CCCxin

ſuper morte amici

Sic et nos erimus cū ad fontem vitę venerimus erit nobis delectabiliter impreſſa ſitis ſimul atqꝫ ſacietas. ſed longe aberit a ſiti neceſſitas. et a ſaciētate faſtidiūhęc Gregoꝰ. Dic̄ etiā Proſper de vitacontēplatiua libro. pͦ. Ꝙ ita ſingulis tūcpatebūt ſinguloꝝ mentes. ſicut nūc oculis corꝑalibus ſubiacent faciēs corꝑalesIpſos etiam oculos corporis nihil latebit creaturę inuiſibilis. hęc ille. Sic igit̉vt dicit beatꝰ Bern̄. vn̄ ſupra. Deꝰ quierit omnia in omnibus menſurā plenamdabit in vniuerſitate creaturarū. cōfertāin interiori homine noſtro. coagitataꝫ inexteriori. ſuꝑeffluentem in ipſo deo. vt ſitgloria ſupereminens ⁊ effluēs beatitudoHęc de illa pleniſſima viſionē. Porro de perfectiſſima dilectione dicit ideꝫBernardus in libro de diligendo deo.Oportet inquit nos in hunc affectū qͣndoqꝫ tranſire. ut quomodo deus omniavoluit eſſe propter ſemetipſuꝫ. ſic nos qͦꝫnec noſipſos. nec aliquid aliud fuiſſe veleſſe velimus. niſi ęque ꝓpter ipſum .ſ. obipſius ſolam voluntatem. non noſtramvoluptatem. Qd̓ etiā in oratione quotidie poſtulamus cum dicimus: Fiat volūtas tua ſicut in cęlo et in terra. Sic autēaffici et deificari ē. Nā quomodo aquęſtilla multo vino mixta. dum vini ſaporem induit et colorem. a ſe tota deficerevidetur. Et quomodo ferꝝ ignitū et candeus propria forma exutum igni ſimilimū efficitur. Et quomodo luce ſolis ꝑfuſus aer in eandē luminis claritatē trāſformatur adeo vt non tam illuminatusqͣꝫ ipſū lumen eſſe videatur. Sic omneꝫtunc in ſanctis humanā affectionē. quodam ineffabili modo neceſſe erit a ſemetipſa liqueſcere. atqꝫ in dei penitus tranſfundi voluntateꝫ. Alioquin quomododeus omnia ī omnibus erit. ſi in hominede homine quicqͣꝫ ſuꝑerit? Tunc itaqꝫ facile ſummū gradum dilectionis optinebit. cum in gaudiū domini ſui promptiſſime et auidiſſime feſtinantem. nulla iamcarnis illecebra retardabit. nulla mole-

ſtia ꝯturbabit. hęc Bernarduſ. Et quoniam ita dictum eſt ſuperius. Ex cognitione procedit dilectio. ex vtraqꝫ autemfruitio. in qua tanta erit delectatio. vt invocem iubilationis et laudis prorumpatur neceſſario. ideo fruitionis loco ponitur laus ab Auguſtino. De qua ſcꝫ laude ſiue iubilatione patet ẜm Gregoriū.ꝙ laudabūt deum et mente ⁊ ore. Lausenim mentalis eſt iocunda ⁊ diffuſa proteſtatio vel comprobatio diuinę bonitatis. et hac ſemper v̓tūtur ⁊ angelici ſpiritus. ẜm illud Iob. xxxviij. Vbi eras cūme laudarent aſtra matutina. et iubilarēt omnes filij dei; Itaqꝫ de iſto ſanctorum iubilo dicitur Iob. xxxiij. vbi agiturde viro iuſto: Uidebit faciem eius in iubilo. De hoc ait Gregorius in moral̓. libro viij. Deus inquit non proijciet ſimplicem donec impleatur riſu os tuum. etlabia tua iubilo. Cuꝫ enim electi omnesimplentur gaudio apertę contemplatioonis. quaſi ad hilaritatem riſus exiliuntin ore mentiſ. Iubilum ergo dicimus. cūtantam lęticiam corde cōcipimus quātam ſermonis efficacia non explemus.et tamen mentis exultatio hoc qd̓ ſermone non explicat voce ſonat. Bene auteꝫos impleri riſu dicitur ⁊ labia iubilo. qꝛin illa ęterna patria cum iuſtoruꝫ mensin exultatione rapitur. lingua in laudiscantum eleuatur. Qui quoniā tantū vident quantum dicere non valent in riſuiubilant. quia non explendo reſonant.qd̓ amant. hęc Gregorius. Hinc etiamdicit Psͣ. ꝙ exultabunt ſancti ī gloria.hoc eſt extra ſe ſaltabunt prę gaudio tripudiando ſcꝫ atqꝫ laudando. Cuius reimyſterio legitur Heſter. viij. ꝙ damnato Aman qui interpretatur iniquitas. etſignificat diabolum. et exaltato Mardocheo qui ſignificat Chriſtum. iudęisnoua lux oriri viſa eſt. gaudium ⁊ honorac tripudium. De hac etiam laude dicit Auguſtinus vbi ſupra. Uacabituribi dei laudibus. qui erit omnia in omnibus ⁊cͣ. Nam quid aliud ibi agetur