peramorem dominum ſequens. huncconfiteri ante qncille vocem timebat. Erat enim iam viriditas inmente. quia credebat omniumredemptorem. ſed valde adhucflexibilis: pede ꝯculcabat̉ timoris