ſua aut ꝑmanēs cut reuertēs domꝰ exaſperas vocat̉. qͥa eū quē ꝑfidē ſuſceꝑat prauis moribꝰ repellit a ſe habitatorē deū Nā domꝰ īhabitatur a dn̄o Si ergo domusquare exaſperas? Si veo̓ exaſperas quare domꝰ. q̄ vtiqꝫ nō inhabitat̉? Sed domꝰ. qͥa in ea deꝰ ꝑ fidē hobitaire ceꝑat. exaſperas veroeſt. qͥa ab ea prauis moribꝰ repulſus exit vt vacus remanect. qua pͥus celeſtis inhobitator replebat.Vn̄ et ſicut veītatꝭ voce cognouimꝰ neqͥſſimꝰ ſpūs cū ſeptē alijs rediens domū ſcopis mūdatā iniueītqͥa mentē a v̓tutibꝰ alienā repletSeqͥtur. Et ſcient qͥa ꝓph̓a fuei̓tin medio eorū Malis ſcire bonosaut ad adiutoriū ſalutis ꝓficere.eͥ ad teſtimoniū dāpnationis ſoletOciat gͦ qͥ in medio eorū ꝓph̓ofuerit. vt audita p̄dicatioē aūt adiuuētur vt ſurgant. aut ſic dampnent̉ vt excuſatione carecnt. Dequitur Tu ergo fili hominis netimeas eos. neqꝫ ſermones eorūmetuas. quoniā īcreduli et ſubuerſores ſūt tecū. ⁊ cū ſcorpionibꝰ hobitas Patet ad quā ꝑuerſos in p̄dicatione mittitur. qui ne timeatadmonetur. Et quia praui quīqꝫbona ſibi loquētibꝰ alia iniqua faciunt. et adhuc alia minātur ꝓpt̓illa q̄ faciūt dicit̉. ne timeas eos.⁊ ꝓpt̓ hoc ꝙ mināt̉ adiūgit. neqꝫſermones eorū metuas Vel certequia reprobi et mala bonis ingerunt. ⁊ eorū ſemꝑ actibꝰ derogat.ꝓph̓a miſſus admenet̉. ne corvel crudelitatē metuat. vel ꝟba ꝑtimeſcat In hec itaqꝫ ꝙ dicit̉ netimeas ꝓphete datur auctoritasp̄dicationis Et qͥa oēs qui in deo viiuimꝰ organa veritatis ſumꝰvt ſepe per aliū michi. ſepe vero alij loquatur ꝑ me. ſit nobis bonibi ineſſe auctoritas debet vt isqͥ p̄eſt dicat recta libere. et is quiſubeſt inferre bona humilit̓ nō recuſet. Bonū eī qd̓ meiori a minore dicit̉ tūc ꝟe bonū ē ſi huīlit̓ dicatur Nā ſi rā̄tudo ſentiēdi huīlitatē loquēdi ꝑdiderit. radicē ſenſꝰī ramo līgue vicicuit. qd̓ videlicꝫviciū iā non ex ramo ſed ex radiceeſt. quia niſi eor intumeſceret lingͣua minime ſuperbiret. Ineſſeergo ad loquēdū pͥori huīlis auctoritas. ineſſe āt munori libera humilitas debet. Sed ſepe in hoībꝰipē loquēdi ordo cōfūditur. ſicut ⁊lōge ſuꝑiꝰ diximꝰ. nā aliqn̄ qͥs ꝑtimorē elationis loqͥtur. ⁊ loquiſe ꝑ auctoritatē libertatꝭ exiſtimat⁊ aliqn̄ aliꝰ per ſtulticie timorē tacet. ⁊ tacere ſe ꝑ humilitatē putotIlle locū ſui regiminis attendensnō metitur ſenſum tumoris iſte. locum ſue ſubiectionis conſiderans.timet dicere bona que ſentit. et ignorat ꝙͣtum caritati reus efficiturtacendo. Sic vero ſub auctoritateſuperbi a. ⁊ humanus timor ſubhumilitate ſe palliat. vt ſepe necille valeat conſiderare quid deo.nec iſte quid debeat proximo.