ecc̄e multiplicātur: qꝛ cū vberiorēgrāꝫ ſpiritus p̄dicatoe̓s accipiūt:fidelui numerus augetur: quo ſcāeccleſia in ſuis ſtillicidijs letotur.In ſtillicidio etenim aqua de tectoin terrā vadit; que de celo cecideq̓tin tectum Tectu veo̓ eccleſie ſancti p̄dicatoe̓s ſunt; qui nos intercedendo et amonitionibꝰ muniendoꝓtegunt. Sed qꝛ illoꝝ eor diuinitus in p̄dicatione infundit̉: quaſiaquā de celo venit in tectū. Quidvero nos eoꝝ verbis irrigamur:quaſi aquā de tecto defluit in terraDancta itaqꝫ eccleſia dū exoriturin ſtillicidijs ſuis letatur; qꝛ cumin fide ⁊ bonis oꝑibus naſcitur;ea que accepit dona ꝯſiderat. et inverbis predicantiū exultat Quidergo auditoribꝫ ad meliora ſurgetibus. eorum quoqꝫ p̄dicatoribusgra multiplicatur: ꝓpheta dicat.Spiritus quoqꝫ eleuauit me? etaſſūpſit me. Inde enim p̄dicatormagis ac mogis eleuatur et aſſumitur; vnde auditor ad meliorēvitā mutatur Sed querendū nob̓eſt cum ſpiritus mentē non eleuetniſi aſſūpſei̓t: cur prius eleuauit:et poſtmodū dicitur aſſumpſit Gꝫhoc loco aſſūpſit dictū eſt. ꝯſtantertenuit. Nam ſt̓ nōnulli quos eleuat ſpiritus. ſꝫ nō aſſumit: quoꝝuitellectus ad ſpūalis emicat. ſedtamen vita in factis carnalibꝰ remanens; intellectui non ꝯcordat.Balciā namqꝫ ꝑ ꝓphetie ſpiritumeleuatus erat. ſꝫ aſſūptus n̄ erat:qꝛ ⁊ veracit̓ potuit lōge poſt futue̓ꝓſpicere. et tamen a terrenis deſiderijs mentē ſeꝑare noluit. Sedqꝛ ꝓpheta ſanctus ſcientia cleuatꝰeſt. ⁊ vita pariter aſſūptus: iamqual̓ in p̄dicatione ꝑgat audianꝰEt obij amarus in indignationeſpūs mei Penſate frēs carſſimiis cui dona ſancti ſpūs creuerantcur amarus obibat. In omne corqd̓ iſdem ſpūs aſſimit: amērū inindignatione ſancti ſpiritus facit;Un ſciendū eſt. qꝛ cui adhuc pn̄svita dulcis eſt: eꝝ ſi verbū dei loq̄videctur: eleuatur. et aſſūptus p̄dicator non eſt. Mentē enim quāſcūs ſpūs replet: in amaritudinētꝑaliū delectatione eternoꝝ ꝯmouet Dulce eī eſt eſſe in rebꝰ humanus: ſed ei qui adhuc de celeſtibusgaudia nulla guſtauit Quia ꝙͣtominus eterna intelligit: tante delectabilius in tꝑalibus requieſcit.At ſi quis iā cordis ore guſtauei̓tq̄ ſit illa dulcedo celeſtiū p̄mioꝝqui illi ymnidici ongeloꝝ chori?que incōprehēſibil̓ viſio ſancte trinitatꝭ: huic ꝙͣto illud dulce ſit qd̓uitus videt̉. tanto in amai̓tudinevertitur omne quod foris ſuſtinet.Rixatur ſecum de hijs que maleegiſſe ſe recolit; et ſibimetipſi diſplicet. cum ei ille placere iam ceꝑitqui omnia creauit. Reprehenditſe de cogitationibꝰ. inſequitur deverbis: ⁊ purit flendo de factis.Dupnus inhiait: terrena iam omnia per mentꝭ deſpectum calcat.