Conſolatio

congruebant ardēdo penitus interibūt.atqꝫ ipſa ſubſtantia eas qualitates habebit quę corporibus immortalibus mirabili mutatione conueniant. vt ſcꝫ mūdus in melius innouatus aꝑte accōmodetur hominibus etiam carne innouatisin melius. Vnde vidit Iohānes ſedentē in throno a cuiꝰ conſpectu fugit cęlū ⁊terra. ⁊ mare iam nō eſt. vt legit̉. Apocal̓.xx. Peribunt enim hęc ẜm ſpeciem. ſednon ẜm ſubſtantiam. Hinc et Psͣ. Initio tu dn̄e terrā fundaſti et oꝑa manuūtuaꝝ ſūt cęli. ipſi peribunt ⁊cͣ. Nec tamēex toto per ignem fiet innouatio mundi.quoniam et ſol et luna innouabuntur .i.meliorabuntur. quę non ſubiacent igniſpaſſioni. Corpora quoqꝫ ſanctorum ẜmapoſtolum īmutabuntur. quod conſtatper ignem non fieri. Ut autem dic̄ Baſilius ī hexameron libro. vj. Ratio quędam ſecretior docet nos percipiendā eſſenaturam ignis etiam in delictorum retributionibus quę in vita pręſenti contraximus. Vnde ſcriptum eſt: Vox domini intercidentis flammā ignis. Huiꝰ enīelementi lux ad illuminandos deputabitur iuſtos: Ardor autem proficiet adpeccatores concremandos. hęc Baſiliꝰ.Et quod dicit de partitione qualitatuꝫignis. intelligendū eſt de cęteris elementis. Naꝫ in cūctis ſeparabunt̉ bonę qualitates a malis. vt bonę quidē electis adgloriam deſeruiant. malę vero. id eſt. nōciuę reprobos affligant. Dicit autē Iſidorꝰ in libro creaturarum. Ꝙ nec ſol necluna poſt iudicium ad occaſum venturaſunt. ſed in loco in quo creata ſunt ſine fine permanebunt. ne ſcꝫ eorum claritatefruantur damnati qui apud inferoſ erūtUnde dicitur Abachuc. iij. Sol ⁊ lunaſteterunt in habitaculo ſuo. Et Eſa. lx.Non occidet vltra ſol tuus. et luna tuanon minuetur. Eritqꝫ ſicut legitur ī eodem .xxx: lux lunę ſicut lux ſolis. et lux ſolis ſeptempliciter ſicut lux ſeptē dierum.Qd̓ expouens Haimo dicit: ꝙ cum de-

terminato iudicij examine cunctiſqꝫ reprobis in inferno concluſis. dominꝰ Ieſus cum corpore ſuo qd̓ omnes electi ſūtin cęlum ſe ſuſtulerit. tunc ibi luna ſplendorem ſolis mutabit. ſol vero ſeptempliciter qͣꝫ modo lucebit recepto ſplendorequē homine peccāte amiſit. hęc Haimo.Sꝫ ẜm Hieronimū: Tāta tunc erit luxſolis quāta fuit in ſeptem primis diebusſcꝫ quando creatus eſt mundus. Nampoſtea cuncta quę propter hominem facta ſunt in eius lapſu peiorata ſunt. Antea ſiquidem terra ſpinas et tribulos nōproferebat. aer purior erat. et tam ſol qͣꝫluna maiori lumine fulgebāt. Inde adRoma. viij. Omnis creatura ingemiſcit⁊ parturit vſqꝫ adhuc. ſed ipſa liberabit̉a ſeruitute corruptionis in libertateꝫ glorię filiorum dei. Itaqꝫ ſol ⁊ luna an̄ diēquidem iudicij patientur eclipſim: Iuxͣillud Ioel̓. ij. Sol enim vertetur in tenebras ⁊ luna in ſanguinem anteqͣꝫ veniatdies domini magnꝰ ⁊ horribilis. In aduentū ꝟo iudicis obſcurari comparatiue dicuntur. In mundi autē innouatione. quoniā cęlum nouū et terra noua fuerit. eoꝝ claritas augmentabit̉. Un̄ dic̄Iſidorꝰ ꝙ ſol tunc laboris ſui mercedemrecipiet. Non ergo amplius erit diei noctiſqꝫ viciſſitudo. ſed vna dies continuaquę nota eſt domino. vt legitur Zach̓.xiij. Qd̓ autē dicitur Eſa. xxx. Non erittibi amplius ſol ad lucendū. nec ſplēdorlunę illuminabit te. ſubintelligit̉ ad neceſſitatem. ſed tantū ad decorem. Hęc derenouatione viſibilis creaturę ¶ Cręatura etiam cęleſtis ⁊ inuiſibilis renouabitur dum ruina angeloꝝ ex ſanctis hoībus reꝑabitur. ẜm illud qd̓ in pſalmo deChriſto dicitur: Iudicabit in nationibꝰimplebit ruinas. Unde Augꝰ in Ench̓.Superna inquit mater noſtra hieruſalēnulla ciuiuꝫ ſuoꝝ numeroſitate fraudabitur. quin etiā fortaſſis vberiore cōpiaregnabit et lętabitur. Aiunt etiaꝫ doctores noſtri ꝙ angeli ſancti et in ſcientia et