Expleta vero omni miſtica viſioēſubiūgit̉ Hic erat aſpcus ſplendotꝭ per girū Que vo̓ uiteriꝰ eiuſdēſā ſpūs gloriā maneat. conſiderae̓volens. ſꝫ ſicut erat nō valens ſubiūgit. Et hec viſio ſimilitudinisglorie domini. Nō enim ait viſiogloriē ſed ſil̓i̓tudinis. vt videlicetoſtendat̉. qꝛ ꝙͣtalibꝫ ſe intentionemens huana tetēderit. ecia ſi iamfantaſias ymoginū corꝑaliū a cōgitacione cōpeſcat. ſi iam om̄s circūſcriptos ſpūs ob oculis cordisamoueat. adhuc tn̄ in carne mortali poſita vide̓ gl̓um dei ſicut eſtnō valet. ſꝫ quicqͥd de illa eſt qd̓ inmente reſplendet. ſil̓i̓tudo ⁊ nō ip̄aeſt. Vn̄ ⁊ ille p̄dicator qͥ raptꝰ adterciū celū fuecit dicebat Videmꝰnūc ꝑ ſpeculū in enigmate. Quoin re nō deſpicienda nobis queſtiooritur. quō ioh̓es euangeliſta cūerga miracula redēptorꝭ nr̄i iudeorū perfidia. eciā ex verbis ꝓpheticis adiūgit dicens. Hec dicit yſcas qn̄ vidit glum eius. ⁊ locutuseſt de eo. Et ſi ezechiel nō gloriāſꝫ glorie ſil̓itudine vidit: quid eſtꝙ iſte ſimilitudinē gle̓. ⁊ ille eiusgl̓um vidiſſe deſcribit̉? Sed cumioh̓es euageliſta pͥus miracula redemptoris nr̄i norrauit. atqꝫ infiuntit. niiipdelitotē poſtmodū iudeoꝝ ſb̓didithanc eiuſdē redemptoris nr̄i gl̓umque in mūdo apparuit. yſciā vidiſſe manifeſtat Oe enī qd̓ in tra mirū d̓initꝰ agit̉. gl̓a oīpotētꝭ dei eſt⁊ eius glc in oībus factis videt̉.Yſaias ergo gl̓am eiꝰ in terra vidit. ezechiel vero eiꝰ gl̓um ſicut incelo eſt videre nō potuit. qꝛ alitereſt gloriā eiꝰ in rebus factis. atqꝫaliter in ſemetipo. Hec ergo eiusgloriā q̄ in rebus eſt videri poteſt.illa veo̓ que in ip̄o eſt videri modoniſi per ſimulitudinē nō poteſt Seandē ſil̓itudine glorie. vl̓ ſi ſubleuatus portare ꝓpheta potuerit agnoſcamꝰ. Sequit̉. Et vidi ⁊ cecidi in faciem meā. Quid ergo dehoc fieret. ſi ita vt eſt eiꝰ gl̓um vidiſſꝫ. qui ſurlitudine gle̓ illiꝰ videns. ſed ferre nō valens cecidit?Qua in re cū mogno incrore penſare ⁊ ꝯſiderare cū lacrinus debeꝰin quātā miſeriā ⁊ infirmitatē cecidimus. qui et ipm̄ bonū ferre nonpoſſumꝰ ad quod vidēdū creqti ſumus. Eſt tamen ⁊ aliud quod deꝓph̓e facto conſideremꝰ in nobis.Proph̓a mox vt gle̓ ſinulitudinēvidit in faciem cecidit. cuiꝰ ſimilitudinē glorie qꝛ nos per ſpm̄ ꝓph̓isvidere nō poſſumus. hanc aſſiduecognoſcere ⁊ ſollicite contēplari inſacro eloquio. in celeſtibꝰ monitisin p̄ceptꝭ ſpūalibꝰ debemus Quicū aliquid de deo ꝯſpicimꝰ. in faciem̄ nr̄am cadimus. qꝛ ex malis erubeſcimꝰ. q̄ nos memīmꝰ perpetraſſe. Ibi enī cadit hō. vbi ꝯfūditur Vn̄ ⁊ paulꝰ quaſi quibuſdā infacie iacētibus dicebat. Quē enimfructū habiiſtis tūc in illis: in quibus nūc erubeſcitis? Ecce celeſtisgracie dono largiente obuolutum