ſuper morte amici
vbi nulla deſidia ceſſabit̉. nec vlla indigentia laboratur: neſcio. Un̄ ſcriptū eſtBeati qui habitāt in domo tua domine⁊cͣ. Idem ad Ianuariū li. ij. Ineſt .n. inquit in illa requie nō deſidioſa ſegniciēsſed quędaꝫ ineffabilis trāquillitas agnitionis ocioſę. Sic igit̉ ab hmōi vitę operibus in fine requieſcit̉. vt in alterius vitę actione gaudeat̉. ſꝫ qꝛ talis actio ī laude dei agitur ſine labore mēbroꝝ. ſine angore curaꝝ. nō ad eā ſic tranſit̉ ꝑ quiētēvt ipſi quieti ſuccedat .i. nō ſic actio eſſeincipit vt deſinat eſſe quies. Neqꝫ .n. reditur ad laboreſ ⁊ curas. ſꝫ ꝑmanet ī action. qd̓ ad quietē ꝑtinet. nec in oꝑe laborare. nec in cogitatiōe fluctuare. hęc Auguſtinus. Sicut gͦ dicit beatꝰ Effrem inlibro de ſurrectione. Illic cantabimus etdicemꝰ: Mirabilis es dn̄e in ſanctis tuis. Illic etiā confitebimur. qm̄ repleti ſumus mane miſericordia tua. ⁊ exultauimꝰ et delectati ſumꝰ. Hęc de gl̓a ſanctorum interiori.De corporibꝰ ſanctorum glorificandis. ¶ Cap. XIII.E corporibus aūt eorūdglorificādis dicit beatꝰ Bern̄.in ſermone de oībꝰ ſanctis. Vtinhabitet inqͥt gloriā in terra noſtra .i. incorꝑe qd̓ ex quattuor elemētis ꝯſtat eſſecōpactū. quattuor ſūt quęrēda. ſicut ſupͣtriplex inuēta eſt aīaꝝ natura. replendapace diuina. Nec miremini ꝙ pluribꝰ indigere videt̉ homo exterior ꝗͥ miſerior eſtcum dicat Psͣ. Sitiuit in te aīa mea qͣꝫmultiplicit̓ tibi caro mea. Habeat gͦ terra noſtra immortalitatē. ne iaꝫ timeat ſedenuo in puluere redigendā. ⁊ ne contingat in ęternū viuere in miſerijs. quibꝰ hoccorruptibile corpus inceſſanter affligit̉.Habeat etiā aqua omnimodā impaſſibilitatē. Ab hūoribꝰ .n. īordinatꝭ cauſasaīunt ꝓcedere paſſionū. ſꝫ iam deſideratetiā corpꝰ noſtꝝ leuitatē ẜm eā .ſ. quā habet ex aere portionē. Canta itaqꝫ futura
eſt corpoꝝ leuitas. ⁊ agilitas ſanctorumvt poſſint ſi velint abſqꝫ omni difficultate cogitationū noſtrarū ſeqͥ ad oīa velocitatē. Habebūt qͦꝫ ꝑfectiſſimā pulcritudinem. quā ei ꝑti quā habebamꝰ ex ignepoſſimus attribuere. Saluatoreꝫ enī expectamus qͥ reformabit corpꝰ humilitatꝭnr̄ę cōfiguratū corꝑi claritatis ſuę. exhibens qd̓ ꝓmiſit. qꝛ fulgebūt iuſti ſicut ſolhęc Bern̄. Apl̓us etiaꝫ. j. Corꝭ. xv. contra calūniantes fidē glorioſę reſurrectionis futurę oſtēdit ꝑ exemplū etiam naturale. ꝙ non eſt neceſſe corpꝰ tale reſurgere qͣle morit̉ .ſ. paſſibile ac mortale. Corpus inqͥt grani nō ſeminas quale futuꝝeſt cum herba vel ſtipula vel palea ſic̄ exurgit ſeminatū. ẜ potius nuduꝫ granumabſqꝫ ſtipula vel tegumentis palearum.deus aūt dat illi corpus cū palea et ariſta ſicut ipſe vult qͥ poteſt oīa. Sic igit̉ ⁊mortui dei nutu ac virtute poterūt viuere ⁊ meliori corpore .ſ. glorioſo reſurgere.De qua gloria ibidē dicit apl̓us. poſteaSeminat̉ in corruptione. ſurget in incorruptione. Seminat̉ in ignobilitate. ſurget ī gloria. Seminat̉ in infirmitate. ſurget in ꝟtute. Seminat̉ corpus aīale. ſurget corpus ſpūale. Ecce gloria corꝑis cōſiſtens in his qͣttuor dotibꝰ. ſcꝫ ī impaſſibilitatē. claritate. agilitate. ſubtilitate.Quę per ſimile notent̉ in ſolari corpore.Radius enim ſolis ſuper quaſcūqꝫ trāſeat feces coinquinari. vel corrumpi nō poteſt. in quo notat̉ impaſſibilitas. Splendidius eſt. in quo claritas in ortu ſuo ſtatim vſqꝫ in occidentē tranſparet. in quoagilitas. Radiꝰ eius per vitrū tranſit. etcalor eius oīa penetrat. in quo ſubtilitaſIdeo recte corpora glorificanda ꝯparatdominus ſoli. dicens Math̓. xiij. Fulgebunt iuſti ſicut ſol in regno patris eorumCui recte ꝯgruit ⁊ illud Sap̄. iij. Fulgebunt inſti et tanqͣꝫ ſcintillę in arūdinetodiſcurrent. Nā in fulgore accipitur claritas. in iuſticia immortalitaſ. Iuſticia .n.perpetua eſt ⁊ immortalis. vt legit̉ eodeꝫpͦ. Porro in ſcintillis accipit̉ ſubtilitas.