āmonet dicens. Suꝑ montē excelſū aſcēde tu qui euāgelizas ſyon.vt videlicet qui p̄dicationis locūſuſcipit. ad altitudinē bone aſcendat actionis Ad excelſa trāſeat. ⁊eorū qui ſibi cōmiſſi ſunt oꝑa trāſcendat. quātinꝰ ſubiectorū vitā tōto ſubtilius videat. ꝙͣto ⁊ terrenisrebus quas deſpicit animū nō ſuꝑponit. O ꝙͣ dura ſunt michi iſta q̄loquor. quia memetipſum ferio loquēdo. cuiꝰ neqꝫ lingua vt dignūeſt predicatione tenet. neqꝫ in ꝙͣtūtenere ſufficit vita ſequitur linguaqui ocioſis verbis ſepe implicor. ⁊ab exhortatione atqꝫ edificationeproximorum torpens ⁊ negligēsceſſo. qui in conſpectu dei factus ſūmutus ⁊ verboſus. mutus in neceſſarijs. verboſus in ocioſis Sedecce ſermo dei de ſpeculatoris vita compellit vt loquar. tacere nonpoſſum. et tamen loquēdo me ferire ꝑtimeſco Dicam dicam. vt verbi dei gladius eciam ꝑ meipſū adcōfigendū cor proximi tranſeat.Dicam dicam. vt eciā ꝯtra me ſermō dei ſonet ꝑ me. Ego me reumeſſe non abnego. torporem meūatqꝫ negligentiā video. Erit fortaſſe apud pium iudicem impetratio venie. ipſa cognitio culpe. Etquidem in monaſterio poſitus. valebā et ab ocioſis linguā reſtringere. ⁊ in intentione orationis peneꝯtinue mētē tene̓ At poſtꝙͣ cordiehumerum ſaccine paſtorali ſuppoſui. tolligere ſe ad ſemetipſum oſſiduē non poteſt animus. quia ad multa ſpargitur Cogor namqꝫ modoeccleſiarum. modo monaſteriorūcauſas diſcutere. ſepe ſingulorumvitas aciuſqꝫ penſore. modo quedum ciuiū negocia ſuſtinere. modode irruentibus barbaroꝝ gladijsgemere. ⁊ cōmiſſo gregi inſidiantes lupos timere. modo retum curaſumere ne deſint ſubſidic eis ipisquibus diſcipline regula tenetur.modo raptores quoſdam equonimiter perpeti. modo eis ſub ſtudioſeruate caritatis obuide̓ Cum itoqꝫ ad tot et tanta cogitanda ſciſſaac dilaniato mens ducitur quādoad ſemetipſam redeat. vt totam ſein predicatione colligat. et a proferendi verbi miſterio non recedat̉Quia autem neceſſitate loci ſepeviris ſecularibus iungor. nonnūq̄michi lingue diſciplinam reloxo.Nam ſi in aſſiduo cenſure mee vigore me teneo. ſcio quia ab infirmioribus fugior. eoſqꝫ ad hec qd̓appeto nunqͣm traho. Vnde fitvt eorum ſepe et ocioſa pacienteraudiam. Sed quia ipſe quoqꝫ infirmus ſum. ⁊ in ocioſis ſermonibus pauliſper tractꝰ libenter iamea loqui incipio. que audite ceperāinuitus. et vbi tedebat cadere libet iacere. Quis ergo ego velqualis ſpeculator ego ſum. quinon in monte operis ſto. ſed adhuc in valle infirmitatis iaceo;