CCExxiij

ſuper morte amici

in merito proficiūt vſqꝫ ad diem iudicijUnde dicit apoſtolꝰ ad Eph̓. iij. ꝙ diſpenſatio ſacramenti a ſęculo in deo abſconditi per eccleſiam innotuit principibus ⁊ poteſtatibus in cęleſti multitudineſapientię dei. Angelicę quippe dignitates vt dicit Hieronymus. exponens illūlocum pręfatum. myſterium non intellexerunt adpurum. donec paſſio Chriſtifuit completa. et apoſtoloruꝫ prędicatioper gentes dilatata. Idem quoqꝫ Hieronymus ſuper Eſa. libro. xvij. dicit: ꝙquędam poteſtates angelicę Chriſtū videntes cruentum in cęlum aſcendere. cęteris angelis imꝑauere dicentes: Atollite portas principes veſtras ⁊cͣ. Et ab eiſdeꝫ audiere. qͥs eſt iſte rex glię. In Eſaiaquoqꝫ interrogant angeli rei nouitate ꝑculſi: quis iſte ſit qui de terra cruētus aduenit. Myſterium enim paſſionis et reſurrectionis ẜm apoſtolum cunctiſ retrogenerationibus fuerat ignoratum. hęcHieronymus. Igitur ī illa generali glorificatione ſanctorum accedet etiam angelis ſanctis nouum gaudium. non ſolūd̓ numeri ſui repararatiōe. ac de ſanctorum hominum ſocietate. ſed etiaꝫ de ſuiplena remuneratione. Ex tunc enim nonerit locus proficiendi vel merēdi. ſed tātummodo recipiendi. Nec ideo putandum ē illis nunc deeſſe beatitudinē. quiapremij ſui futuram expectant conſummationem. Licet enim in eis ſuccedant omnia quę optant habere. in futuro tn̄ omnia ſuccedant eis quę optant habere modo. Nec illud deſiderium eos affligit dilatione. ſed potius lętificat expectatione⁊ ideo beati ſunt. Itaqꝫ nec illos quidēſine nobis voluit deus in gloria conſummari. vt merito de ipſis quoqꝫ poſſimusei dicere: Me expectant iuſti donec retribuas mihi. ¶ De iocunda verocreaturarum inſpectione ſiue contemplatione que fiet deo illuminante. dicit Auguſtinus ī libro de ciuitate dei. xxij. Re-

rum omniuꝫ ibi quāta qͣꝫ ſpecioſa qͣꝫ certa erit ſcientia ſine errore aliquo vel labore. vbi vera ſapientia de ipſo ſuo fontepotabitur cum ſumma fęlicitate ſine vlladifficultate. Oculi quoqꝫ corporei ſuumillic officium habebūt. et in loco ſuo erūtvtriqꝫ illis ſpiritus per ſpirituale corpuſDeniqꝫ credibile eſt ſic nos viſuros eſſemundana tunc corpora cęli noui ac terręnouę. vt deum vbiqꝫ pręſentem ⁊ vniuſa etiam corporalia gubernantem ꝑ corpora quę geſtabimus et quę conſpiciemꝰquaqͣꝫ verſum oculos direxerimꝰ clariſſima perſpicuitate videamus. non ſic̄ nūcinuiſibilia dei per ea quę facta ſunt intellecta per ſpeculum in ęnigmate ex parteconſpiciuntur. vbi plus in nobis valet fides quā credimus qͣꝫ corporalis ſpeciesquā per corporales oculos cernimꝰ. Sꝫſicut homines inter qͦs viuentes motꝰ qͣꝫvitales exercentes viumius. mox vt aſpicimus non credimus viuere ſed videmuſcum eorum vitam ſine corporibus videre nequeamus. quā tn̄ in eis per corporaremota omni ambiguitate conſpicimuſ:ita quacūqꝫ illa corporuꝫ noſtrorum ſpiritualia lumina circumferemus. incorporeuꝫ deū omnia regentem. etiā per corpora contuebimur. Ergo ſicut dictum ē ſupra: Deus ita nobis erit notus atqꝫ conſpicuuſ vt ſpiritu videatur a ſingulis nobis in ſingulis nobis. videatur ab alteroin altero. videatur in ſeipſo. videatur incęlo nouo ac terra noua. ⁊ omni quę tūcfuerit creatura. videatur ⁊ per corpora inomni corpore quocūqꝫ directi fuerīt oculi corporales acie perueniente. omnia qͦꝫmembra ⁊ viſcera corporis glorificati ꝓficiēt laudibus dei. Omnes ſiquidē illiꝰquę nūc latet armonię corporalis nūerinō latebunt naturaꝫ intrinſecꝰ ꝑ corporꝭcuncta diſpoſiti. et cum cęteris rebꝰ quęibi magnę videbuntur ⁊ mirabiles ī tanti artificis laude rationabilis pulcritudinis delectatione ſuccendent rationalesQ4