CCCxxxiij

ſuper morte amici

⁊ in diſcurſu ꝑ harūdinetū agilitaſ. Eedem quoqꝫ dotes ſignantur per quattuor menſuras in euangelio. ⁊ per qͣttuorpſalmos in completoriō ¶ Quidamtamen dicunt dotes corporis eſſe impaſſibilitatē ⁊ glorioſitatē ⁊ virtuoſitatem ⁊ ſpūalitateꝫ. quę tangunt̉ expreſſius in ſupradictis apl̓i verbis. Eſt auteꝫimpaſſibilitas naturalis potentia qͣ corpora glorificata erunt poſſibilia reſiſtereoī cauſę extrīſecę lęſionis illatiuę: Un̄ſub illa comprehenditur īmortalitas ⁊ īcorruptibilitas ⁊ īmutabilitas. ⁊ oīa huiuſmodi. Glorioſitas autē eſt decor corporis gl̓ificati ſub qͣ ꝯtinent̉ luciditas ⁊ſuauitaſ ⁊ redolentia. ⁊ ſimilia. Virtuoſitas ē naturalis potētia agēdi in aliudabſqꝫ cōtradictiōe vel reſiſtentia: Inde ſub ea comprehendunt̉ agilitas ⁊ ſb̓tilitas. Agilitas eſt potentia qua corpuſnaturalit̓ ab anima poteſt agi quocūqꝫvoluerit. Sed nunc quidem ipſi animęgrauitas corporis obſiſtit. tunc aūt onere depoſito agilitas ibi erit quę naturaꝫperficit. Subtilitas autem eſt potentiaqua poterit hmōi corpus oīa penetrarecorpora non glorificata. Ad dignitateꝫenī ⁊ nobilitatē dabitur ei penetrare nōpenetrari. agere non pati. naturaliſ potētia nullaqꝫ impotētia. Nec replebit corporis non glorificati locum. ⁊ ideo recipiet illud ſecum. Porro ſpūalitas eſtnat̉al̓ potentia per ſe ſubſiſtēdi. id eſt. ſine ſubſidio alimēti. Ideo enī dicit̉ corpus ſpūale ẜm Augꝭ. non quia conuertatur in naturā ſpiritus. ſꝫ quia viuet exſolo ſpiritu. ẜm qd̓ ibideꝫ dicitur: Si ēcorpus animale. eſt et ſpūale. factꝰ ē pͥmus homo in animā viuentē. nouiſſimꝰin ſpiritū viuificantem. Itaqꝫ d̓ impaſſibilitate dicitur Iob. xxij. Dabit ꝓ terra ſilicem. id eſt. pro carne infirma ⁊ paſſibili carnem ſolidam ⁊ impaſſibilem. Etiterum Apocꝭ. ij. Uincenti dabo mannaabſcondituꝫ. ⁊ dabo ei calculū candidūid eſt. corpus ſolidum ac lucidū. ⁊ in cal

culo nomen nouū ſcriptuꝫ qd̓ nemo ſcitniſi qui accipit. De glorioſitate ſiue pulcritudine dicit Augꝰ. de ciuita. dei. li.xxij. Omnis pulcritudo corporis ē partium congruentia cum quadam ſuauitate coloris. vbi ꝟo non eſt ꝯgruētia partium. aut ideo aliquid offēdit quia prauum ē. aut quia paruū. aut quia nimiū.Proinde nō erit in corporibꝰ illis deformitas quā facit incongruentia partiuꝫvbi ⁊ quę praua ſūt corrigent̉. ⁊ qd̓ minus eſt qͣꝫ decet. vnde creator nouit indeſupplebitur. et qd̓ plꝰ ē qͣꝫ decet ſeruatamaterię integritate detrahetur. Colorisporro ſuauitas qͣꝫta erit vbi fulgebūt iuſti ſicut ſol. tranſacta quoqꝫ membrorū vſus neceſſitate ſola fruemur inuicempulcritudine ſine vlla libidine. qd̓ maxime referendū eſt ad laudē conditoriſ. cūdicitur in pͣs: Confeſſionem ⁊ decoreminduiſti amictus lumine ſicut veſtimētoOīa itaqꝫ membra ⁊ viſcera corꝑis glorificati proficient laudibꝰ dei. hęc AugꝰDe virtuoſitate autem dicit Gregꝰ. inmoral̓. Erit corpus noſtruꝫ ſubtile quidem per effectum ſpiritualis potētię. ſedpalpabile per veritatē naturę. Vnde etredemptor noſter dubitantibus de ſuareſurrectione diſcipulis manus ⁊ latusoſtendit dicens: Palpate ⁊ videte. qꝛſpiritus carnem ⁊ oſſa nō habet ſicut mevidetꝭ habere. hęc Gregꝰ. Sed fortaſſequęret aliquis: quid illic ſubtilitas velagilitas proderit vbi non erit motus. qꝛnec tempus. ſꝫ ęternitas quę tota ſimulexiſtit. Econtra rn̄demus ꝙ cum ibi futura ſit laus vocal̓. erit vtiqꝫ ⁊ motꝰ corporalis. At in ſolo deo erit illa ꝑfecta etſtabilis ęternitas vt non moueat̉. in aīaquoqꝫ ſtabilis perpetuitas quo ad illaꝫpartē qͣ deo īmutabilit̓ adhęrebit eoqꝫꝑfruet̉. Ut autē dicit Augꝰ. de ciui. deili. xxij. Qui motꝰ illic taliū corporū ſintfuturi definire nō audeo: Tamē ⁊ motꝰ⁊ ſtatꝰ ſic̄ ipſa ſpēs decēs erit vbi qd̓ nōdeceat nō erit. Certe vbi volet ſpūs. ibi