xliiiij
Quartus
Incipit liber quartus. De aromatibus Marię Cap.DUnc aromatibꝰ cum ſponſa etadoleſcētibꝰ q̨̄ currūtpoſt eam aſpergamuslibꝝ et mentꝭ nr̄ę cubiAculum. Nūc introduxit nos rex ī cellaria.ſua. Nūc ſurgit amica Maria: Hyemsabijt et pluuia receſſit. flores in terra nr̄aapparuerūt. vineę florentes odorē dederūt. Poſt ſabbata triſtia fęlix dies irradiat. Sol poſt occaſum orit̉. aqͥlę ad corpus ꝯgregāt̉. Radix amara crucis euanuit. flos vitę cū fructibꝰ erupit. ¶ Auguſtinꝰ ī ſer. d̓ reſurręctiōe dn̄i.Maria veniēs ad chriſti dn̄i monumentum appellat eū hortulanū. qꝛ plantariafloruerūt infantiū. Ecce lilia renatorumornāt altare dn̄icum candidū turb̓ gaudioꝝ. Ecce lilia noua de fonte plantatagratia nutrita. ⁊ ſanguine candidata. qꝛiſti ſunt qui lauerūt ſtolas ſuas. ⁊ candidas eas fecerūt in ſanguine agni qͥ tollitpeccata mūdi. Ecce ſurrexit caro chriſtiet flos campi de ſcrobe ſepulcri. et apparuit in horto liliū cōualliū. cū ad ſepulcrinouam ſcrobē gaudiorū meritū deſcēditangeloꝝ. Venit Maria ſepulturę portans pietatꝭ aromata. et inuenit in ſępulcro ſuauia reſurrectiōis vnguēta. nō vn̄vngeret corpus dn̄icum. ſed vt chriſmate ꝑfunderet capita renatorū. Uenit admonumentū. eſtimat clauſum. ⁊ inuenitad ianuā ſepulcri ꝑadiſi vela pendentialintheoꝝ. ſtet hortulanus dn̄s chriſtus qͥleuauit plātaria de gehenna. q̨̄ antiquaobruerat ſepult̉a. O ꝟe hortulanꝰ qͥ eradicauit mortem. introduxit ſemē ad paradiſum collegā latronem. O hortulanevilis ſpecie. dulcis in voce. Iam ſimplexeſt horti ianua. nulla ibi de terrore cuſtodia. ideo libent̓ ac ſecura loquit̉ Maria:Dn̄e inquit tu in ligno pepēdiſti. ⁊ in ſepultro racuiſti. tu ꝑadiſum reſeraſti. ad-
mitte me in hortū delitiaꝝ tuarū. ſanaſtiEuam. iocundā Mariā oſtēdiſti mihi.tu qui es vitis vera letifica me ad vindemia tua. Cui dn̄s: Vade inquit ad palmites meos videlicꝫ apl̓os. Occurrēt tibi ī galilea. ibiqꝫ tibi apparebit plena vīdemia. Ecce itaqꝫ de dn̄o reſurgēte. ⁊ d̓ſacramentꝭ apoſtolicis triumphauit galilea. de dn̄o et infantibꝰ tanqͣꝫ de vitę ⁊ d̓palmitibꝰ hodie lętat̉ catholica mater eccleſia.¶ De glorioſa nocte reſurrectionis. Leo papa in ſer. de eodē.Cap.Ominꝰ nempe chriſtusne turbatos diſcipuloruꝫ aīoslōga meſtitudo cruciaret denūciatam tridui morā tam mira celeritatebreuiauit. vt dū ad integꝝ diem ꝑs pͥminouiſſima. et pars tertia pͥmę cōcurrit. ⁊aliquātum tꝑis ſpaciū decideret. et nihildieꝝ numero deꝑiret. Reſurrectio ergoſaluatoris nec animā in inferno. nec carnem diu moratā on̄dit in ſepulcro. et tāvelox viuificatio fuit incorruptę carnisvt maior ibi eſſet ſoporis ſil̓itudo qͣꝫ mortis. quā deitas q̨̄ ab vtroqꝫ ſuſcepta hominis ſub̓a n̄ receſſit. qd̓ ptāte diuiſit poteſtate ꝯiunxit. ¶ Hiero. ſuꝑ Psͣ.xxj. Deus inquit meus clamabo peret nō exaudies. et nocte et nō ad inſipienam mihi. In die nāqꝫ pendēs ī cruce nōeſt exauditꝰ a pr̄e. ſꝫ ab inferis reſurrexitnocte. ¶ Beda in omel̓. veſpereſabbati. Quęrendū eſt aūt cur ipſamreſurrectionis nocte dn̄i euangeliſta deſcribens ait:. Veſpere aūt ſabbati quę luceſcit in prima ſabbati. cū cōſuetus ordotemporū habeat veſperā magis ī noctemtenebreſcere qͣꝫ in diē luceſcere. ſꝫ myſticeloquēs euāgeliſta qͣꝫtū dignitatꝭ hͨ ſacratiſſima nox de gloria deuictę mortis accepit inſinū ⁊ re ſtuduit: dū eius exordiūquo deuotę fę mīę chriſto in obſequiumvigilare ceperūt. in ſequentem iam diem