in eis de miſericordia d̓r; vberiꝰ ꝑexꝑimentū intelligit Ibi eī ſcriptūeſt; pater era pauꝑm Qd̓ fortoſſeantea legebat ⁊ p̄teribat Sꝫ cumin eius corde iam miſericordia ceperit imitai̓ natura; quid eſt patrēeſſe pauperū: legit ⁊ recognoſcit:quia introrſus redit. in ſemetipſointelligit. quod foris audit Aliudnamqꝫ eſt. elemoſinā ex preceptofacere; etqꝫ aliud ex caritate. Exp̄cepto enim facere bonū; uichocntiū eſt. Ex caritate autem bonūꝑfectoꝝ Qui nō ſolum qꝛ iubeturfaciunt: ſꝫ eciam diligunt faciendoquod iubetur Hinc eſt erum quodin mogna ꝟ̓tute ꝑ pſalmiſtam d̓rVide qꝛ mandata tus dilexi dn̄ein tua miſericordia viuifica me.Mandata enim dei ꝓmiſſione facere ſeruientis. ⁊ obedientis eſt:diligendo hec facere. obedientis ⁊amantis eſt Quia ergo ⁊ ꝑ ſcientiani caritatis miſericordia diſcit̉.⁊ ꝑ caritatē mſcricordie in cordecōpuncto ſcientio multiplicat̉: alain nobis alam ꝑcutit. qꝛ dirtusdirtutē excitat. Sic qui caſtitatisbonū in ſuo corpore cuſtodit; ꝯtraluxuriantes zelo accendit̉. vt adīmundicie maculis expientur. Etſepe dum quoſdā in lapſibus iuuenit. edomat. affligit: etqꝫ ad caſtitatis mundiciā reſtringit Cuius ſiforte mens de īmundicia luxuriefuerit temptata: ex ipſe zelo quoalios correxit. ſemetipſū ꝯuenit: ⁊erubeſcit īmunda cogitate: q̄ ſe inalijs recolit correxiſſe In hec ergoala alam ꝑcutit: dū virtus v̓tutēpulſat. ⁊ ab īmundicia cuſtodit.Gin vero vt p̄fati ſumus vioſſimſe alis ſuis animalis ferūt: ⁊ altera alteram ala ꝑcutit ſinguloꝝ:huius quoqꝫ ſcriptionis lergientedn̄o ſenſus patet. Quid ē ergo ꝙhec pēnata aīalia viciſſim alas altera ad alterā feriunt: niſi ꝙ oēsſancti ſeinuitē ſuis ꝟtutibꝫ tōgunt.et ſeſe ad ꝓfectū excitant ex cōſidecatione v̓tutis aliene? Non enimvni dentur oīa: ne in ſuꝑbiani elotus cadat Gꝫ huit deit̉ quod tibinon datur; et tibi datur quod illidenegatur. Et dum iſte ꝯſideratbonū qd̓ et ipſe non habet: te ſibiin cogitatione p̄ferat Et rurſū dūtu hobere illum ꝯſpicis qd̓ ipſe nōhēs: te illi in tua regitatione poſtponas. ⁊ fiait quod ſcriptū eſt: ſuperiores ſibijnuite arbitrantes Vtenim pauca ex multis loquar. iſtimire obſtinentie virtus tribuitur:et tamen verbū ſcientie non habetIlli autem detur verbū ſcientie:et tamen virtutem perfecte abſtinentie app̄hendere conatur ⁊ nonvalet. Huic libertas vocis tribuitur. vt opp̄ſſis quibuſqꝫ protecuonis ſolacia impendens ad defenſionem iuſticie libere loquatur; ſid tamen adhuc multa in hoc mundopoſſidens. relinquere omnis vultet non valet. Illi vero iam datumeſt omnia terrena relinquere ⁊ nichil in hoc mundo cupit habere-