cepimꝰ exponēdi ordinē redeamꝰSed ⁊ ſi ꝯuerſus iuſtus a iuſticioſua. fecerit iniquitatē: ponam offēdiculū corā eo. Ipſe morietur? qꝛnon ānūciaſti ei In peccato ſuo mōrietur; ⁊ non erūt in memoriā iuſticie eius quas fecit. ſanguinē veo̓eius de monu tua requira. Quidiuſto qui in peccato cadit p̄dicatortacuit: eius ſanguine reus tenet̉.Et qui ſollicitus eſſe non ſtuduitin p̄dicatione; factus eſt ꝑticeps īdāpnatione Gꝫ cū dicit̉ in peccatoſuo morietur. ⁊ non erūit in memoriam iuſticie eius quas fecit: hͦ nōbis maxime ꝯſiderandū eſt. qꝛ cūmala ꝯmittimꝰ. ſine cauſa ad memoriā bona nr̄a tnͣſacta reuocamꝰQm̄ in ꝑpetratione maloꝝ nullodebet eſſe fiduciā bonoꝝ p̄teritoꝝGed queri poteſt vtrū iuſto poſtqͣreciderit predicandū ſit; an et pulꝙͣ cadat Imugilare predicator debet ne ad caſū venicit: ꝓculdubio⁊ priuſꝙͣ cadat Nam ſequitur Siautem tu qnūciaueris iuſto vt nonpeccet iuſtꝰ. ⁊ ille non peccauerit;diuens viuet. qꝛ ānūciaſti ei. tu citanima tuam liberaſti. Si ergo p̄dicator ideo animā ſua liberauit.qꝛ iuſto ne pecccret denūciauit: cūiuſtus ad peccatū predicatore tacente cecidit. predicator qꝛ tacuitreus tenetur. Sed quis noſtrū rogo ad hec ſufficiat vt non ſolū peccatores ſtudioſe corripiat. ſꝫ eciāiuſtis inuigilet ne cadant? Nos eīinfirmitatis noſtre ꝯſcij. cū iuſtosvicos ꝯſpicimꝰ. admonere eos nōp̄ſumimꝰ: vt iuſticie viā tencāt.quā qꝛ tenent videmꝰ. ⁊ tamenpredicatoris eſt debitū etꝭ iuſtosadmonere. Vnde predicator egregius dicebat Sapiētibꝰ ⁊ inſipiētibus debitor ſū In hijs vero oībꝫq̄ de iuſto ad iniquitatē ꝯuerſo deaſunt: hoc laborioſū eſt ad loquēdꝫHoc vero valde ꝑtime ſcēdū quoddn̄s dicit Bonam offēdiculū corāeo Ait eium Si ꝯuerſus iuſtus aiuſticia ſua fecerit iniquitatē: ponāoffendiculū coram eo. Nos enimdicimus qꝛ ſi iniquitatē fecei̓t offēdit: ⁊ verū eſt oīo quod dicimus?cur adhuc ei deus oīpotens offendiculū ponet. quē iam impie egiſſe⁊ cecidiſſe ꝑ iniquitotē quā ꝑpetrauerit conſpicit? Sed diſtricia ſuntoīpotentis dei iudiciai. Et qui peccatorē diu expectat vt redeat: nonredeūti atqꝫ centēpnenti. ponit adhuc vbi grauius īpingat Beccatūquippe qd̓ ꝑ penitentiā citius nondelet̉: aut peccatū eſt. aut cauſapeccati. ſil̓ et pena peccati. Omneeī qd̓ prius ꝯmittit̉. pcc̄m eſt Sꝫſi citius penitendo non tegit̉: iuſtoiudicio oīpotēs deus olligatā peccatꝭ mentē. etꝭ in culpam altera ꝑmittit cade̓ Ut qͥ flēdo ⁊ corrigēdonoluit mūdore quod fecit: peccctūinuipiat peccato cumulde̓ Feccatūergo quod penitentie lamēto nondiluitur. peccatū ſmul eſt ⁊ cauſapcc̄iꝫ qꝛ ex illo oritur vnde adhucpeccatoris animꝰ altius obliget̉.