modū ꝑ ꝓphecie ſpm̄ edoctus hocfieri nō poſſe denūcians. et regisꝯſilijs ⁊ ſuis ẜmonibꝰ ꝯͣdixit: qꝛqd̓ ex ſuo ſpū dixeq̓t falſū fuiſſe dep̄hēdit Qua in re int̓ ꝓphetas veros ac falſes iſta diſtātio ē. qꝛ ꝓphete veri ſi qͥd aliqn̄ ꝑ ſuū ſpm̄ dicut: hoc ab auditoꝝ mētibus perſpm̄ ſāctū cruditi cicius corrigūt ꝓphe̓ at falſi et falſa denuciat: ⁊ alieni a ſpū ſco in ſua falſitate ꝑdurat Cōſideratꝭ igit̉ ꝓphīe tꝑibꝰet modis: ītueri libet qͣlit̓ omp̄sdeꝰ ad ꝓfectū hoīm ire ſue modee̓mna diſpēſat Iſrl̓i̓titꝰ qͥppe ppl̓sꝯditori ſuo deliq̄rat: et ide̓co regibabilonico in captiuitate ẜuiebat.Cū qͦ tn̄ ezechiel ꝓpha̓ in captiuitatē mittit̉: quē diuina gra ita ſibiplacabilē fecee̓t vt ꝑ eū vetue̓ q̄qꝫp̄dice̓t: et afflicti ppl̓i mētē ꝯſolai̓dignaret̉ Cōſide̓mꝰ gͦ ſi poſſumꝰquāta ē diſpēſatio ſuꝑnc pietatꝭqꝛ ſic iratꝰ eſt dn̄s ppl̓o̓ ſuo; vt tn̄nō oīmode irſceret̉ Nā ſi iratusnō eſſꝫ: in captiuitatē ppl̓m mīmetradidiſſꝫ. Et ſi oīmode iratꝰ eſſꝫelectos ſuos cū illo un captiuitatēnō mitte̓t Sꝫ agit hec di̓na miſericordia. vt ex vnā eadēqꝫ re ex qͣcarnalibꝰ det flegellū; ex ea ſpūailibꝰ ꝟtutꝭ p̄ſtet incremētū Cūqꝫillos ꝑ tribulationem purgat. iſtos ex ſocietate tribulātiū ad moiora ꝓmerēda excitat: et ſic in iuſtꝭ iraſcit̉: vt in eoꝝ corda ꝑ iuſtorū ꝯſortiū ꝯſolet̉; ne ſi oīno deſec̓tꝰnullꝰ poſt culpas ad veniā redeatTenēdo igit̉ repellit: et repellēdotenet: qn̄ cū hus quos diudicatſimul in tribulatione mittit quosamat Quis iſta tōte pietatꝭ viſcera pēſore ſufficiat. ꝙ et culpas pplidn̄s ſine vidicta nō deſerit: et tn̄delinquētē ppl̓m a ſe fūditus nō tepellit? Dic cū moyſes ad reꝓͣmiſſionīs terra exploratores duodeēmiſiſſet. ex qͥbꝰ cū decē poſtmodūdeſperationē ppl̓o̓ facerēt: idem populus in ira murmuratioīs accenſus: ſeductū ſe a dn̄o ꝯqueſtꝰ eſt:vt eius cadauera iacerent in deſeto. Cui oīpotens deminꝰ itatusdixit: ꝙ nullus eoꝝ terrā reꝓmiſſiōrs itraret Quō terrore ꝯpūctipraue ſe egiſſe cognouerūt: ſeſeqꝫin lacrimis afflixerat. et accicti arnus ꝓtenꝰ ceperūt ꝯtra hoſtes aſcende̓: vt reꝑmiſſionis terrā poſtlacrimas intrae̓ potuiſſēt. Quibꝰꝑ moyſen dominꝰ dicit. Dic cis.Nolite aſcendere neqꝫ pugnetꝭ.nō enī ſū vobiſcū? ne cadatis coramimicis veſtris. Qua mre pēſandū eſt ſi cū ipſis non erat. cur eosne caderent aſcendere ꝓhibebat.Di aūt cum ipſis erat. qͥd eſt ꝙuit non emī ſum vobiſcum? Sedmira diſpenſatioē diſcipline ac miſericordie et cū ipſis erat: et cū ipſis nō erat Cum ipſis nō erat vtvincerēt: ſꝫ tamē cū ipſis erat neab hoſtibꝰ ꝑitent. O ineffabiliopietatꝭ viſcea̓ Culpas inſequit̉:et tamen peccātes ꝓtegit: iratū ſeindicat: ⁊ tn̄ ob hoſtibꝰ defendit