ſuper morte amici

et ſanctos reſurrecturos eſſe. Acauſa vero duplici motiua ſumitur illa ratio apoſtolica. Nam reſurrectio Chriſti eſt cauſa motiua liberalitatis paternę. vt eiusamore faciet frēs glorioſe reſurgere. Sicut rex terrenus quādo filium ſuū militēfac̄. eiꝰ amore ml̓tos etiā alioſ milites efficit. Eſt etiam qͣntum ad nos cauſa motiua. quia mouet nos ad reſurrectiōis gloriam bonis operibus acquirendā. eo ꝙ īillo iam apparet ſanctoꝝ gloria ꝑpetua.Hanc autē indirectam rationem ſumitapoſtolus contra illos qui negabant futuram reſurrectionē. Vnde quō inqͥt dicunt quidam in vobis ꝙ reſurrectio futura non ſit? Si enim ita eſt. ſequitur ꝙneqꝫ Chriſtus reſurrexit qui eſt caput etcauſa reſurrectionis. De hinc etiā inconuenientia multiplicans addit: Inuenimur aūt ⁊ falſi teſtes dei ſi non reſurgentmortui. quādo diximus aduerſus eū teſtimoniuꝫ ſcꝫ veritati contrariū. ꝙ videlicet ſuſcitauerit Chriſtū qui eſt primogenitus mortuorū: quē vtiqꝫ non ſuſcitauit. ſi nec mortuos reliquos ſuſcitaturusſit. deus autē de falſa laude ſua nō lętatur. ſed potiꝰ iraſcitur. Unde glo. Auguſtini. Perhorrenduꝫ eſt aliquid falſi dedeo dicere. etſi ad eius laudē videat̉ ꝑtinere. quia non minori ſed fortaſſe maioriſcelere laudatur in deo falſitas qͣꝫ vituperatur veritas. Deniqꝫ aliud incōueniēsaddit apoſtolus dicens: Si in hac vitatantū ⁊ non in alia in Chriſto ſperantesſumus .ſ. vt reſurrectionē futuram nō ſperemus: miſerabiliores ſumus omnibꝰ hominibus. Ut enim dicit glo. Cęteri homines ſaltem fruunt̉ hoc ſęculo. nos aūtneqꝫ pręſenti neqꝫ futuro. Sic ratiōibꝰaſſerit̉ noſtra reſurrectio. nō ſolū a cęteris ſanctis. ſed etiam ab apoſtolo. Aſſeritur etiā multipliciter vniuerſitatis exemplo. iuxta illud Ambroſij ſuꝑius poſitū.Et illud Gregorij ī moral̓. li. xiiij. Quidinquit quotidie mundus in elemētis ſuiſniſi reſurrectionē noſtrā imitat̉? Vide-

mus enim arbuſta frondiū viriditatē dēponere. ⁊ a fructuum prolatione ceſſare.Rurſumqꝫ folia erumpere. ⁊ fructꝰ grandeſcere. ac totam arborē veſtiri rediuiuodecore. Quoniā gͦ rationabiles conditiſumus reſurrectionis noſtrę ſpem ex ipſarerum contēplatione colligere debemus.hęc Gregꝰ. Sic ⁊ apoſtolus in prędictocapitulo q̨̄ſtionibus inſipientiū reſpondet. qui dicebant: Quō mortui reſurgent vel quali corꝑe venient? Inſipiensinquit tu qui ſapientē te putas. nō attendens ꝙ in rerum natura ſi vis quotidiefieri conſideras. Nam granū qd̓ in terraſeminas nō viuificabitur niſi priꝰ moriatur. id eſt. niſi prius putrefiat in terra nōvegetatur. Sicut ergo granū reſurgit interra putrefactū. ita corpus humanū reſurgēt. licet putrefactū ⁊ in puluerē redactum. Deniqꝫ reſpōdet quęſtioni de corporis qualitate. oſtendeus per ideꝫ exemplum. nō eſſe neceſſe vt reſurgat paſſibilevel mortale. ſicut oſtēſum eſt ſupͣ. Itaqꝫſicut ideꝫ dicit apoſtolus: Mortui reſurgent incorrupti. ⁊ nos immutabim̄. Mali quidem reſurgent qͣntum ad diminutionem membroꝝ incorrupti. ſed prauis⁊ paſſibilibus corpoꝝ qualitatibus nonpͥuati: Boni aūt per gloriā immutati. ⁊in multis bene diſpoſiti. ẜm illud Sap̄.iij. In paucis vexati. in multis bene diſponentur. videlicet interius vt dictū eſtqͣntum ad tres. ⁊ exterius qͣntum ad qͣttuor dotes. His enim ſponſa Chriſti ꝑomnia membra ſua dotabitur ⁊ ornabit̉cum in cęleſtem ſponſi domū introducet̉hęc eſt eccleſia electorum ex hominibuscuius matrimonium initiatuꝫ fuit in patriarchis et prophetis Chriſti promiſſione. conſummatum in verbi incarnationeſed ratum erit in plena glorificatione. ſicut dicitur Oſeę. ij. tn̄ ordine conuerſo:Spōſabo te mihi in fide. et ſponſabo tein miſericordia et miſerationibꝰ. et ſponſabo te mihi in ſempiternū. Angelis aūtnec Chriſtus promiſſus fuit. nec ipſorūQ 2